In 1964 verscheen de legendarische jazzmuzikant Dizzy Gillespie hij stelde zich kandidaat voor het presidentschap als geregistreerde kandidaat. Enkele van de meest interessante details over zijn campagne:
- Als hij verkozen zou worden, zou hij het Witte Huis hernoemen tot Blues House.
- De running mate zou Phyllis Diller zijn. ‘Hij lijkt zulke vriendelijke manieren te hebben; hij kijkt ver in de toekomst. Hij kijkt in de toekomst. Dus ik ben een man van de toekomst, zei ik tegen haar.’
- Zijn genomineerden voor een gelaagd kabinet: Duke Ellington (minister van Buitenlandse Zaken), Charlie Mingus (minister van Vrede), Peggy Lee (minister van Arbeid), Malcolm X (minister van Justitie), Louis Armstrong (minister van Landbouw), Ray Charles (bibliothecaris van het Congres) en Miles Davis (hoofd van de CIA). Over Davis zei Gillespie: ‘Oo-oh, lieverd, je kent zijn talent. Hij is klaar voor die functie. Hij zou precies weten wat hij in die positie moet doen.’
Gillespie ging vóór de verkiezingen met pensioen, wat de weg vrijmaakte voor de overwinning van Lyndon Johnson op Barry Goldwater, die volgens Gillespie “ons terug wil brengen naar de tijd van paard en wagen, wanneer we ons in het ruimtetijdperk bevinden.”
tags: Gillespie duizelig · muziek · politiek
