Die van Ludovico Bruno Mordechai landde in Milaan met een duidelijke boodschap: dit was herenkleding die ontworpen was om te bewegen, zich aan te passen en doorgegeven te worden. AW26, getiteld The Last Nomad, opende op een catwalk bedekt met rode Berbertapijten en omlijstte een collectie die was opgebouwd rond bovenkleding en het idee van een echt warme en flexibele wintergarderobe.
Jassen en jassen maakten de show. Donsjassen, parka’s en gewatteerde lagen werden zo gesneden dat ze pasten bij alles wat eronder werd gedragen, of het nu ging om lichtgewicht overhemden of zwaardere gebreide kleding. Veel stukken waren modulair, ontworpen om in de loop van de seizoenen te worden gemonteerd, losgemaakt en herwerkt. Een ivoorkleurige gewatteerde jas, gedragen over gelaagde witte kleding en gecombineerd met een kobaltblauwe sjaal, weerspiegelt de balans tussen bescherming en comfort van de collectie.
Terwijl de modellen zich door de ruimte bewogen, werd kleding uitgetrokken en doorgegeven, waardoor de bruikbaarheid van de kleding werd versterkt in plaats van dat het moment in theater werd veranderd. De denim werd behandeld en gecoat, waardoor de grens tussen bovenkleding en dagelijkse benodigdheden vervaagde. Gewaxt katoen, gewassen wol en mandengeweven stoffen geven de collectie een doorleefde en functionele uitstraling.
Militaire referenties worden verzacht in werkkleding door middel van pashmina-kragen, kimono-achtige sluitingen en nylon inzetstukken. Trompe l’oeil jassen met bontprint voegen diepte toe terwijl de focus op warmte en constructie blijft. Het palet – gebroken wit, zand, moddergroen, zwart en flitsen van Kleinblauw – hield alles op de grond.
The Last Nomad was veilig en duidelijk: bovenkleding als basis voor een moderne wintergarderobe, ontworpen om te passen, te dragen en lang mee te gaan.
Fotografie met dank aan Mordechai.
