Overwegende Alex HuttonVanwege zijn passie voor achtbanen en monumentale glijbanen gaat hij daar eigenlijk nooit op. “Het gevoel van hoogte en zinken tijdens de vrije val stoort me te veel om ervan te genieten”, vertelt hij aan Colossal. In zekere zin voegt dit een extra dimensie toe aan de enigmatische, verlaten sfeer van zijn nauwgezette olieverfschilderijen, waarin achtbanen, waterglijbanen en ingewikkelde constructies centraal staan.
Zonder auto’s die over sporen rollen, concentreert Hutton zich uitsluitend op volume, lijn en driedimensionale rasters, waarbij hij doorgaans ook golvende vormen tegen lege of geborstelde achtergronden plaatst, zodat hun schaal ook desoriënterend is. Hoewel we attracties doorgaans associëren met jeugdige energie en nostalgie, zijn de structuren vreemd genoeg stil en kaal als ze worden gereduceerd tot pure techniek.
“Er schuilt een absurditeit in veel pretparkattracties, zoals achtbanen en waterglijbanen, die ik fascinerend vind”, vertelt Hutton aan Colossal, en vervolgt:
Ze presenteren een mengeling van opwinding en angst. Ze tonen sierlijke maar toch indrukwekkende bewegingen door de ruimte met rondingen, ritme en kleur op een opvallende schaal. Er gaat zoveel materiaal, tijd, techniek en onderhoud zitten in een korte reis die bedoeld is om mensen de ruimte in te lanceren en een gevoel van spanning en gevaar te creëren in een gecontroleerde omgeving.
Hutton beschouwt deze schilderijen als een natuurlijke afgeleide van de pc-games die hij begin jaren 2000 speelde, zoals Sim City en Rollercoaster Tycoon, waarin de esthetiek van het bouwen van een wereld, vooral vanuit vogelperspectief, tot zijn verbeelding sprak. Zijn achtbanen en waterglijbanen zijn verlengstukken van een praktijk die hij toepastS onderwerpen zoals loopbruggen, bruggen, landschappen, structurele structuren en zelfs prehistorische anatomie.
Veel achtbanen en glijbanen zijn gebaseerd op echte gebouwen. De vorm van ‘Foment’ is bijvoorbeeld gebaseerd op een waterglijbaan in Kobe, Japan, genaamd de Super Whooper. Het werd in 1995 gesloopt na een zware aardbeving. “Roil” komt uit een bestaand waterpark in Qatar genaamd Meryal, waar zich de grootste waterglijbaan ter wereld bevindt. “Het is moeilijk te geloven dat sommige van deze bouwwerken ooit zijn gebouwd”, zegt Hutton. “Ik probeer de absurditeit en durf van hun bestaan vast te leggen.”
Voor de kunstenaar is het minder belangrijk dat schilderijen herkenbare plekken representeren dan dat ze formele kwaliteiten uitbeelden. Beweging en proporties zijn slechts een paar dingen waar hij rekening mee houdt bij het plannen van een compositie. “Ik zoek naar een ritme, een structuur, een kleurenschema dat spannend genoeg is om tijd mee door te brengen”, zegt Hutton. “Ik wil iets onwaarschijnlijks vinden, iets dat in een nieuw licht of vanuit een nieuw perspectief wordt heroverwogen, maar die momenten kunnen moeilijk op te sporen zijn.”
De twee hier afgebeelde titelloze werken zijn bedoeld voor een tentoonstelling in Belangrijkste projecten in Richmond, Virginia, opening op 30 april. En hij werkt momenteel aan een solotentoonstelling in HEILIGDOM in New York, gepland voor volgend jaar. Meer informatie over Instagram.
