Ruim een jaar na zijn tweede ambtstermijn heeft president Donald Trump 27 rechters voorgedragen voor de federale rechtbank. Zeventien van deze rechters – ongeveer 63% – zijn blanke mannen. Zeven van hen, oftewel 25%, zijn vrouwen. Geen enkele vrouw is van kleur.
Deze cijfers alleen zijn geen verrassing. Toen de eerste termijn van Trump in 2021 afliep, vormden blanke mannen 64% van zijn rechterlijke bevestigingen, blanke vrouwen 19% en slechts 5% waren gekleurde vrouwen. Wat opvalt in het eerste jaar van zijn tweede termijn is het politieke klimaat rond deze laatste rechterlijke bevestigingen, vertelden experts aan The 19th.
Met deze term is Trump brutaler en doelbewuster in zijn inspanningen, waarbij hij raciale en genderdiversiteit vaak gelijkstelt aan professionele incompetentie, terwijl hij aangeeft dat onafhankelijke leden van de federale rechterlijke macht zijn agenda loyaal moeten bevorderen. Hij prees publiekelijk de rechters die in zijn voordeel oordeelden riep op tot impeachment van de rechters die tegen hem regeren. Ondertussen heeft hij wat hij ziet als ‘anti-blank’ racisme veroordeeld en pogingen verboden om de aanwerving binnen de federale overheid te diversifiëren.
“Als hij rechters uitsluitend kiest op basis van wie hij denkt dat ze politiek loyaal aan hem zullen zijn, blijkt dat velen van hen blank zijn”, zegt Josh Orton, voorzitter van de progressieve juridische belangenorganisatie Demand Justice.
Volgens gegevens van het Federal Judicial Center is ongeveer 40% van de 831 actieve federale rechters in de Verenigde Staten vrouw, en 17% gekleurde vrouw. President Jimmy Carter was de eerste die aanzienlijke vooruitgang boekte op het gebied van diversiteit door tijdens zijn ambtstermijn van vier jaar 41 vrouwen en 57 gekleurde mensen op de bank te benoemen. Sinds die tijd heeft elke Democratische president de diversiteitsbenchmark van zijn Democratische voorganger overtroffen, en heeft elke Republikeinse president de diversiteitsbenchmark van zijn Republikeinse voorganger overtroffen.
Tijdens zijn eerste ambtstermijn verbeterde Trump het record van president George W. Bush op het gebied van vrouwelijke rechters die door een Republikeinse president waren voorgedragen enigszins, van 21% naar 24%. Het percentage zwarte vrouwelijke rechters tijdens de eerste ambtstermijn van Trump (4,8%) daalde iets onder de 6% van Bush, wat het hoogste cijfer is voor een Republikeinse president.
Het aanhoudende machtsevenwicht op de federale bank betekent waar vrouwen over oordelen Er zijn nog steeds verschillende vooroordelen, zegt Rachael K. Hinkle, hoogleraar politieke wetenschappen aan de universiteit van Buffalo.
Het Amerikaanse Hooggerechtshof – dat drie vrouwen in de zitting heeft, waaronder twee gekleurde vrouwen – behandelt minder dan honderd zaken per jaar van federale hoven van beroep. De twaalf regionale hoven van beroep doen echter uitspraak in ongeveer 40.000 zaken per jaar. Uit Hinkle’s onderzoek is gebleken dat vrouwelijke rechters in deze rechtbanken de neiging hebben om meer heimelijk werk te doen, zoals het schrijven van niet-gepubliceerde adviezen die de beslissingskracht van gepubliceerde rechterlijke adviezen ontberen. Zijn laatste onderzoek suggereert ook dat advocaten eerder zullen verzoeken om heroverweging van een beslissing van het hof van beroep als de rechter die het advies heeft geschreven een vrouw of een gekleurde persoon is.
“Dit is een beetje speculatief, maar ik denk dat het waarschijnlijk gaat om onbewuste normen over competentie,” zei Hinkle. “Mensen hebben percepties van competentie die verband houden met deze demografische kenmerken. Dus ik denk dat wat de gegevens in het algemeen suggereren, is dat er nog steeds een verschillende perceptie van competentie bestaat, gebaseerd op ras en geslacht.”
