Een luxueuze reis door Europa aan boord van de Venice Simplon-Orient-Express

“Ik ben nooit zeker van de tijd of plaats op een spoorlijn. Ik kan niet lezen, ik kan niet denken, ik kan niet slapen, ik kan alleen maar dromen”, schreef Charles Dickens in zijn dagboek in de jaren vijftig van de negentiende eeuw. “Ik ga mee in deze treinwagon in een staat van luxueuze verwarring, ik ga ervan uit dat ik ergens vandaan kom en ergens anders heen ga… Ik weet niets over mezelf – voor zover ik weet, zou ik van de maan kunnen komen.”

Bijna twee eeuwen later wordt hetzelfde gevoel van droomachtige desoriëntatie gevoeld tijdens het reizen aan boord van de Venetië Simplon-Orient-Express. Beheerd door Belmonddeze luxe reis van vijf nachten van Istanbul naar Parijs, met stops in Boekarest, Sinaia en Boedapest, is een surrealistische reis naar het verleden. Elke treinwagon is nu zorgvuldig gerestaureerd en heeft een geschiedenis die teruggaat tot het begin van de 20e eeuw: koning Carol bleef in slaaprijtuig 3425 nadat hij in 1940 met zijn minnares aan boord van de trein uit Roemenië was ontsnapt, terwijl slaaprijtuig 3544 werd gebruikt als bordeel in oorlogstijd.

Aangekomen op het historische Sirkeci-station van Istanboel, na een wandeling door het bruisende centrum van de stad, met dozen baklava op sleeptouw, worden de gasten begroet met een welkom als een koning. Het hele perron werd omgetoverd tot een geïmproviseerd Turks theehuis in de open lucht, waar dampende hete çay (een krachtige, donker amberkleurige Turkse thee) werd geserveerd in ruimtes versierd met ingewikkelde tapijten, gewatteerde voetenbankjes en koperen en koperen dienbladen. Legioenen karmozijnrode Turkse vlaggen wapperen in de wind op en neer over het dek terwijl gasten worden uitgenodigd om een ​​live band traditionele Turkse muziek te zien spelen, of zich op de foto te laten zetten door een natte fotograaf, voordat ze aan boord worden gebracht.

Onze steward Eduardo laat ons onze hut zien, een van de zes grote suites die zijn vernoemd naar de Europese steden die door de trein worden doorkruist: Boedapest, Wenen, Parijs, Venetië en twee voor Praag. Hutten op de Venice Simplon-Orient-Express beginnen vanaf £18.050 per persoon (voor een historische hut), maar in de grand suite, waar we verblijven, kost de reis £63.000 per persoon (de gemiddelde prijs is £39.150 voor suites). We verblijven in Wenen, een oogverblindende kamer met designelementen uit de Oostenrijkse hoofdstad, met ingewikkelde op de Art Nouveau geïnspireerde houten lambrisering, diepgroene fluwelen bekleding en spiegels die een panoramisch uitzicht op het landschap buiten versterken. Deze kamer van ongeveer 11 m² bestaat uit een tweepersoonsbed, een woonruimte met een tafel voor private dining, een bank, een eigen badkamer van marmer en mozaïek met douche, toilet en groene, handgeblazen Italiaanse glazen wastafel (bagage kan onder het bed, de bank of in een aparte kamer worden opgeborgen).

Bij aankomst worden champagne, gebak, vers fruit en blini’s met kaviaar en zure room op onze kamer geserveerd (champagne en kaviaar zullen een hoofdbestanddeel van de reis blijken te zijn). Nadat we ons hebben geïnstalleerd, maken we een rondleiding door het Observatoire, een waanzinnig extravagante privékoets ontworpen door de Franse fotograaf en straatkunstenaar JR. Met dakramen, een vinylspeler, glas-in-loodramen, een vrijstaand bad, een privé-eethoek en een bibliotheek kost L’Observatoire maar liefst £ 80.000 per nacht.

De dresscode aan boord is slim: volgens Belmond mag je ‘nooit overdressed zijn’. Spijkerbroeken zijn verboden en gasten worden aangemoedigd om tijdens het diner een zwarte das te dragen. Gekleed in onze mooiste avondkleding gaan we naar een van de restauratierijtuigen voor het eerste van vele weelderige seizoensgebonden driegangendiners, bedacht door de met een Michelin-ster bekroonde Franse chef-kok Jean Imbert. Na het diner stappen de gasten in de barwagen en leren elkaar kennen onder het genot van snacks, cocktails en muziek op een vleugel. Als we voor middernacht Bulgarije binnenkomen, stappen we uit de trein om bij de grenscontrole onze paspoorten te laten afstempelen. In het holst van de nacht is dit verlaten perron een griezelig filmisch visioen, met schijnwerpers die de etherische mist verlichten.

