Feng Yitong is een in Berlijn gevestigde illustrator uit Xi’an, China, wiens komische, handgetekende beelden migratie, culturele verandering en ervaringen belichamen, belichaamd in zware, tastbare oliepastelvormen. Met behulp van de vaardigheden die ze heeft geleerd tijdens haar BA en MA in illustratie aan de Berlijnse Hogeschool voor de Kunsten, tekent ze haar emotionele scènes en scant ze voordat ze een lichttafel gebruikt om ze over te brengen op A4- en A3-papier. Gekleurd met oliepastelkleuren bereikt ze haar scherpe visuele effecten door keukendoeken te gebruiken om dikke vlekken te verwijderen of te laten vervagen om scherpe randen en duidelijke segmenten van haar dichte beelden te creëren.
Haar huidige project onderzoekt hoe we worden gevormd door veranderingen in taal, ritueel en architectuur en is een graphic novel over het leven tussen Xi’an en Berlijn, waarbij ze twee huizen verkent aan de hand van gedeelde beelden van het dagelijks leven en scènes uit dromen. “Ik voel me aangetrokken tot deze kleine, echte fragmenten omdat ze mijn leven bepalen”, zegt Feng. “Ze tekenen is als het bijhouden van een dagboek, maar ook als het transformeren van het dagelijks leven in iets droomachtigs op papier.” Er is een voortdurend spel tussen teksten en media, waarbij dagboekpagina’s en e-mails verschijnen naast levendige stadsgezichten, luchten en bloemen – allemaal dingen waar dagdromers in verdwalen.
Feng probeert zich niet door andere kunstenaars te laten inspireren om zijn eigen visie te behouden. Hij merkt op: “als creatief individu is het soms behoorlijk triest om door andere kunstenaars te worden beïnvloed.” Door zich te concentreren op de directheid van haar omgeving versterkt Feng de link tussen geleefde ervaring en vastgelegde ervaringen, waardoor creativiteit kan gedijen in het proces van feit naar fictie. In zekere zin is het bedoeld om de vaak vluchtige denkbeeldige toekomst van het leven vast te leggen. “Ik denk vaak aan dromen, omdat leven in Berlijn de droom van mijn twintiger jaren was”, zegt Feng. “Nu ik hier ben, in die droom, lijkt het leven soms onwerkelijk, alsof ik elk moment wakker kan worden en terug kan keren naar de werkelijkheid. Daarom probeer ik stukje bij beetje de sporen van dit droomleven vast te leggen.”
