Volgens recente onderzoeken neemt de honger toe onder de beroepsbevolking in de vroege gezondheidszorg en het onderwijs onderzoek van het Stanford Centre on Early Childhood, en tekenen wijzen erop dat het onwaarschijnlijk is dat deze uitdaging op korte termijn zal verbeteren.
In juni meldde 58% van de gezondheids- en onderwijswerkers die werden ondervraagd door het RAPID Survey Project van Stanford dat ze honger hadden ervaren, zoals gemeten door onderzoekers aan de hand van zes voedselonzekerheidsvragen ontwikkeld door het Amerikaanse ministerie van Landbouw. Deze aanbieders, die verschillende rollen en contexten vervullen, hebben niet alleen te maken met sticker-shocks in de supermarkt; ze slaan maaltijden over, eten kleinere porties om de voedselvoorraad verder te vergroten, en lijden honger omdat ze geen geld meer hebben om voedsel te kopen.
Het RAPID Survey Project mat de honger aan de hand van zes voedselveiligheidscriteria die waren ontwikkeld door Ministerie van Landbouw van de Verenigde Staten:
- Het voedsel dat we kochten was simpelweg niet houdbaar en we hadden geen geld om meer te kopen.
- We konden het ons niet veroorloven om evenwichtige maaltijden te eten.
- Heeft u of andere volwassenen in uw gezin ooit de omvang van uw maaltijd verkleind of maaltijden overgeslagen omdat er niet genoeg geld was voor eten?
- Zo ja, hoe vaak gebeurde dit?
- Heeft u ooit minder gegeten dan nodig was, omdat er niet genoeg geld was voor eten?
- Heb je ooit honger gehad, maar niet gegeten omdat er niet genoeg geld was voor eten?
RAPID brengt de voedselonzekerheid van leveranciers de afgelopen vier jaar in kaart. De hongercijfers bleven van de zomer van 2021 tot begin 2024 stabiel tussen de 20 en 30%, en begonnen daarna plotseling te stijgen.
Phil Fisher, directeur van het Stanford Centre on Early Childhood, zei dat de status quo hongersnood bij aanbieders “in het begin onaanvaardbaar” was, maar dat deze recente piek zowel “alarmerend” als “zorgwekkend” is.
“Het personeelsbestand in de vroege zorg en het onderwijs is ongelooflijk kwetsbaar voor economische trends”, aldus Fisher, die de stijging verklaart. “Een deel daarvan hangt af van hoe dicht veel (onderwijzers) bij absolute armoede zijn.”
In feite verdienen vroege onderwijzers een gemiddeld salaris van $ 13,07 In die tijdwaardoor het een van de laagstbetaalde beroepen in de Verenigde Staten is. A geschat 43% van de beroepsbevolking is afhankelijk van publieke voorzieningen, zoals Medicaid en voedselbonnen, om te overleven.
Dus als de prijzen stijgen, behoren onderwijzers in het onderwijs tot de eersten die de gevolgen ervan merken, en de laatste tijd hebben de voedselprijzen niets anders gedaan dan stijgen. De kosten van winkelen zijn toegenomen bijna 30% sinds februari 2020.
“Voedsel is erg duur”, zegt Isabel Blair, die al bijna twintig jaar kinderopvang aan huis biedt en onlangs heeft besloten haar programma in Michigan te sluiten. “Het is moeilijk voor gezinnen die het minimumloon verdienen om in hun basisbehoeften te voorzien: huisvesting, kinderopvang en voedsel.”
Blair merkte het op prijs inflatie tussen eieren en producten in het bijzonder. Beide zijn cruciale elementen in een programma voor voorschoolse educatie.
“Je gaat naar de supermarkt en verse groenten zijn erg duur. Voor een tomaat betaal je ongeveer drie dollar. Of een dozijn eieren, je speelt nu bijna $ 4”, zei hij. “Om kinderen te voeden, moet je zorgen voor ontbijt, een tussendoortje en een lunch. Sommige programma’s voorzien in een diner. Voeg daar nog wat aan toe en het is erg duur.”
