London Fashion Week staat erom bekend opkomend talent centraal te stellen, de goed bewaakte deur van de mode-industrie open te gooien en de ontwerpers van de toekomst binnen te leiden. Eén van deze manieren is de ruimte die wordt toegewezen aan de uitgaande klas van de MA Fashion-cursus van Central Saint Martins. De show, met 23 collecties die zorgvuldig zijn geselecteerd uit de studenten die aan de cursus hebben deelgenomen, stelt nooit teleur en biedt volop talent en creativiteit. Dit jaar was het niet anders. Nu Ennis Finnerty Mackay en Maxina Brewer gezamenlijk de L’Oréal Professionnel Award for Young Talent hebben gewonnen, geselecteerd door onze wereldwijde hoofdredacteur Sophia Neophitou-Apostolou, liet de show de gasten vol en overheerlijk achter. Hier zijn onze topkeuzes voor de CSM MA-klasse van 2026-collecties die een blijvende indruk hebben achtergelaten. Bella Koopman
Ennis Finnerty Mackay – Medewinnaar van de L’Oréal Professionnel Young Talent Award
Ennis Finnerty MackayZijn achtergrond als patroonmaker en naaister legde de technische basis voor een collectie geworteld in vakmanschap maar vol provocatie. Zijn kleermakers- en corsetterie getuigde van een vaste hand – een gevoel van controle – terwijl vloeibare latex, zorgvuldig gekanaliseerd op gekrompen wollen silhouetten, een vluchtig contrapunt introduceerde. Blootgesteld aan UV-licht droogde de latex als honing of eeuwenoude barnsteen en verhardde tot driedimensionale rotsachtige texturen die het oppervlak van traditionele kleding verstoorden. Ontworpen om samen met de drager af te breken, wordt latex na verloop van tijd donkerder, waardoor de slijtage in het kledingstuk zelf wordt opgenomen.
Mackay onderzocht de vier stadia van verslaving en vertaalde de psychologie in materiële taal: terughoudendheid in structuur, euforie in genialiteit. Het gebruik van condooms in het gebouw – een reactie op de verspilling die hij als queer-man binnen de queergemeenschap waarnam – compliceerde het verhaal verder, waarbij grenzen, excessen en consequenties in twijfel werden getrokken. Wat gebeurt er als zoiets euforisch zijn grenzen verliest? Op de catwalk was die spanning voelbaar. Het stijve en het elastische, het gedisciplineerde en het extatische bestonden naast elkaar in kledingstukken die zowel conceptueel geladen als materieel inventief leken. Emily Philips
Maxina Brewer – Medewinnaar van de L’Oréal Professionnel-prijs voor jong talent
Voor Maxina Birrade collectie begon met het kijken: naar de muzen, naar jezelf, naar de breuk tussen bewondering en vergelijking. Door Specsavers gedoneerde lenzen zijn verbrijzeld, gebarsten en samengedraaid tot kraagachtige kettingen, waardoor het licht over sculpturale silhouetten wordt verspreid. Het effect was glinsterend en fragiel, een belichaming van de opwinding die gevoeld wordt bij het imiteren van een muze – en de dysforie die volgt als die imitatie het verschil onthult.
Brewer onderzocht shapewear als zowel pantser als beperking, waarbij hij gordelriemen en heupvullingen gebruikte om de archetypische vrouwelijke vorm te overdrijven en te vervormen. Gedreven door het ethos van glitch-feminisme en de sonische schurendheid van Breakcore, werden kledingstukken uit elkaar gehaald en opnieuw in elkaar gezet: geabstraheerde armsgaten, onderbroken plooien en opnieuw bevestigde zomen herconfigureerden wat een jurk of jasje zou moeten zijn. Het was een rebellie door middel van wederopbouw – een afwijzing van de rigide verwachtingen van de samenleving ten aanzien van vrouwenlichamen. Het werk van Brewer, dat al werd gedragen door mensen als FKA Twigs, voelde onbeschaamd sculpturaal en toch intiem aan, en balanceerde vervorming met verlangen. EP
Jaeyoung Bae
Jaeyoung BaeDe MA-collectie biedt een verzachte mannelijkheid, gevormd door persoonlijke geschiedenis en ontheemding. Nadat hij twee jaar verplichte militaire dienst in Korea had vervuld, vertrok hij naar Londen – een transitie die zijn bewustzijn van gelijkheid, blootstelling en kwetsbaarheid aanscherpte. Militaire elementen bleven aanwezig: zware trenchcoats, wijde overalls vastgemaakt met functionele riemen, en geribde buikbanden omhelsden het lichaam met stille autoriteit.
