Helpen geluiden ons echt om te slapen?

In 1996, in een aflevering getiteld ‘Messages from Earth’, onderdeel van de geliefde sciencefiction-tv-serie Babylon 5Kapitein John Sheridan (Bruce Boxleitner) bekent tegenover zijn Minbari-collega Delenn (wijlen de grote Mira Furlan) dat hij dankzij het geluid van de regen altijd goed heeft geslapen. Terwijl hij en Delenn proberen uit te rusten voor een ruimtegevecht, laat ze op slimme wijze de buitenaardse computer van het White Star-ruimteschip regengeluiden spelen voor Sheridan, omdat, wauw, in de toekomst wijze buitenaardse wezens de wetenschap van gesimuleerde geluiden als slaapmiddel hebben ontdekt.

Dertig jaar later is deze lieve, humanistische scène hilarisch anachronistisch, maar betekenisvol.

Natuurlijk was het idee van opgenomen geluiden die je helpen ontspannen, van cassettes tot vinylplaten tot cd’s, niets nieuws in 1996. Maar wat Babylon 5 voor ogen had, was het naadloze gemak waarmee je een rustgevende soundscape kunt inschakelen zonder dat je uit bed hoeft te komen. Tegenwoordig bestaat deze technologie in verschillende vormen, zoals in Kalm app, een plek waar het geluid van regen voor gestresste mensen slechts het topje van de ijsberg van de soundscape is. Maar de echte vraag is: waarom doen we dit terwijl we op weg zijn naar een toekomst waarin de slaap voortdurend wordt ondersteund door geluidsinput? Waarom zijn we geobsedeerd door het vinden van dingen waar we niet echt naar luisteren?

Slaap diep

Als we zeggen dat iemand ‘goed geslapen heeft’, wat bedoelen we dan? We bedoelen eigenlijk dat iemand goed heeft geslapen, maar de geluid Een deel daarvan is interessant, omdat er in de 21e eeuw een hele subgroep van onze cultuur geobsedeerd is door het gebruik van soundscapes, muziek en slaapverhalen om gemakkelijker in slaap te vallen of, in een meer twijfelachtige bewering, om een ​​betere slaap te bevorderen.

De redenen liggen enigszins voor de hand, maar ze zijn het vermelden waard. Geluidsoverlast is voor velen een probleem, niet alleen in de grote steden, terwijl de meest voorkomende gebruiksscenario’s betrekking hebben op het bestrijden van slapeloosheid, stress en angst.

“Slaapbevorderende geluiden werken over het algemeen op twee manieren: ze verminderen verstoringen en geven de hersenen een signaal dat het tijd is om te rusten”, zegt een woordvoerder van het populaire Kalm zegt de app Achteruit. “Natuurgeluiden, zoals oceaangolven of regen, volgen vaak langzame, ritmische patronen die de ademhaling kunnen weerspiegelen en die ook het lichaam kunnen helpen ontspannen en de geest kunnen kalmeren.”

Het lijkt ongelooflijk, maar is het vanuit wetenschappelijk oogpunt waar? Seconde JeD, MD, PhDDit soort geluiden kunnen dienen als: “Het is een signaal voor je hersenen om te ontspannen, dus als je die geluiden hoort, zeggen je hersenen: ‘Oh, het is tijd om te gaan slapen.’ Het leidt je ook af, omdat het andere geluiden maskeert die je zouden kunnen stimuleren wakker te zijn. Het helpt mensen die zich hyperbewust zijn van hun omgeving en wakker worden gehouden door omgevingsgeluiden.

Daarom moeten mensen zichzelf afleiden om soms in de allerhoogste staat van afleiding te komen: de slaap. Maar hebben we het alleen maar over in slaap vallen of beter slapen?

De Sonic-jury over slaap is nog niet bekend

Als het gaat om de ritmische patronen die signalen naar onze hersenen sturen, bestaat er geen universele waarheid. Wat voor het ene brein rustgevend is, is voor anderen nutteloos als slaapmiddel. Of anders gezegd: door de verscheidenheid aan niet-ritmische soundscapes die worden aangeboden Kalmhet idee dat herhaling essentieel is voor sonische slaapmiddelen is eenvoudigweg niet waar. Voorbeeld: de “Rainy Paris Night” is opzettelijk onvoorspelbaar, compleet met af en toe het geluid van een Vespa die zich in de verte terugtrekt. Maar volgens de mensen bij Kalmhet soms tegenstrijdige realisme, of samengesteld realisme, lijkt deel uit te maken van de aantrekkingskracht, omdat ‘er ook een conditionerend effect in het spel is… Wanneer mensen avond na nacht hetzelfde geluid gebruiken, kan het een aangeleerd signaal voor slaap worden, waardoor het gemakkelijker wordt voor het zenuwstelsel om naar een rustiger toestand te gaan.’

