Het creëren van kunst die de alledaagse, alledaagse of alledaagse routine omringt, is een beetje een cliché geworden. Dat is logisch, aangezien kunstenaars doorgaans geïnspireerd worden door de details van hun eigen geleefde ervaringen. Maar animator en kunstenaar Luchtuit Kyoto, Japan, neemt deze algemene vignetten van het leven en verandert ze in niet helemaal stillevenverhalen, maar in verhalen die nog steeds in beweging zijn, die blijven gebeuren, die nog steeds ademen.
“Ik vertrouw mijn verbeelding niet echt, dus maak ik vaak werk op basis van dingen die ik daadwerkelijk heb meegemaakt”, zegt Hewa. “Ik wil die onbeschrijfelijke toestanden animeren waarin allerlei emoties samenkomen.” In deze micro-animaties (die goed werken op sociale media, zowel vanwege hun korte duur als vanwege de vensters naar afwisselend spookachtige en serene werelden), animeert Hewa vrouwen die dromen van andere realiteiten, dinergasten opgesloten in een voortdurende staat van lachen, en lege straten vol met scheve huizen. “Ik creëer mijn werk altijd met degenen in gedachten die moeite hebben om hun plek in deze samenleving te vinden. Daarom zou ik heel blij zijn als zulke individuen mijn werk zouden kunnen zien en er een soort van weerklank in zouden vinden”, zegt Hewa.
Soms herinneren ze zich de arthouse-sfeer van Chantal Akerman Jeanne Dielman, Quai du Commerce 23, 1080 Brussel, andere keren doen ze de kijker denken aan sfeervolle horrorfilms zoals Erfgenaam of zelfs Huis van monsters. Maar bovenal zijn deze werken op zichzelf staand, met een unieke, poedergeschilderde textuur en een licht geometrische stijl die doet denken aan cell-shaded anime. Hewa heeft een originele korte film in de maak die volgend jaar in productie zal gaan, maar loop tot die tijd door de gefluisterde frames van de bijzonder surrealistische werelden van deze animator – en probeer er niet in te verdwalen.