Het zal waarschijnlijk nog een decennium of langer duren voordat onderzoekers de langetermijnimpact kunnen vastleggen van de manier waarop de gerechtelijke genomineerden van Trump het federale rechtssysteem vormgeven, zei Hinkle. Hij sprak de hoop uit dat de rechterlijke macht onafhankelijk zou blijven van politieke druk van buitenaf, maar merkte ook op dat de regering-Trump historisch gemarginaliseerde gemeenschappen lijkt te associëren met professionele incompetentie.
Project 2025, het extreemrechtse christelijk-nationalistische document dat de federale regering wil herstructureren, zegt dat “de regering moet stoppen met het verspreiden van boodschappen over bewustzijn en diversiteit en zich in plaats daarvan moet concentreren op het aantrekken van toptalent.”
Hoewel Trump volhield dat hij “niets te maken had met Project 2025”, blijkt uit analyse dat zijn regering dat wel deed ongeveer de helft geïmplementeerd van de doelstellingen van het project tijdens zijn eerste ambtsjaar. Deze prioriteiten variëren van het elimineren van de financiering voor genderbevestigingszorg voor transgender militaire leden tot het verzwakken van onderwijs waarin ras en genderidentiteit worden besproken.
In het 920 pagina’s tellende document roept Project 2025 herhaaldelijk op tot de eliminatie van federaal personeel en programmering gericht op diversiteit, gelijkheid en inclusie (DEI). De regering-Trump volgde dit voorbeeld en ondertekende vijf uitvoeringsbesluiten die DEI-vereisten in de federale overheid en federaal gefinancierde organisaties verbieden. Dergelijke acties en denkwijzen zouden een direct effect kunnen hebben op de samenstelling van de rechterlijke macht zelf, aldus Alicia Bannon, directeur van het rechterlijke programma bij het Brennan Center for Justice.
“De uitvoerende bevelen van de president en de andere bredere aanvallen op DEI die we hebben gezien, zijn allemaal precies gericht op het soort programma’s die ons in staat hebben gesteld vooruitgang te boeken met betrekking tot diversiteit binnen de advocatuur en diversiteit op de rechtbank,” zei Bannon.
Tegen het einde van de regering-Carter hadden slechts vijftig vrouwen en negen gekleurde vrouwen op de federale bank gezeten. Na Carter hadden 563 andere vrouwen en 182 gekleurde vrouwen dit onderscheid.
“Ik denk dat het feit dat we in de loop van de tijd een grotere diversiteit hebben gezien binnen de advocatuur en binnen machtsposities, inclusief de rechterlijke macht, een echt bewijs is van hoe belangrijk deze initiatieven zijn geweest,” zei Bannon.
Vrouwelijke rechters en rechters uit raciale minderheidsgroepen ze hebben de neiging progressiever te stemmen over burgerrechten of gendervraagstukken dan hun blanke collega’s.
Volgens Orton van Demand Justice wordt de krimpende pool van diverse rechters nog verergerd door de focus van de regering op de ideologische loyaliteit van gerechtelijke genomineerden.
Een New York Times rapport vorige maand gevonden dat 92% van de beslissingen in zaken die werden voorgelegd aan Trump-genomineerden die tijdens het eerste jaar van zijn tweede termijn in Amerikaanse hoven van beroep zaten, in het voordeel waren van het beleid van de regering-Trump. Dat is vergelijkbaar met 68% van de uitspraken ten gunste van het beleid van Trump door andere door de Republikeinen benoemde rechters.
Een andere rapport vrijgegeven van Demand Justice analyseerde in november de vragenlijst die vorig jaar door de gerechtelijke genomineerden van Trump was ingediend en ontdekte dat alle dertig respondenten niet bevestigend zeiden dat Joe Biden de verkiezingen van 2020 had gewonnen, maar in plaats daarvan vaak kozen om te zeggen dat Biden ‘als winnaar was gecertificeerd’. Op de vraag of een ‘gewelddadige menigte’ het Amerikaanse Capitool op 6 januari 2021 heeft aangevallen en of zij het erover eens waren dat de aanval een opstand was, weigerden bijna alle respondenten te antwoorden, omdat ze zeiden dat het een ongepaste uiting van politieke overtuigingen zou zijn.
