Geboren in een boerenfamilie in de buurt van Wilmington, North Carolina, Minnie Evans (1892-1987) heeft nooit bewust kunstenaar willen worden. Ze bekeek het landelijke landschap van haar huis in Pender County waar ze jong was en verhuisde vervolgens naar Wilmington, waar ze tot en met de zesde klas naar school ging. Ze trouwde, kreeg drie kinderen en was toegewijd aan haar religieuze overtuigingen. Gedreven door levendige dromen en visioenen maakte ze haar eerste tekening op Goede Vrijdag 1935, toen ze begin veertig was.
“Ik plan nooit een tekening. Ze gebeuren gewoon”, zei Evans in 1969, toen zijn werk erkenning begon te krijgen. “In een droom werd mij getoond wat ik moest doen, een paar foto’s. De hele horizon over het hele land was zo samen met foto’s. Overal in mijn tuin, aan alle kanten van de bomen en overal waren er foto’s.”
De verloren wereld: de kunst van Minnie Evanseen overzicht van het werk van de autodidactische kunstenaar is momenteel te zien in de Hoge Kunstmuseum. De titel van de show is ontleend aan de manier waarop Evans zelf ooit haar aanpak omschreef. Zoals veel Amerikanen volkskunstwat zij ‘de verloren wereld’ noemde, was ontleend aan visioenen van religieuze afbeeldingen. In het geval van Evans zorgden de plaatsen die door de zondvloed waren verwoest, zoals beschreven in het boek Genesis, voor eindeloze inspiratie.
Evans werkte lange tijd als huishoudelijk werkster, maar op 56-jarige leeftijd nam ze een baan aan als poortbediende bij Airlie Gardens, een botanische tuin in Wilmington. De elegante bomen en bloemen van het groene landschap vormden eindeloze inspiratie voor zijn tekeningen, waarin vaak de nadruk wordt gelegd op bladeren, bloemblaadjes en gezichten die in vrije symmetrie zijn gerangschikt. Hij gebruikt een reeks materialen zoals inkt, krijt, potlood, verf en pen, waarbij hij doorgaans de nadruk legt op levendige kleuren en zich herhalende patroonachtige patronen.
De kunstenaar stelde zijn tekeningen vaak te koop tentoon aan de poort van Airlie Gardens, en na verloop van tijd verspreidde het nieuws zich over zijn unieke werk, wat hem een solotentoonstelling opleverde in een kerk in New York met de titel De verloren wereld van Minnie Evans. “De presentatie van The High weerspiegelt die titel uit 1966, ter ere van Evans’ interesse in bijbelse en oude beschavingen en waarbij de spirituele en historische omstandigheden van zijn buitengewone leven op de voorgrond worden geplaatst”, zegt het museum. Met meer dan 100 stukken toont de tentoonstelling “de buitenzintuiglijke ervaringen van zijn visioenen in de tweesnijdende realiteit van zijn leven in Jim Crow South.”
Evans was een van de eerste zwarte kunstenaars die een solotentoonstelling kreeg in het Whitney Museum of American Art in New York De verloren wereld markeert de eerste grote presentatie van zijn werk in ongeveer drie decennia. De tentoonstelling loopt tot en met 19 april in Atlanta.