Toch verstoorde Bae deze codes met draadachtige uitsnijdingen en onverwachte belichtingen, waardoor zachtheid in de structuur werd geëtst. Aardetinten vormen de basis van de collectie, terwijl de spanning tussen verhulling en openbaring de silhouetten menselijk maakt. Door discipline en kwetsbaarheid in evenwicht te brengen, onthulde Bae een mannelijkheid die minder performatief en persoonlijker aanvoelde – niet ontdaan van kracht, maar opnieuw gedefinieerd door openheid. EP
Ik Io Yin
Ik Io Yin’s collectie is ontstaan uit een meditatie over erbij horen, waarbij hij putte uit zijn geboorteplaats in de buurt van Hong Kong, terwijl hij zijn beeldtaal probeerde te globaliseren. Verwijzend naar de openhartige energie van de lokale straatfotografie, herwerkte hij bekende stukken – pakken, poloshirts, denim – tot iets subtiel buitenlands. Tule en mesh bootsten het uiterlijk van denim na, waardoor de verwachtingen ten aanzien van textuur en gewicht werden gedestabiliseerd, terwijl draden opzettelijk ongesneden werden gelaten, waardoor kledingstukken in een staat van wording konden bestaan.
Zakken met vingergaten moedigden bewegingsbewegingen aan en nodigden de drager uit om gemakkelijk kleding aan te trekken. De vliegenemblemen, een knipoog naar de overvloed aan vliegen in zijn geboortestad, verspreidden de stukken met rustige humor en specificiteit. De felle kleuren zijn afkomstig uit ouderwetse sigarettenverpakkingen en doen denken aan de gedeelde sigarettencultuur van bruiloften en gemeenschapsbijeenkomsten. Nadat hij eerder bij modehuizen had gewerkt, stelde Yins technische vloeibaarheid hem in staat deze referenties te verfijnen tot hedendaagse silhouetten. Het resultaat was diep persoonlijk en naar buiten geprojecteerd: een garderobe waarin herinnering, migratie en moderniteit samenkomen. EP
Oli Clarke
Oli Clarke hij benadert design instinctief, bouwt sets en werelden voordat hij ze opnieuw verfijnt om ze draagbaar te maken. Op basis van zijn tijd bij Spitalfields Market haalt hij materialen en voorwerpen uit zijn omgeving, waarbij hij de gevonden voorwerpen omzet in gegoten voorwerpen. Hergebruikte T-shirts botsen met nieuwe stoffen; oude wollen broeken worden in jassen gesneden; vulling en textielsluiers ontmoeten elkaar in een onverwachte harmonie.
Sportuitrusting – met name American football-schoudervullingen en borstbeschermers – zijn herwerkt om structuur te introduceren in anders losse silhouetten, waardoor een spanning ontstaat tussen bescherming en kwetsbaarheid. Gewatteerde jassen en gezeefdrukte slogans met de tekst ‘Sigaretten’, samen met afbeeldingen van zijn eclectische verzameling objecten, zorgen voor een dagboekachtige kwaliteit. Het oude wordt benadrukt in het nieuwe, niet uitgewist maar verheven. Het proces van Clarke kan intuïtief zijn, maar het resultaat is opzettelijk: leiders die hun vorige levens eren en tegelijkertijd een hernieuwd gevoel van doelgerichtheid bevestigen. EP