Dus, net als onze onverschrokken ruimtekapitein in een sciencefictiondrama uit de jaren 90, is het niet zo dat de geluiden van regen technisch gezien rustgevender zijn dan het slaan van een verzonnen ruimteschip (Calm heeft die ook), maar dat zijn hersenen worden geconditioneerd door die regen. Dit is waarom Kalm merkt op dat er geen universele formule voor iedereen bestaat als het om slaapgeluiden gaat. Kortom, er is geen ‘beste’ type slaapgeluid, omdat slaapgeluiden ‘zeer individueel zijn omdat onze hersenen frequenties anders verwerken’.

Een deel hiervan is te danken aan de verschillende kleurgecodeerde geluiden. Een “bruin geluid” bevat vaak een diep, zwaar gerommel. Terwijl ‘witte ruis’ dichter bij het geluid van een ventilator ligt en de neiging heeft andere geluiden te maskeren, suggereert ‘groene ruis’ bos- of andere natuurgeluiden.

Niemand kan echt discussiëren over het kalmerende effect dat eraan inherent is Kalm fundamentele uitspraken. Maar de meeste onderzoeken naar sonische slaapmiddelen zijn daar niet zo zeker van. Een systematische review gepubliceerd in Sleep Medicine Reviews ze ontdekten dat ‘witte ruis weinig gunstig effect had op de slaap’.

Wat meer is, volgens Dr. Sogol Javaheri, in een artikel uit 2024 van Harvard Health Publishing“Witte ruis kan belangrijke slaapfasen onderbreken, zoals de REM-slaap of diepe slaap, en het gehoor beïnvloeden als het te luid is.”

Dus hoewel er een instinctief verlangen bestaat om te geloven in een vage sci-fi-overtuiging dat bepaalde geluidspatronen bepaalde soorten slaap creëren, is de huidige wetenschappelijke gedachte waarschijnlijk: als het voor jou werkt, is dat prima. Maar maak er geen universele regel van voor de hele mensheid.

De paradox van slaapgeluiden

In de film Begineen fictief medicijn genaamd Somnacin, gecombineerd met muziek, zorgt ervoor dat ideeën in de hersenen van mensen kunnen worden geïmplanteerd en dat dromen kunnen worden gedeeld. Dit idee suggereert dat het uiteindelijke doel van slaap iets is dat we cognitief kunnen onthouden.

Maar in de praktijk is de vreemde paradox van dit soort composities, van slaperige soundscapes (zoals witte ruis of regengeluiden), tot muziek en speciaal gebouwde slaapverhalen, dat ze van nature zijn ontworpen om niet af te zijn. Sigur Rós-albums het kan geweldig zijn om je te helpen in slaap te vallen, maar het einde van dat album bereiken is niet het doel als muziek als slaapmiddel wordt gebruikt.

Idem voor slaapverhalen Kalm. We moeten ons nooit te veel zorgen maken over het einde van de storm of de verschillende verhaaltjes voor het slapengaan. Er wordt veel rondgedwaald en gereflecteerd in de audioverhalen, die niet alleen voor kinderen bedoeld zijn. In plaats daarvan kun je Cillian Murphy vragen om je te vertellen over een treinreis door Ierland, of Eva Green om een ​​rustgevend verhaaltje voor het slapengaan te vertellen over nachtelijke wandelingen in het bos. Voor degenen die de app gebruiken spreekt de effectiviteit voor zich; Ik heb het einde van de Ierse treinreis met Murphy nooit gehaald, en ik ben er ook niet achter gekomen waarom de verteller van Green ronddwaalt als de avond valt.

Kalm is zich terdege bewust van de tegenstrijdige aard van deze verhalen, verhalen die, heel duidelijk, geen conflict of oplossing vereisen. “Slaapverhalen zijn opzettelijk ontworpen om het tegenovergestelde te zijn van traditionele verhalen”, leggen ze uit. “Het schrijven geeft de voorkeur aan eenvoud en zachte beschrijving boven plot of spanning. Het doel is niet om iemand verslaafd te houden.”

In een wereld van manische blootstelling aan informatie en zorgen over schermverslaving is het leuk, en op de een of andere manier suggestief voor een veelbelovende sciencefictiontoekomst, dat misschien wel de beste apps op onze apparaten degene zijn die uiteindelijk zijn ontworpen om te worden genegeerd. Of u zich ’s ochtends al dan niet beter voelt, kan te maken hebben met uw persoonlijke, onbewuste neigingen. Eén ding zijn slaapexperts het erover eens: we hebben er meer van nodig. En dus, als je geest zichzelf troost met een regen van nep-sciencefiction of met verhalen die nooit eindigen, is dat prima. Maar onthoud: het rustgevende geluid van iemand die slaapt, is de kakofonie van iemand anders.