In 1995, in de week van 27 november, een paar weken na de terugkeer op het grote scherm van James Bond (Pierce Brosnan) in de film Gouden oogde Star Trek-franchise bood een geschokt en ontroerend eerbetoon aan de wereld van 007. Van alle Diepe ruimte negen afleveringen was “Our Man Bashir” een van de meest uitgebreide producties, waarvoor kleding, decors en rekwisieten nodig waren die geen deel uitmaakten van het gebruikelijke 24e-eeuwse repertoire. En hoewel de humor en gekheid van ‘Our Man Bashir’ vandaag de dag nog steeds een van de beste Trek-afleveringen is die verband houdt met het defect aan het holodek, is de erfenis ervan misschien verrassender dan veel fans misschien weten.
Als een Bond-parodie is ‘Our Man Bashir’ grappiger dan de meeste, en ik zou slimmer redeneren dan zeggen: Austin-krachten (voor het eerst uitgebracht in de bioscopen in 1997, beter dan een echte Bond-film, Morgen sterft nooit) Het punt is ook Hard spioneren in 1996 waren de jaren negentig om de een of andere reden een vreselijke tijd voor Bond-parodieën. Maar niemand deed het beter dan Star Trek, en het bewijs ligt in het feit dat er vandaag de dag een echte canonieke Agent Double O van het James Bond-universum bestaat vanwege ‘Our Man Bashir’.
In 1995 was een holodeck-fantasie-aflevering, waarin de simulatie niet goed werkt en iedereen in reëel gevaar verkeert, een mini-Trek-cliché geworden. Wat “Onze Man Bashir” had gedaan waardoor het anders werd, was tweeledig; Ten eerste kon de hele cast verschillende personages spelen, dankzij een transportongeval dat vermengd raakte met het holodekongeval. (De transportermodellen van iedereen werden om de een of andere reden op de harde schijf van het holodeck opgeslagen, vraag dat niet.) Ten tweede gaf het feit dat dit een Bond-parodie was, en niet iets dat zich bijvoorbeeld afspeelt in het Oude Westen of Sherwood Forest (wat om auteursrechtelijke redenen vaak holodeck-settings waren), “Our Man Bashir” een iets eigentijdser gevoel gaf.
In deze film speelde de hele cast een rol.
Paramount/CBS
Misschien meer dan welke voorgaande aflevering dan ook, heeft “Our Man Bashir” Dr. Julian Bashir (Alexander Siddig) menselijker gemaakt door hem in de meest buitensporige en onthullende fantasie te plaatsen. Garak (Andrew Robinson) sluit zich aan bij Bashir voor frivoliteit en later voor echt avontuur met echte inzet. Omdat Garak een legitieme Cardassian spion is (die zich voordoet als kleermaker), was deze gelaagdheid geniaal.
Door de serie was Garak meer een spion geworden in de realistische traditie van John le Carré, die hem tot de stem van de rede had gemaakt in “Our Man Bashir”, waarbij hij benadrukte dat bijna niets van wat ze deden verband hield met daadwerkelijk spionagewerk. Sommige literaire critici zijn van mening dat de romans van Le Carré (Tinker Tailor Soldaat Spionet al.) vormen het realistische contrast met de boeken van Ian Fleming, maar gezien het feit dat beide mannen in het echte leven werkzaam waren bij het verzamelen van inlichtingen, is een ander argument dat het meer een kwestie van toon is.
Hoe dan ook, het grotere punt is dat de samenwerking van Garak en Bashir in een spionagekapper uit de jaren 60, compleet met gekke karakternamen (Honey Bare, Mona Luvsitt), een perfecte balans creëerde tussen een eerbetoon aan James Bond en, in zekere zin, kritiek op Bond. Er is veel gezegd over de homoseksuele subtekst van de relatie tussen Bashir en Garak, waardoor ‘Our Man Bashir’ niet te ver gaat in het vervullen van wensen voor heteromannen. In zekere zin is Diepe ruimte negen gaf een fictieve James Bond-figuur een homoseksuele beste vriend, die ook een betere spion was. Wat zou je nog meer kunnen vragen?
Garak en Bashir over de zaak.
Paramount/CBS
Destijds minstens tweede De metgezel van Deep Space Nine, enkele rechthebbenden van de James Bond-films stuurden Paramount een boze brief over hoe de parodie te dicht bij de realiteit kwam. Dit is nooit volledig geverifieerd door EON of MGM, maar blijkbaar was de brief voldoende om de volgende te maken DS9 De Bond-parodie-aflevering, “A Simple Investigation”, was aanzienlijk afgezwakt en meer een snelle grap. Toch leeft de erfenis van “Our Man Bashir” voort op een manier die het originele scenario van Ronald D. Moore ruimschoots bevestigt.
Vanaf 2022 omvat de canon van hedendaagse James Bond-romans een personage genaamd Sid Bashir, Agent 009. Dit personage komt uit Kim Sherwoods roman Dubbel of nietseen trilogie van boeken over verschillende Double O-agenten die geen James Bond zijn. Sherwood is zelf een grote Star Trek-fan en baseerde “Sid Bashir” op acteur Alexander Siddig.
Tegenwoordig is Sherwood zelf een Fleming Estate Bond-auteur. Maar Star Trek hielp haar onderweg. “‘Our Man Bashir’ was een van mijn eerste Bond-ervaringen als kind”, vertelde Sherwood me in 2023. “Ik hield van heel Star Trek, maar DS9 het was mijn favoriet. Toen ik schreef Dould of nietsIk wilde een eerbetoon brengen aan die aflevering, maar ook het ensemblekarakter van die cast weerspiegelen.
Een van de vele Bond-verhalen waarnaar wordt verwezen in “Our Man Bashir”.
George Rinhart/Corbis Historisch/Getty Images
Je zult alle boeken van Sherwood moeten lezen om erachter te komen wat er gebeurt Dat Bashir (geen spoilers!), maar er zit een gevoel van poëzie in het feit dat een Star Trek James Bond-aflevering later een echt James Bond-ding creëerde, allemaal dankzij één creatieve fan. Dat komt omdat de Bond-aspecten van ‘Our Man Bashir’ in bijna alle opzichten goed genoeg zijn voor een echte Bond-film of roman. In de openingsscène slaat Bashir een slechterik knock-out door met een champagnekurk te schieten. Zijn commentaar direct daarna is Sean Connery waardig: “Veel energie voor een Dom uit ’45”.
