Na verloop van tijd, Dromen tijdschrift gematerialiseerd in een karaktergedreven serie. Toewijding en erbij horen zijn beide persoonlijke drijfveren, dus wat is er beter dan je één op één op deze bodybuilders te concentreren. Elke figuur is lang, mythologisch qua houding en gestalte. De monochromatische en gewelddadige stilistische keuzes van Max nemen je mee terug naar de gedurfde lichaamsbouw van de gouden eeuw van bodybuilding uit de jaren zeventig, allemaal met ‘glitter en pantomime’, zoals Max het uitdrukt. “Het is allemaal een geweldige prestatie die ik erg intrigerend en indrukwekkend vond.”
Al dit effect wordt bereikt met een Fujifilm GFX, belicht met een enkele Godox DP600III-V (kale lamp of met een kleine reflector, afhankelijk van de achtergrond). “Ik regisseer nauwelijks mensen – deze jongens zijn professionals”, zegt Max, die de scène zo simpel mogelijk hield en de bodybuilders hun werk liet doen. Foto’s worden verfijnd met monochrome conversie, waardoor het contrast toeneemt en een vleugje korrel ontstaat.
Momenteel voelt Max zich aangetrokken tot projecten die qua stijl fluctueren tussen documentaire en portretten, en staat hij open voor samenwerkingen en opdrachten, met de bedoeling de draad van nieuwsgierigheid te volgen: “Ik ben altijd op zoek naar interessante, soms bizarre, maar altijd eerlijke verhalen en gemeenschappen om te fotograferen”, besluit de fotograaf.