Na een ontbijt met roerei, kaviaar, wentelteefjes en vers fruit op onze kamer de volgende ochtend, komen we aan het begin van de middag aan in Boekarest, de hoofdstad van Roemenië. De stad is heet en vochtig en we maken een korte rondleiding door de imposante communistische gebouwen op weg naar ons hotel voor de nacht, het InterContinental Athénée Palace Boekarest. Het diner vanavond is in Caru’ cu bere, een historisch restaurant in de oude binnenstad van Boekarest dat huisbier en traditionele Roemeense gerechten serveert, zoals langzaam geroosterde varkensschenkel met gestoofde zure kool, polenta en mierikswortel, gerookte Zacusca-auberginesaus en pittige, gezouten Pleșcoi-worstjes. Na het eten kunnen de gasten genieten van volksdansen in de grote en weelderige restaurantruimte. Daarna keert u terug naar het hotel voor een goede, ononderbroken nachtrust.

Nadat we de volgende ochtend in de trein zijn gestapt, stoppen we in Sinaia, een bergachtige Roemeense badplaats met verbluffend mooie proporties. We zijn hier voor een bezoek aan het kasteel van Peleş, een 19e-eeuws neorenaissancepaleis met overvloedige tuinen en een prachtig uitzicht op de omliggende vallei (in juni, als alles in volle bloei staat, lijkt het wel een Disneyfilm). Het kasteel beschikt over een eigen arsenaal met ruim 4.000 voorwerpen, kroonluchters van Muranoglas, versierde glas-in-loodramen en reproducties van schilderijen van Rubens, Michelangelo en Rembrandt. Volgens de legende nodigde een koningin die ooit in het kasteel woonde in 1883 gasten uit die door Sinaia reisden met de inaugurele Oriënt Express naar haar huis voor een episch feest.

Terug in de trein, terwijl het bergachtige landschap voorbij flitst, schrijf ik enkele ansichtkaarten – verstrekt en gratis verzonden door Belmond – aan familie en vrienden. De middagen in de trein kunt u het beste rustig op uw kamer doorbrengen, terwijl u uit het raam kijkt terwijl de trein zachtjes schommelt, terwijl u leest of schrijft. Na nog een avond eten en drinken – de trein voelt ouderwets romantisch aan als je in de kleine uurtjes lichtelijk dronken terugkeert naar je kamer – komen we de volgende ochtend aan in Boedapest voor het meest memorabele deel van de reis.

De Hongaarse hoofdstad wordt beroemd door de rivier de Donau in twee delen verdeeld: het heuvelachtige Boeda en het vlakke Pest. We beginnen de dag met een privérondleiding door Castle Hill, een historisch heuvelachtig gebied dat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staat met een prachtig panoramisch uitzicht over de stad, de thuisbasis van de Burcht van Boeda, de Hongaarse Nationale Galerie en het Historisch Museum.

Na het proeven van strudel, een traditioneel Hongaars bladerdeeg gevuld met kwark, genieten we van een lunchbuffet terwijl we met een privéboot langs de Donau varen. Na een korte rondleiding door het Hongaarse parlementsgebouw bezoeken we ons volgende hotel, het Four Seasons Hotel Gresham Palace. Dit hotel met uitzicht op de Donau is een architectonisch wonder, een art nouveau-meesterwerk dat in 1902 in opdracht van Hare Keizerlijke en Koninklijke Hoogheid Maria Klotild werd gebouwd. Onze hotelkamer met hoog plafond kijkt uit over de rivier, en na een duik in het zwembad op het dak en een bezoek aan de sauna en het stoombad, worden we meegenomen op een privérondleiding door de Hongaarse Staatsopera, een prachtig 19e-eeuws neorenaissancepaleis met zachte roodfluwelen stoelen en sierlijk goudpleisterwerk.

Het diner wordt op een steenworp afstand van het hotel geserveerd, in een grote privékamer van de Hongaarse Academie van Wetenschappen. Tussen de gangen gerookte forel, eendenborst, asperges en Esterházy-cake – een romige, nootachtige Hongaarse delicatesse – zet de sopraan van de Hongaarse Staatsopera een ontroerende solo-optreden neer, die velen tot tranen toe ontroert.

Na het diner, met wat vrije tijd, besluiten we om ’s avonds het Boeda-gedeelte van de stad te verkennen. Als u de gietijzeren Széchenyi-kettingbrug oversteekt, danst gouden licht op het pikzwarte oppervlak van de Donau. Als we bergopwaarts lopen over kronkelende paden en met bladeren gevulde straten, bevinden we ons weer op Castle Hill, alleen hier, om middernacht, is er geen toerist te bekennen: wij zijn het alleen. Als je om middernacht in alle rust het glinsterende stadsbeeld bekijkt, zou Boedapest gemakkelijk de prijs voor de mooiste stad van Europa kunnen in ontvangst nemen, met zijn weidse vergezichten, glooiende heuvels en sprookjesachtige architectuur.

De volgende ochtend stappen we in de trein voor het laatste deel van de 24 uur durende reis. Terwijl we richting Parijs snellen, onze eindbestemming, verzamelen gasten zich na het diner bij de barwagen voor een episch afscheid. De volgende ochtend begroeten gasten en personeel elkaar op het perron van Gare de l’Est met emotie. Nadat we de afgelopen vijf dagen samen aan boord hebben doorgebracht en in luxe hebben geleefd, is het tijd om terug te keren naar de realiteit.

Belmond-kaartjes‘S Het is mogelijk om de Venice Simplon-Orient-Express-trein te boeken Hier.