Het is gebruikelijk dat federale rechters publieke commentaren over politieke kwesties achterhouden. Dit is een verwachting die erop gericht is het vertrouwen van het publiek te behouden dat rechters vrij kunnen handelen zonder politieke druk. Maar deze antwoorden op de vragenlijst van de gerechtelijke genomineerden van Trump komen op een moment dat Trump, zonder bewijs, blijft beweren dat de verkiezingsresultaten van 2020 ‘gemanipuleerd’ waren. Op de vierde verjaardag van de aanslag van 6 januari vond het Witte Huis plaats een website gepubliceerd dat de geschiedenis van de aanval herschrijft, inclusief het valselijk beschuldigen van voormalig Huisvoorzitter Nancy Pelosi en andere Democraten van het verzinnen van een ‘opstandverhaal’.
In deze context zouden gerechtelijke genomineerden die het beantwoorden van vragen over de verkiezingen van 2020 en de aanval van 6 januari vermijden, zorgen kunnen uiten over hun rechterlijke onafhankelijkheid, aldus Bannon.
“Het is de taak van een rechter om zaken eerlijk en onpartijdig te beslissen op basis van hun begrip van de wet en de feiten die voor hen liggen,” zei Bannon. “Als je aanwijzingen hebt dat er rechters aantreden die dit soort nauwe banden hebben met de president, kan dat zorgen wekken dat zij uiteindelijk niet in staat zullen zijn zaken rechtstreeks te behandelen.”
Trump-critici noemen Emil Bove, die vorig jaar door de Senaat aan het Amerikaanse Hof van Beroep voor het Derde Circuit werd bevestigd, het vaakst als voorbeeld van een belangrijke Trump-loyalist op de bank. Bove was een hoge functionaris van het ministerie van Justitie en de persoonlijke advocaat van de president. Hem vertegenwoordigde Trump tijdens zijn strafproces in New York in 2024, dat resulteerde in 34 veroordelingen wegens misdrijf. Tijdens zijn tijd bij het ministerie van Justitie omvatte Bove’s werk onder meer het aansturen van de uitbreiding van de immigratiehandhaving en het ontslaan van advocaten die betrokken waren bij de vervolging van de relschoppers van 6 januari.
Het Derde Circuit, dat tot de controversiële bevestiging van Bove in de Senaat gelijk verdeeld was tussen door de Republikeinen en de Democraten benoemde rechters, bekleedt de machtige positie om federale oproepen uit New Jersey, Pennsylvania en Delaware te horen.
Delaware is de thuisbasis van ongeveer 68% van de Fortune 500-bedrijven en 1,5 miljoen andere zakelijke entiteiten en hoort spraakmakende oproepen in zaken die betrekking hebben op financiële beschermingsacties voor consumenten en geschillen over de Fair Credit Reporting Act. Pennsylvania is een sleutelstaat, wat betekent dat het Derde Circuit meedenkt over stemrechtzaken en verkiezingswetten. Trump betwistte de overwinning van Biden in Pennsylvania in 2020, en het hof van beroep oordeelde uiteindelijk dat de zaak van de Republikeinse kandidaat “het had geen verdienste.”
Geen van de andere in het afgelopen jaar bevestigde rechters lijkt een dergelijke directe persoonlijke band met Trump te hebben, hoewel een kandidaat voor de districtsrechtbank van Tennessee nog steeds op bevestiging wacht, Brian Lea, momenteel adjunct-procureur-generaal is bij het ministerie van Justitie. Linkse groeperingen als Demand Justice beweren dat de regering-Trump, door prioriteit te geven aan politieke loyaliteit, het federale rechtssysteem hervormt op een manier die de rechten van vrouwen, LGBTQ+-mensen en mensen van kleur verder zal beperken.
“Als je kandidaten kiest op basis van politieke loyaliteit, is de kans veel groter dat ze jouw visie op diversiteit als slecht zullen delen”, aldus Orton. “Politieke loyaliteit is dus niet alleen een nadeel omdat de loyaliteit van de rechter aan de Grondwet moet liggen en niet aan de president, maar ik denk dat het een probleem is omdat het niet alleen loyaliteit aan de president is, maar loyaliteit aan het Trumpisme.”
