De Italiaans-Braziliaanse grafisch ontwerper Peter Stolf hij maakt zich zorgen over de huidige stand van zaken op het gebied van sciencefiction: een genre dat volgens hem “een diep vreemd en progressief genre” was, lijkt tegenwoordig vertegenwoordigd te worden vanuit de meer dystopische, in plaats van utopische, kant. “Tegenwoordig hebben we de neiging om sciencefiction (en de technologie zelf) te associëren met narcistische miljardairs die dromen van het koloniseren van Mars, generatieve AI die is getraind op gestolen gegevens, of de machinerie van hypersurveillance in plaats van het revolutionaire, zichzelf uitbreidende potentieel van het genre”, zegt Pedro. “Mijn doel met mijn werk is om sciencefiction weer vreemd, spannend en mensgericht te maken.”
Massaranduba, het kleine landbouwstadje in het zuiden van Brazilië waar Pedro opgroeide, is alles behalve sciencefiction, maar de fantasie van deze grafisch ontwerper brengt hem ergens anders. Van posters, illustraties, tijdschriftlay-outs en lettertypen (zoals stukken gericht op sciencefictionauteurs Ursula K. Le Guin‘ denkbeeldige Kesh-alfabet), werkt Pedro digitaal en concentreert zich op textuur en gruis, waarbij hij dither en fractals gebruikt om voort te bouwen op de texturen van de visuele wereld. Zijn projecten zijn ‘stemmingsgericht’, te beginnen met het verzamelen van referenties van over de hele wereld om de gevoelens aan te scherpen die worden opgeroepen door het consumeren van film, mode, muziek en andere visuele vormen.
“Sinds ik zeven jaar oud was, ben ik geobsedeerd door ruimte en natuurkunde. Die nieuwsgierigheid veranderde me al heel vroeg in een enthousiaste sciencefictionlezer, en toen ik opgroeide en mijn vreemde identiteit begon te begrijpen, begonnen deze interesses samen te smelten en vorm te geven aan mijn wereldbeeld en later aan mijn benadering van design”, zegt Pedro. “Ik vind het heerlijk om nieuwe vormen van technologie te bedenken die ons begrip van onszelf kunnen vergroten.”
In zijn doel om ‘science fiction met meer menselijkheid’ te creëren, put Pedro uit de conceptuele taal van de jaren negentig en begin jaren 2000: het millenniumfuturisme en de punkpopcultuur, die invloeden ademt van Gregg Araki, Björk en De Matrix. Verder is hij geïnteresseerd Duin en videogames zoals Vampier: Het Maskeradeen zelfs Lego Bionicles, die allemaal een uitgesproken futuristische sfeer hebben, van gothic tot steampunk. Puttend uit een meer optimistische tijd waarin technologie zijn intrede deed in het dagelijks leven, hoopt hij ook een kritische reflectie op deze periode te kunnen schetsen. Maar in tegenstelling tot corrupte technocraten wil Pedro een hoopvol perspectief terugbrengen naar de altijd aanwezige relatie tussen mens en technologie.
