De Russische meteoroloog Alexei Vangengheim, ooit een gerespecteerd regeringsfunctionaris en loyaal lid van de Communistische Partij, werd in 1934 het slachtoffer van een stalinistische zuivering. Vangengheim, bestempeld als “verrader van het moederland”, werd naar een goelag op de Solovetski-eilanden gestuurd en drie jaar later in 1937 geëxecuteerd, voordat hij in 1956 postuum werd “gerehabiliteerd” door de Sovjet-Unie. Brieven van vader illustreert de brieven die Vangengheim vanuit de goelag naar zijn dochter Elya had gestuurd, waarin hij deed alsof hij op expeditie was om te bestuderen hoe het plantenleven in het desolate Noordpoolgebied kon voortbestaan om haar tegen de waarheid te beschermen, met handgetekende animaties. Daarmee schetst de Russische regisseur Alexey Evstigneev een diepgaande metafoor voor zowel de kwetsbaarheid als de volharding van het menselijk leven, terwijl hij een krachtige stem geeft aan een van de honderdduizenden mensen die tijdens de Grote Zuivering tussen 1936 en 1938 zijn omgekomen.