In het RAPID-onderzoek deelden leveranciers schriftelijke antwoorden op open vragen, en sommigen benadrukten welke gevolgen de hoge voedselprijzen voor hun gezinnen hebben.
“We slaan maaltijden over zodat de kinderen kunnen eten”, zei een leraar uit Colorado. “De voedselprijzen rijzen de pan uit.”
“De rekeningen voor boodschappen blijven stijgen en we zijn gedwongen om te verminderen wat we kopen en onze menu’s thuis opnieuw samen te stellen om dezelfde hoeveelheid voedsel te kunnen betalen die we een paar maanden geleden kochten…” schreef de directeur van een centrum in Washington.
“(Mijn grootste zorg op dit moment is dat) we op een dag geen honger meer zullen lijden op straat”, schreef een leraar van een programma in een centrum in Georgië.
De directeur van een centrum in Indiana zei dat “de kosten van boodschappen stijgen en ik kan me niet genoeg eten veroorloven… voor de hele maand. We moeten bezuinigen op maaltijden of restjes van het werk mee naar huis nemen zodat de kinderen kunnen eten.”
“Voedsel in huis houden en voldoen aan onze voedingsbehoeften als gezin (zijn mijn grootste zorgen)”, schreef een thuiszorgverlener in Ohio.
Cristi Carman, directeur van het RAPID Survey Project, zei dat de moeilijke keuzes die leveranciers moeten maken, tussen meer boodschappen kopen of een rekening betalen, ‘echt heel verwoestend’ zijn. Carman en Fisher merkten afzonderlijk op dat het voor zorgverleners moeilijker wordt om een hoogwaardige, voedende omgeving voor kinderen te bieden als hun magen knorren en ze zich zorgen maken over hoe ze voedsel op tafel kunnen zetten voor hun gezin voordat het volgende salaris binnenkomt.
“Dit zijn geen humane omstandigheden voor individuen in welke rol dan ook, vooral niet als het gaat om de zorg voor jongere kinderen”, zei Carman. “Ze opereren niet onder de beste omstandigheden. Ze opereren met verminderde behoeften.”
Wat meer is, zei Fisher, is dat aanbieders van vroege zorg en onderwijs vaak niet alleen boodschappen voor zichzelf kopen, maar ook voor de kinderen in hun programma’s. (De stijgende kosten hebben de sector zonder vergunning getroffen familie, vriend en buurman Gezondheidswerkers die in de Verenigde Staten voor miljoenen kinderen zorgen vanaf de geboorte tot de leeftijd van 5 jaar worden bijzonder uitgedaagd omdat velen, ook al komen ze er technisch gezien voor in aanmerking, uitgesloten blijven van de federaal voedselprogramma voor werkers in de kinderopvang.) Dus als werknemers honger lijden, betekent dit meestal dat de kinderen die ze dienen ook getroffen worden. Misschien worden verse groenten en fruit vervangen door ingeblikte goederen of worden eiwitten vervangen door koolhydraten. Het afsnijden van bochten wordt onvermijdelijk.
Ondanks de ernst van de voedselonzekerheid onder de leveranciers wordt niet verwacht dat de voedselprijzen zich snel zullen stabiliseren, omdat de tarieven van de regering-Trump de kosten van geïmporteerd voedsel zullen opdrijven. Ondertussen werd het Supplemental Nutrition Assistance Program gelanceerd, dat gezinnen met lage inkomens helpt de kosten van voedsel te compenseren onderbroken tijdens de sluiting van de overheid dit najaar, waardoor veel ontvangers wekenlang zonder uitkering zaten. RAPID-onderzoekers zijn nog niet klaar met het analyseren van enquêtegegevens uit die periode, maar Fisher erkende dat dit alleen maar zou kunnen aantonen dat de situatie verslechtert.
“We verwachten niet dat deze zaken op korte termijn zullen verbeteren”, aldus Fisher. “Het zal in elk geval een limiet bereiken of in een spiraal blijven.”
