
HOI! Hoe is het met je? Ik heb deze leuke en intelligente community gemist en kan niet wachten om bij te praten. We hebben deze maand een aantal leuke berichten gepland, en in de tussentijd zijn hier enkele momentopnamen van de pauze als je wilt zien…

Dit jaar vierden we Kerstmis in Brooklyn, met mij en de kinderen natuurlijk daarbovenop mijn vadermijn tante Luluen onze neef Jimmy. We hebben veel kaarsjes aangestoken en veel lekkers gegeten. (“Ik ben behoorlijk verslaafd aan mandarijnen”, vertelde Toby me.)

Ons eerste vakantieavontuur is altijd rijden om de lichten van de wijk Dyker Heights in Brooklyn te zien. Kun je je voorstellen dat je daar in de zomer naartoe verhuist en je plotseling realiseert wat voor een kersttafereel het wordt? Mensen verkopen warme chocolademelk in garages en Bing Crosby knalt uit hun autoradio’s.

Sinds onze familieleden arriveerden Engelandwe waren zo opgewonden!

Jimmy en Anton waren al een tweeling zonder het te plannen…

En Lulu ging meteen aan de slag wortel soep. Hoe meer dingen veranderen, hoe meer ze hetzelfde blijven. xoxo

We maakten wandelingen op de Brooklyn Promenade…

…en ik stopte Jane’s carrousel en de buurman ijsbaan…

…en bewonderde het uitzicht vanaf De rand in Manhattan.

Op kerstavond gingen we naar de kerk en aten veel stinkende kaas.

Trouwens, wat mooi dit dienblad met olijven? Het was mijn kerstcadeau voor mezelf 🙂 Ik kan me de substack design nieuwsbrief niet herinneren waar ik hem oorspronkelijk ontdekte, maar ik laat het je weten als ik hem vind!

Op kerstochtend openden de jongens hun kousen. Hier is de buit van de twaalfjarige Anton. Ik vond het leuk dat haar verlanglijstje haar middelbare leeftijd weerspiegelde, met items als een geurpen (kind) en puistjes (tiener).

Plus natuurlijk een 12-pack Dr. Pepper.


We hadden een bijeenkomst op eerste kerstdag, omdat kinderen, denk ik, meestal nerveus zijn van alle opwinding van de middag, en het is fijn om vrienden te hebben die die energie kunnen opsnuiven.

Bovendien, hoewel oude lezers het misschien wel vinden moeilijk te gelovenIk vond het eigenlijk leuk om te koken. Een publieksvriendelijk diner voor de groep was zo eenvoudig bord bonen met kaas. Ik heb meer ui toegevoegd voor de knapperigheid en meer gehakte rode peper voor de warmte.

Kalanithi-ouders; lunchen bij Vis aan de haak.
Daarna gingen mijn vader en ik naar San Francisco om te zien mijn zuszijn dochter en zijn schoonfamilie.

We botsten tegen mijn vriend aan Lena’s prachtige huisterwijl zij en haar familie de stad uit waren. (Ze komen in de zomer bij ons logeren, als bij een niet-simultane huizenruil.) En dat mooie woordje kunst? “Toen mijn zoon Eli met de hand leerde schrijven, begon hij grote letters op losse vellen bouwpapier te schrijven”, legt ze uit. “Ik nam mijn favorieten en betegelde ze in een enorm plexiglas frame dat ik op Craigslist kocht.”

Zoals altijd waren we er op oudejaarsavond Het graf van Paulus. We schonken champagne voor hem in en de kinderen proostten met Martinelli.

Ik hoop dat je een fijne vakantie hebt gehad en uitgerust en ontspannen bent! En zo niet, dan is dat ook prima. Zoals ze zeggen: iedereen die je tegenkomt, voert een strijd. Veel liefde, zoals altijd, en we kunnen niet wachten om samen een prachtig 2026 te beleven. xoxo
PS 11 lezers delen hun gelukkige momentenEN waar je dankbaar voor bent, groot of klein?


