Gezellige videogames zijn in de jaren twintig aanzienlijk in populariteit gestegen, ongetwijfeld dankzij de Covid-beperkingen, die velen van ons ertoe hebben gebracht massaal naar de miniatuurwerelden van Dierenoversteekplaats, De Sims EN Stardew-vallei voor een toevluchtsoord weg van een steeds stressvoller klimaat. Maar levenssimulatiegames zijn gemeenschappen blijven verzamelen, dankzij de unieke, vredige en productieve gameplaystijlen van het genre, mechanismen die prioriteit geven aan het koesteren, onderhouden en opbouwen van relaties, en een heilzaamheid die de jongensachtige, hoog octaanachtige kitsch van de bestsellers van gaming tegengaat: first-person shooters.
Omdat ik zelf aan een aantal leuke spellen heb deelgenomen, inclusief een spel waarin ik een kolonie pinguïns op mijn telefoon kweekteIk merkte dat ik op zoek was naar een nieuwe wereld om in vast te lopen. Presentatie: Kleine bibliotheekontwikkeld door een kleine studio gevestigd in Keulen genaamd Neogame spellen. De game, beschikbaar op pc, Mac en Nintendo Switch, concentreert zich op de “fantasie van het runnen van een kleine tweedehandsboekwinkel aan zee”, en maakt precies gebruik van wat we zoeken als we ontsnappen naar digitale werelden: verdwalen in dagdromen. Spelers verzamelen gebruikte boeken, stellen hun inventaris samen en kiezen uit vele schilderachtige locaties om hun winkel op te zetten, terwijl ze de diverse en eigenzinnige inwoners van de stad ontmoeten met wie de speler vriendschap kan sluiten of problemen kan veroorzaken.
