Toen ik klein was, was slapen een probleem. De slaap leek op de dood. Als ik mijn ogen zou sluiten, zouden ze dan ooit weer opengaan? Wat als je alleen bestaat in de droom van een reus en verdwijnt als hij opstaat? Af en toe, in de vroege uurtjes van de ochtend, werd ik wakker met een stilte die zo intens was dat het weergalmde in mijn trommelvliezen en mijn hersenen deed trillen – een fenomeen dat bekend staat (ik maak geen grapje) als het exploderende hoofdsyndroom.
Toen ik opgroeide, dwong ik mezelf echter om te leren slapen. Wat de omgeving ook was, ik kon stoppen met roken, geen probleem. Op een futon, in een tent, in een nauwelijks verstelbare economy-stoel op een langeafstandsvlucht naar de andere kant van de planeet: ik hoefde alleen maar mijn ogen te sluiten en uit te schakelen, zoals C-3PO in Star Wars. Ik heb door de muggen geteisterde nachten in de Egeïsche Zee gezweet en gehuiverd in de overactieve airconditioning, ineengedoken in een bed met vreemden in Singapore. Ik werd altijd fris en uitgerust wakker. Zelfs nadat ik kinderen had gekregen en, noodgedwongen, een ochtendmens was geworden, was slapen gemakkelijk.
Totdat ik veertig werd en het weer ingewikkeld werd voor deze vader uit Brooklyn. Hoewel ik geen moeite had om in slaap te vallen, had ik wel moeite om in slaap te blijven: ik werd twee of drie keer per nacht wakker zonder enige reden, zonder zelfs maar te hoeven plassen. Ik sliep te hard op mijn rechterzij en verloor mijn schouder. Soms werd ik een uur voor mijn wekker wakker, terwijl mijn lichaam een oven was die weigerde te zweten. ’s Ochtends bestond het uit bed komen uit drie stappen: gaan zitten, diep ademhalen zodat u zich niet duizelig voelt, en dan krakend opstaan. En soms valt hij zelfs in slaap tijdperk moeilijk. Ik begon schapen te tellen: ik stelde me voor dat ze van een klif vielen en tegen een bloederige stapel aan de basis botsten… Baa… Baaaaa…
Om beter te begrijpen hoe ik slaap, dat wil zeggen, hoe Ik zou het kunnen slaap, tijdens een koude, donkere week in januari heb ik mijn nacht- en ochtendroutine vastgelegd in een bestand slaap dagboek. Dat doe je immers voordat je met een arts of slaapdeskundige gaat praten. Zoals bijgehouden door de National Institutes of Health, zou het register mij in staat stellen een diepgaand inzicht te krijgen, niet alleen over hoe ik me voorbereid op het slapengaan, maar ook over hoe ik mijn dagen doorbreng: hoeveel cafeïne en alcohol ik consumeer, hoeveel beweging ik krijg. (Spoiler: veel van beide!) Ik probeer een gedisciplineerd leven te leiden, maar hoe gedisciplineerd is dat eigenlijk? Wat zouden de gegevens mij vertellen? De onthullingen* zijn evenveelzeggend als voor velen van jullie die dit lezen, waarschijnlijk een beetje vervelend. Wie zei dat vaste slapers nog steeds goede gewoonten hebben?
Nacht 1: Op de een of andere manier drink ik drie glazen wijn bij het eten. Natuurlijk, het is een Spaanse witte kleur van 12%, maar ik schaam me nog steeds dat ik dat in mijn eerste inzending heb vermeld. (In het verleden, toen ik mijn alcoholgebruik verminderde, vond ik het Sterker om in slaap te vallen, ik heb te veel energie!) Gedurende de dag dronk ik twee koffie en twee thee, de laatste om 21.00 uur, maar het lukte me tenminste een uur in de sportschool te boulderen. Ik ga om tien uur naar bed, met de bedoeling een oud boek van Paul Theroux of een van Robert Caro te lezen De machtsmakelaarmaar in plaats daarvan kijk ik naar de rest Het luipaard op Netflix. In het uur voor het slapengaan geef ik de voorkeur aan programma’s die mij niet interesseren. Ik keek vaak De wandelende doden – zinloos, gewelddadig, onbegrijpelijk. Maar vanavond, na…LuipaardIk kijk terug naar een oude aflevering van De uitgestrektheid totdat ik besef dat het bijna middernacht is en ik om zes uur moet opstaan. Ik zet hem uit, doe hetzelfde met het licht en ben binnen 10-15 minuten weg.
