Voor inwoners van het Upper Midwest en Canada, het land van de meren, zijn ijsbergen alomtegenwoordig in de winter. Van de enorme tijdelijke dorpen die ontstaan aan Lake Winnebago in Wisconsin jachtseizoen op steur tot de vervallen, met de hand gebouwde hutten die overal in Ontario te vinden zijn Het Simcoe-meerdeze lokale structuren zijn ontworpen rond openingen of luiken in de vloeren, zodat winterharde noorderlingen door gaten in het ijs kunnen vissen. Het is deze unieke traditie, gecombineerd met artistieke flair, die als inspiratiebron dient Artistieke hutprojecten.
Elke winter lanceert het in Minneapolis gevestigde programma een interactieve reeks projecten aan het limaboonvormige Lake Harriet, een paar kilometer ten zuidwesten van het stadscentrum. Tientallen kunstenaars bouwen unieke hutten die het publiek gedurende vier weekenden kan verkennen en ermee kan communiceren.
Voor het seizoen 2026 heeft Art Shanty Projects lokale kunstenaars opdracht gegeven Emily Quandahl EN Madeline Cochran voor een helder, uitnodigend en collaboratief toevluchtsoord. Quandahls praktijk richt zich voornamelijk op schilderen, terwijl Cochran een multimediale benadering hanteert van tweedimensionaal werk, waarbij vaak stoffen en weeftechnieken worden gebruikt.
Voor hun ‘Quilt Shanty’ bedacht het duo een levendig, quiltachtig patchwork-ontwerp dat het gevoel van comfort naar de verlaten opening van het meer transporteert. ‘We wilden het letterlijk aanpakken’schuur dekbed‘door een tastbaar weefsel over een landbouwvorm te spannen, met name een rond huis’, vertelt Quandahl aan Colossal.
Een hoepelhuis is een constructie die vaak wordt gebruikt in tuinen en agrarische omgevingen en bestaat uit een tunnel bekleed met PVC-platen, die planten beschermt en het groeiseizoen met een paar weken kan verlengen. Beide kunstenaars groeiden op in de Driftless Region van Wisconsin en Minnesota, onuitwisbaar beïnvloed door de landelijke levensstijl van de regio, die draait om landbouw en een diepgewortelde gemeenschap.
“Quilt Shanty” combineert Cochran’s interesse in volksillustraties door middel van mousseline-composities en interactieve houten gewatteerde vierkante puzzelstukjes. Quandahl bouwde de structuur van het hoepelhuis en de quilt van 9 bij 16 voet, gemaakt van studioresten, vinyl en zeildoeken die het omhullen. Bij de houten stukken van Cochran ontwierp Quandahl ook een driebladig scherm dat als sleutel tot de puzzel dient.
“Tijdens onze maand op het ijs ontdekten we dat bijna iedereen die de hut binnenkwam een verhaal te vertellen had, of het nu een geërfde quilt was, een familielid dat hen leerde naaien, of een specifiek patroon dat hen aan thuis deed denken”, zegt Quandahl. “Deze samenwerking doet echt denken aan het idee van een quiltbij. Historisch gezien ging het niet alleen om naaien; ze waren sociale ankers voor een gemeenschap door middel van gemeenschapswerk.”
Ontdek meer over beide Quandahl EN Cochranhet is Instagram-werk.
