Detroit is het nieuwe jaar ingegaan met dezelfde winterberekeningen: vaste inkomens die niet oprekken, verwarming die meer kost dan veel senioren zich gemakkelijk kunnen veroorloven en voedsel in huis dat vóór de maand op is. Voor senioren, vooral oudere vrouwen, die alleen wonen, kan een uitgestelde uitkering, een melding van een nutsvoorziening of een gemiste rit een moeilijke week in een crisis veranderen – stilletjes, achter een gesloten deur, zonder dat het publiek het een noodgeval noemt.
‘Je voelt je verdrietig omdat je niet wilt dat je ouders die eenzame, koude en hongerige tijd meemaken’, zegt Joanne Crawley, een gepensioneerde die deze crises wekelijks ziet gebeuren door haar vrijwilligerswerk. “En het is zo van: wat kan ik doen om ze te helpen?”
Oudere vrouwen zijn op latere leeftijd vaker alleen, en dit verandert het aanzien van de winter, wanneer geld, mobiliteit of gezinsondersteuning schaars zijn. De Administratie voor Gemeenschapsleven, een federaal agentschap dat diensten financiert en coördineert, zodat oudere volwassenen en mensen met een handicap zelfstandig in hun gemeenschap kunnen leven, schat dat in 2023 33% van de oudere vrouwen die buiten instellingen woonden alleen woonde, vergeleken met 22% van de oudere mannen. De ACL meldde ook dat 29% van de oudere vrouwen weduwen zijn.
Anne Holmes Davis, vice-president voor planning en programmaontwikkeling bij de Detroit Area Agency on Aging, beschreef wie er opduikt als oudere vrouwen om voedselhulp vragen. “De meerderheid van de oudere vrouwen die voor voedselhulp naar de Detroit Area Agency on Ageing komen, zijn vaak weduwe, gescheiden of nooit getrouwd en leven van de sociale zekerheid of SSI,” zei Davis.
Davis zei dat velen “niet in staat zijn om proactief in hun basisbehoeften te voorzien, omdat ze te maken krijgen met eenzaamheid, slechte sociale steun en beperkte financiële middelen. Het is waarschijnlijker dat ze niet in staat zijn om zelf uitkeringen en diensten te verkrijgen.”
De inkomenskloof waarmee deze vrouwen worstelen, maakt het moeilijker om in dit isolement te overleven.
A federale indicatoren Een rapport over oudere Amerikanen schat dat het armoedecijfer voor vrouwen van 65 jaar en ouder 11,2% bedraagt, vergeleken met 9% voor mannen. Zwarte vrouwen zijn zelfs nog kwetsbaarder: het armoedecijfer voor niet-Spaanse zwarte volwassenen van 65 jaar en ouder bedraagt 17,6%. DE Afdeling Financiën heeft al lang gedocumenteerd hoe de inkomsten en het spaargeld van vrouwen vaak lijden onder carrièrenadelen die verband houden met de oververtegenwoordiging van zwarte vrouwen in laagbetaalde beroepen en de ondervertegenwoordiging van zwarte vrouwen in beterbetaalde banen.
Crawley is 69 jaar oud en ook op leeftijd.
Hij heeft jarenlang vrijwilligerswerk gedaan bij Focus: HOPE, de non-profitorganisatie in Detroit die in 1968 werd opgericht na de burgerlijke onrust in Detroit in 1967, met een missie die definieert waartegen zij zich verzet: “Door de waardigheid en schoonheid van ieder mens te erkennen, beloven wij intelligent en praktisch te handelen om racisme, armoede en onrecht te overwinnen.”
Zijn reis verliep via het Focus: HOPE’s Food for Seniors-programma, dat maandelijkse voedselpakketten verstrekt aan deelnemers van 60 jaar en ouder in de provincies Wayne, Oakland, Macomb, Washtenaw, Lapeer, Tuscola, Huron, Sanilac en St. Clair.
Detroit praat vaak over dakloosheid als iets dat je kunt zien: een persoon die buiten is in de winter, een persoon die in een auto slaapt, een persoon die alles draagt wat hij bezit. Crawley wordt nog steeds geconfronteerd met een andere realiteit: ouderen die nog steeds dakloos zijn en nog steeds in dezelfde crisisomstandigheden leven – honger, gevaarlijke kou, isolatie – zonder dat het publiek hem ooit dakloos noemt.
Het kan voelen alsof je binnen blijft omdat het vervoer onbetrouwbaar is. Het kan voelen alsof u tegelijkertijd medicijnen en maaltijden moet uitrekken. Het kan voelen alsof je alleen woont met een huisbaas die niet repareert wat de winter blootlegt.
Oudere mensen zeggen het niet altijd duidelijk op de eerste dag. Crawley zegt dat ze praten als ze je vertrouwen.
“Toen de pandemie toesloeg, vertelde mijn dochter me over dit programma”, zei ze. “Ik was gewoon open en geïnteresseerd om behulpzaam te zijn, omdat veel senioren thuis zijn en niemand hebben om mee te praten. Wij waren dus de mensen met wie ze spraken.”