Het is duidelijk dat ik een routine heb die niet ambitieus is, maar ik ben er dol op.
Nachten 2-4: Elke dag meer koffie en kopjes thee. Minimaal één glas wijn, soms maximaal drie whisky’s. In bed tussen 23.30 uur en 00.19 uur. Word wakker om 7 of 7.30 uur om een uur of anderhalf uur te rennen of klimmen. Af en toe een kort dutje halverwege de middag. De uitgestrektheid, de nachtmanager, Fallout? Om 22.00 uur, wanneer New York Times Als ik het kruiswoordraadsel van de volgende dag vrijgeef, doe ik dat meteen en ben ik klaar in ongeveer het dubbele van de tijd die ik nodig heb om in slaap te vallen. Het is duidelijk dat ik een routine heb die niet ambitieus is, maar ik ben er dol op. Door discipline kan ik eten, drinken, sporten, lezen, kijken en tijd doorbrengen met vrienden en familie. Zelfs op de derde avond, als mijn vrouw en ik met vrienden naar een uitgebreid Cambodjaans diner gaan, knuffelen we tegen middernacht in bed, ook al word ik op mysterieuze wijze drie keer wakker voor zonsopgang…
Nacht 5: Een drukke zondag! Werk en beweging halen mij in. Gisteren heb ik een uitdagende run van 94 minuten gedaan, en vandaag ren ik 8 kilometer buiten in de sneeuw en klim dan anderhalf uur. Na een douche en een lunch (restjes!), doe ik een dutje van 20 minuten voordat ik met mijn boekenclub afspreek om te bespreken De keizer van vreugde van Ocean Vuong, met mousserende wijn, bánh mì, Bengaalse desserts en chocolade-pecannotencake. Terug thuis voor het avondeten (biefstuk, aardappelen, salade, Bordeaux), kijken we de nieuwste aflevering van De Pitt met onze tienerdochters, die komisch geschokt zijn door het toneel van erectiestoornissen. De dag heeft me verwoest en ik moet profiteren van mijn vermoeidheid: ik kauw op een Delta-9 THC-gummy, niet om high te worden, maar om ervoor te zorgen dat ik slaap alsof ik dood ben, zonder per ongeluk wakker te worden. Ergens in de laatste welterusten-aflevering van De uitgestrektheid, het rubber komt in actie en het licht gaat uit. Acht en een half uur later word ik wakker – een record deze week.
Terwijl ik onder de dekens kruip, vraag ik me af hoeveel schapen ik vanavond zal doden. Maar ik twijfel niet lang: ik ben over vijf minuten weg.
Nachten 6–7: Ik ben uitgerust, maar vooral: ik Aanraken goed uitgerust. Ik blijf rennen en doe ook een saunasessie in de sportschool. Liggend op de bank blader ik door het boek van Theroux tot mijn ogen een half uur lang sluiten. Maar op avond 7, terwijl de week vredig lijkt te eindigen, heeft mijn 17-jarige dochter een crisis: ze vraagt een studiebeurs van $ 25.000 aan bij een van de hogescholen waar ze is toegelaten, en die moet vanavond worden betaald. Bovendien is ze druk bezig met het oppassen van een buurvrouw. Ruim twee uur lang, tijd die ik had kunnen besteden aan het opnieuw kijken De uitgestrektheid! – zij en ik schrijven heen en weer en werken in een Google-document, en om 11:35 uur heeft ze 250 woorden geproduceerd die de moeite waard zijn om in te dienen. Mijn hersenen staan in brand, niet alleen door frustratie, maar ook door actief gebruik. Dit gebeurt als ik ’s nachts schrijf; ondanks de wijn, de whisky, het late uur, zit mijn bewustzijn vast in dat verdomde ding OP positie. Terwijl ik onder de dekens kruip, vraag ik me af hoeveel schapen ik vanavond zal doden. Maar ik twijfel niet lang: ik ben over vijf minuten weg. Dode vermoeidheid wint opnieuw.
- Gemiddelde dagelijkse drankjes met cafeïne: 2,5.
- Gemiddelde dagelijkse alcoholische dranken: 2,5.
- Gemiddeld aantal dagelijkse slaapuren (inclusief dutjes): 7,5.
- Gemiddelde tijd om in slaap te vallen: 7 minuten.
*Serieus, probeer dit niet thuis na te maken. Het zal waarschijnlijk niet werken voor jou.
