De diepzee wordt beschouwd als het oudste en grootste bioom op aarde.
Het is de thuisbasis van vulkanische onderwaterbergketens die bekend staan als onderzeese bergen, valleien zoals de elf kilometer diepe Mariana Trench, en een rijke biodiversiteit die nog steeds wordt ontdekt, zoals feloranje gekrulde zeeveren en gloeiwormen. De diepzee produceert de helft van de zuurstof in de wereld het absorbeert ongeveer 30% van de CO2 die vrijkomt in de atmosfeer.
Zelfs op de oceaanbodem bevinden zich onregelmatige eivormige rotsen vol mineraliteit. Ze worden polymetaal- of mangaanknobbeltjes genoemd en vormen zich in de loop van miljoenen jaren terwijl mineralen zich rond een centrale kern ophopen. De knobbeltjes bevatten hoge concentraties elementen en mineralen die worden gebruikt in mobiele telefoons, laptops en gevechtsvliegtuigen, evenals ingrediënten die nodig zijn in batterijen voor elektrische voertuigen en hernieuwbare energietechnologie die nu de transitie naar schone energie in de wereld aandrijven.
China beschikt momenteel over de grootste voorraden zeldzame aardmineralen, waar de Verenigde Staten voornamelijk uit putten. Het Witte Huis hoopt deze dynamiek te veranderen door de vruchten te plukken van zijn eigen wateren rondom eerder gekoloniseerde eilanden.
Er zijn verschillende bedrijven die graag de kans willen krijgen om deze knollen te winnen, maar er is nog geen commerciële diepzeemijnbouw begonnen. En dat maakt het moeilijk om te zeggen hoe het boren op duizenden meters onder de oceaanbodem zal verlopen.
Vanuit milieuoogpunt zijn er ernstige zorgen. Uit een studie die maandag door een groep internationale wetenschappers is gepubliceerd, blijkt dat het bestaat meer biodiversiteit op de oceaanbodem dan eerder werd aangenomen. Na het catalogiseren van het zeeleven en het testen van de potentiële gevolgen van mijnbouw in het Clarion-Clipperton-gebied, tussen Mexico en Hawaï, ontdekten onderzoekers dat gebieden die direct verstoord werden door mijnbouwapparatuur een afname van 37 procent in dierenaantallen en een afname van de soortendiversiteit met 32 procent zagen.
Uit een afzonderlijk onderzoek dat in november werd gepubliceerd, bleek dit Mijnafval zou meer dan de helft van het zoöplankton kunnen beschadigenNee in een vitale regio die de ‘schemeringzone’ wordt genoemd, waardoor grotere soorten hogerop in de voedselketen gevaar zouden kunnen lopen.
Er zijn enkele ironieën die hetzelfde zijn de regering is tegen offshore-windenergie—vermoedelijk als gevolg van niet-geverifieerde zorgen dat dergelijke installaties leiden tot de dood van walvissen, promoot het nu een nieuwe, potentieel schadelijke vorm van ongecontroleerde winning in een poging een belangrijk ingrediënt in hernieuwbare technologie te winnen.
Er is vooruitgang geboekt bij het hard optreden tegen illegale diepzeemijnbouw in internationale wateren. Het Volle Zeeverdrag: de wereld eerste juridisch bindende overeenkomst voor de bescherming van het leven in zee– is vorige maand in werking getreden, maar de Verenigde Staten hebben het nog niet geratificeerd.
Lokaal zijn inwoners van eilandstaten die getuige zouden kunnen zijn van deze diepzeemijnbouwactiviteiten fel gekant.
“Vanaf het begin was het proces koloniaal”, zegt Sheila Babauta, een inheemse Chamorro-Pohnpeiaan die in het Gemenebest van de Noordelijke Marianen woont, gezegd grond. “Ons politieke leiderschap is niet geraadpleegd voordat het (voorstel) werd gepubliceerd. Deze industrie en dit voorstel worden ons opgedrongen – het is niet iets dat naar ons toe kwam.”
Er zijn veel dingen die we niet weten.
We weten niet welke impact diepzeemijnbouw zal hebben op de oceaanbodem, de flora en fauna die daar leven, en de mensen die eromheen wonen. Economisch gezien weten we niet hoeveel het zal kosten (hoewel de schattingen lijken niet gunstig).
Zoals met alles wat met het klimaat te maken heeft, bestaan er zelden perfecte oplossingen. Om een schone energie-infrastructuur op te bouwen hebben we zeldzame aardmetalen nodig. Voor sommigen ligt de toekomst dus diep van binnen verborgen.
