Eind december blokkeerde het Witte Huis vijf offshore windenergieprojecten die in aanbouw waren voor de kust van Rhode Island, Massachusetts en Connecticut, omdat ze zeiden dat ze nationale veiligheidsrisico’s met zich meebrachten.
Veel van de projecten waren voor meer dan de helft voltooid. Samen zouden Revolution Wind, Empire Wind 1, Vineyard Wind 1, Sunrise Wind en Coastal Virginia Offshore Wind genoeg energie genereren om meer dan 2,5 miljoen huizen en bedrijven van stroom te voorzien.
Het was niet de eerste keer dat de regering de bouw van offshore windparken probeerde tegen te houden. Het is bekend dat Trump niet van wind houdt; en in augustus de administratie heeft een stopzetting van het werk uitgevaardigd voor een bijna voltooid project– Revolution Wind – vanwege niet-gespecificeerde zorgen over de nationale veiligheid, maar een rechtbank heeft dit ongedaan gemaakt.
Maandag oordeelde een andere rechtbank hetzelfde het windproject kan zijn bouw voortzetten terwijl het een rechtszaak aanspant tegen de nieuwste uitdaging van de regering.
De verwachting is dat Revolution Wind dit jaar volledig operationeel zal zijn. Het tumultueuze project is eigendom van het Deense bedrijf Orsted. Veel van de offshore windprojecten hebben ook overeenkomsten om turbines te kopen van Vestas Wind Systems, een Deens bedrijf, of van Siemens Gamesa, dat windturbines maakt in Denemarken.
In een andere tijdlijn zou Denemarken misschien vroeg hebben ingegrepen om Trump ervan te overtuigen de projecten ongedeerd voort te laten gaan. Er is reden om aan te nemen dat het had kunnen werken, aangezien andere landen op deze manier succes hebben gehad.
Bijvoorbeeld: in mei heeft het Witte Huis opnieuw een stop-work order opgeheven, uitgevaardigd voor een offshore windproject in New York dat het Noorse staatsenergiebedrijf aan het ontwikkelen was. Trump keerde zich terug nadat de Noorse premier en minister van Financiën hem hadden ontmoet in het Witte Huis en nadat de New Yorkse gouverneur Kathy Hochul had onderhandeld dat New York op zijn beurt zou heroverwegen om een eerder ingediende aardgaspijpleiding goed te keuren.
Een tijdlang werd gemeld dat de Deense regering zich onopvallend probeerde te houden. Groenland bleef een jaar lang, tot januari, grotendeels buiten het lexicon van Trump. Denemarken heeft geen stappen ondernomen om functionarissen van het Witte Huis te ontmoeten, en sommigen zijn van mening dat gesprekken met de regering-Trump over Revolution Wind rechtstreeks in haar voordeel zouden kunnen werken, waardoor het land de kans zou krijgen om in ruil daarvoor Groenland op te eisen.
Maar deze week veranderden de dingen toen hoge Deense en Groenlandse functionarissen overeenkwamen vandaag een ontmoeting te hebben met vice-president J.D. Vance en minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio in het Witte Huis. De onderhandelingen leken echter niet goed te verlopen. Na die bijeenkomst noemde de Deense minister van Buitenlandse Zaken Lars Lokke Rasmussen: “fundamenteel meningsverschil” met de Verenigde Staten over Groenland en verwierp alle plannen die buiten de reikwijdte van de “zelfbeschikking” van Groenland vielen.
Minister van Energie Chris Wright bagatelliseerde die waarschijnlijkheid er was een qui pro quo er gebeurt op het gebied van windenergie, zei vorige week tegen CNBC: “Ik denk niet dat er enig verband bestaat met Groenland of Denemarken.”
In plaats daarvan complimenteerde hij minister van Binnenlandse Zaken Doug Burgum omdat hij een fantastische partner was, terwijl hij dacht: “Hoe kunnen we energie en handel gebruiken, in plaats van wapens, om de mondiale geopolitiek te beïnvloeden?”
