De nieuwste film van Sophie Hyde Jimpa het begon als een soort wensvervulling. Gebaseerd op haar levenservaringen vertelt de film, die deze week in beperkte oplage verschijnt, het verhaal van Hannah (Olivia Colman), moeder van het niet-binaire kind Frances (Aud Mason-Hyde, Sophie’s echte dochter), terwijl zij en Frances naar Amsterdam reizen om Frances’ grootvader Jim te bezoeken (Johannes Lithgowzal in de nabije toekomst Perkamentus spelen Harry Potter serie). Tijdens het bezoek bekent Frances dat ze bij “Jimpa” in Amsterdam willen blijven, wat Hannah ertoe aanzet haar relatie met zowel haar vreemde kind als haar vreemde ouder opnieuw te evalueren.
Hyde werd uit zijn eigen leven gehaald en gecreëerd Jimpa uit een verlangen om haar zoon, Mason-Hyde, en zijn homoseksuele vader te zien communiceren over moeilijke kwesties rond seksualiteit en gender. Deze harde maar noodzakelijke intergenerationele dialoog is volledig zichtbaar in Jimpamet een reeks gesprekken tussen Jim, een hiv-positieve man die alleen overleefde door gemeenschapsactivisme in de aids-crisis, en Frances, wiens niet-binaire identiteit haar grootvader soms verbijstert en verwart.
Terwijl sommige gesprekken binnenkomen Jimpa De film kan gespannen en schokkend zijn en toont een niet-traditioneel gezin dat ruimte probeert te maken voor alle typen. “Dat was de aanleiding om de film te maken, ze samen in een kamer te zetten, en toen werd het allemaal een groot familiedrama”, zegt Hyde. Zij. Ondertussen vonden de thema’s van de film ook weerklank bij de ster, Colman, die vertelt Zij dat ze zich nooit op haar gemak heeft gevoeld met rigide genderrollen, zelfs niet in haar eigen huwelijk. “Ik heb me nog nooit zo enorm vrouwelijk gevoeld als vrouw”, zei ze. “Ik heb mezelf tegenover mijn man altijd omschreven als een homoseksuele man.”
In een Zoom-interview met ZijHyde en Colman spraken over het vastleggen van de erfenis van de AIDS-crisis op het scherm, Colmans liefde voor queer-verhalen, en waarom Hyde de film een duidelijk gemeenschapsgevoel wilde geven.
Mark de Blok/Kino Lorber
Sofie, ik weet het Jimpa het is heel erg gebaseerd op je levenservaring. Wanneer ben je begonnen met het benaderen van materiaal uit je leven als filmonderwerp?
Sofia Hyde: Tweeledige reactie. Mijn vader stierf in 2018 en hij was net als Jim in de film: een zeer excentrieke, zeer provocerende, openlijk homoseksuele man, aids-activist en gezondheidszorgwerker, en publiekelijk zeer queer. Ik heb hem altijd gekend als iemand die zijn lichaam op het spel zette en niet veel keuze had of het politiek was, maar hij ging er min of meer mee akkoord.
