Het Amerika dat zou kunnen zijn
Het belangrijkste punt van de post van Adam Bonica De muur lijkt permanent totdat hij valt het gaat over het optimisme van dit moment: dat de Verenigde Staten misschien rijp zijn voor een val van de Berlijnse Muur die de deuren opent naar een betere toekomst. Ik ben tegenwoordig niet in de stemming voor deze boodschap (IMO, de val van onze muur ligt ver in de toekomst), maar Bonica’s analyse van hoe de Verenigde Staten zich verhouden tot dertig andere rijke democratieën, onze economische collega’s, is belangrijk.
Te beginnen met werk en economisch leven. Amerikanen werken langere uren, betalen uit eigen zak voor studie en kinderopvang, hebben geen ouderschapsverlof en genieten van minder economische mobiliteit. Het aandeel van het inkomen dat naar de rijkste 1% gaat, is bijna het dubbele van het OESO-gemiddelde. Amerikaanse CEO’s verdienen gemiddeld 354 keer meer dan hun werknemers. Steeds meer werknemers zitten gevangen in laagbetaalde banen. Collectieve onderhandelingen hebben betrekking op minder werknemers. En de sociale bescherming is minder genereus voor degenen die in moeilijke tijden verkeren, omdat de overheid de belastingen minder verhoogt en meer aan het leger besteedt.
De economie is nog maar het begin.
We geven bijna het dubbele uit van wat andere rijke landen aan gezondheidszorg uitgeven. Toch ligt de levensverwachting ruim onder het gemiddelde, zijn de kinder- en moedersterftecijfers alarmerend en zijn steeds meer Amerikanen onverzekerd.
We lijden onder overlappende crises op het gebied van de volksgezondheid: het hoogste aantal tienergeboorten, overdoses drugs, zwaarlijvigheid en wapendoden onder vergelijkbare landen.
Zijn beschrijving van onze unieke uitzonderlijkheid gaat nog een aantal paragrafen verder. Maar dan doet hij iets heel eenvoudigs en onthullends: hij rekent af en stelt zich concreet voor hoe de Verenigde Staten eruit zouden zien als het slechts een gemiddeld land in zijn groep zou zijn. Bonica noemt het ‘latent Amerika: de natie die zou bestaan als onze democratie zou functioneren om het publiek te dienen in plaats van om de toch al machtigen te beschermen.’ Hier is een deel van zijn analyse:
Ik denk niet dat ik deze analyse ooit eerder op deze manier heb gezien. Dat zou je moeten doen klik om de hele grafiek te zien, maar enkele andere statistieken zijn:
- $19.000 aan extra inkomen per huishouden per jaar (en $96.000 aan extra vermogen)
- $ 2,1 biljoen minder uitgaven aan gezondheidszorg
- 4,1 jaar hogere levensverwachting bij de geboorte
- Er stemmen nog eens 51 miljoen Amerikanen
- 1,4 miljoen minder Amerikanen achter de tralies
- Nog eens 60 vrouwen dienen in het Congres
En dat is alleen als de Verenigde Staten een gemiddelde natie zouden zijn. Stel je voor dat de Verenigde Staten hun exceptionisme serieus zouden nemen en zouden proberen de levens van hun burgers en inwoners maximaal te verbeteren in plaats van, zoals Bonica het stelt, ‘enorme welvaart te genereren, terwijl ze deze opzettelijk ontzeggen aan degenen die deze het meest nodig hebben’.