USDA Economische Onderzoeksdienst meldde dat in 2023 9,3% van de Amerikaanse huishoudens met een volwassene van 65 jaar of ouder op enig moment in de loop van het jaar met voedselonzekerheid te maken had. Voor huishoudens waar een volwassene van 65 jaar of ouder alleen woonde, bedroeg de voedselonzekerheid 11%. In Michigan meldt Forgotten Harvest dat 291.000 senioren van 60 jaar en ouder getroffen worden door voedselonzekerheid.
Bijna de helft daarvan bevindt zich in het metrogebied van Detroit.
“Alleen leven is niet alleen iets persoonlijks: het verandert de toegang. Eenzame mensen lopen een groter risico op voedselonzekerheid en zijn vaker vrouwen ouder dan 50 jaar,” zei Davis. “Omdat de kans groter is dat ze alleen leven, leren ze niet over gemeenschapsmiddelen en -diensten die beschikbaar zijn via op geloof gebaseerde organisaties, non-profitorganisaties en andere organisaties.
Problemen met de energiekosten manifesteren zich in gezinnen zelf. A Centrum voor Amerikaanse vooruitgang Uit de analyse bleek dat in 2023 bijna 1 op de 3 ouderen – 14,8 miljoen mensen – ‘energieonzeker’ was, wat betekent dat ze bezuinigden op basisbehoeften zoals medicijnen of voedsel om de energierekening te betalen, hun huizen op onveilige temperaturen hielden of de energierekening in de voorgaande twaalf maanden niet konden betalen.
“De wintermaanden in Michigan en metro-Detroit kunnen een bijzonder moeilijke tijd zijn vanwege de stijgende energierekeningen,” zei Davis. “Toenemende kosten kunnen het moeilijk maken om de hele maand voedsel te betalen, wat kan leiden tot gemiste maaltijden of zelfs het afsluiten van nutsvoorzieningen.”
Davis benadrukte ook hoe honger samengaat met andere barrières: uit de Community Needs Assessment-enquête van haar bureau bleek dat 20% van de respondenten geen toegang had tot een voertuig, en dat meer dan 90% van de gezondheidszorgwerkers – de meesten van hen oudere vrouwen – het afgelopen jaar niet naar de dokter waren geweest.
Frank Kubik, directeur van het voedselprogramma van Focus: HOPE, zegt dat veel senioren niet graag delen hoe slecht de situatie voor hen is. Ze beschreef wat medewerkers en vrijwilligers doen om de noodzaak te begrijpen, zonder iemand te dwingen het hardop te zeggen.
(Met dank aan Detroit Focus: Hope)
“Wat we mensen soms vragen als je eten bezorgt, is vragen of je het voor de senior kunt opbergen”, zei Kubik. “Je wilt je niet opdringen, mensen willen je soms hun situatie niet vertellen, en dat begrijp ik.”
Hij legde de vragen uit die zouden kunnen volgen.
“Mag ik het in je kast leggen? Kan ik het in je koelkast opbergen?” zei hij. “En dan kun je een kast of een koelkast openen en zien wat er daadwerkelijk in zit.”
Kubik beschreef een huis dat hem niet in de steek liet: ‘Eén persoon had heel weinig. En als ik heel weinig zeg, heb ik het over een blikje appelmoes of zoiets, en dat is alles.’
“Hoe kunnen de oude mensen in dit land leven van een blikje appelmoes of zoiets? … Het klopt gewoon niet. Het moet een betere manier zijn.”
De socialezekerheidsadministratie schatte dat de gemiddelde maandelijkse pensioenuitkering voor januari 2025 $ 1.976 bedroeg. Voor senioren die deelnamen aan SSIe meldde het bureau dat in december 2024 de gemiddelde federaal beheerde maandelijkse SSI-betaling voor begunstigden van 65 jaar en ouder $ 576 bedroeg. Dit alles moet de huur, nutsvoorzieningen, transport, copays, recepten, voedsel en de kleine kosten die zich stilletjes opstapelen, inclusief toiletartikelen, dekken.
“Het herinnert je er een beetje aan hoe fragiel de dingen zijn en welke verstoring van wat er al gebeurt, of het nu SNAP is, of het nu ons programma is, of het nu je sociale zekerheidscontrole is, het heeft allemaal een enorme impact”, zei hij.
Focus: Het Food for Seniors-programma van HOPE bestaat omdat deze hele reeks problemen reëel is en omdat iemand mensen moet ontmoeten waar ze zijn, en niet waar het systeem aanneemt dat ze zouden moeten zijn, zei Kubik. Crawley leerde dezelfde les van thuis.
De hulp die ertoe doet, is de hulp die mensen daadwerkelijk kunnen krijgen, behouden en gebruiken zonder daarbij hun waardigheid te verliezen. Soms voelt het als een warme maaltijd. Soms lijkt het alsof de boodschappen in een schone kast worden geplaatst. Soms voelt het als een gesprek dat lang genoeg duurt voordat de waarheid boven water komt.
