Aan het einde van een tijdperk is het instinct altijd geweest om terug te kijken. Dit geldt vooral voor televisie, en het is net zo geldig: het publiek wil nadenken over de manieren waarop hun favoriete personages zijn gegroeid, de ontberingen die ze hebben overwonnen, de relaties die ze hebben opgebouwd. Dit is de reden waarom het zo gebruikelijk is om flashbacks te zien in een seriefinale, maar… de laatste aflevering van Vreemdere dingen het neemt die verwachting en duwt het ver voorbij zijn breekpunt.
Ongetwijfeld de belangrijkste serie van Netflix, Vreemdere dingen hij zou altijd een buitensporig afscheid krijgen. Het is een belangrijke geldgenerator voor de streamer; de baanbrekende franchise voor een hele generatie televisiekijkers. Maar vanaf het begin voelde het laatste seizoen te opgeblazen. Matt en Ross Duffer, de makers van de sciencefictionserie, omschrijven het vijfde seizoen meer als volgt:acht succesvolle films” van een tv-programma. Ze waren ook van plan om alles in drie “delen” op te splitsen, in overeenstemming met een van de meest irritante releasegewoonten van Netflix. Hoe meer de Duffers over hun plannen praatten, hoe meer ze zichzelf leken te verliezen in hun ambities. En hoewel het seizoen zeker sterk begon, verloor het uiteindelijk alle goodwill die het in jaren had opgebouwd, waarbij het beknibbelde op bevredigende antwoorden op bijna een decennium aan vragen (of welke werkelijk uitdagende ontwikkeling dan ook) ten gunste van vervelende wandelingen door het geheugen. laan.
Spoilers vooruit voor Vreemdere dingen Seizoen 5 Aflevering 8.
DE Vreemdere dingen het einde was te veel gericht op het verleden in plaats van op de toekomst.
Netflix
Vreemdere dingen Seizoen 5 was niet zozeer een einde als wel een frustrerende flashback. Enkele herinneringen aan hoe ver deze cast is gekomen – of het nu gaat om Mike’s (Finn Woldhard) eerste ontmoeting met Eleven (Millie Bobby Brown) in seizoen 1 of Max’s (Sadie Sink) eerste overwinning op Vecna in seizoen 4 – zijn meer dan welkom, vooral gezien het tijdsverschil tussen de seizoenen. Maar de Duffers gebruiken die retrospectieven niet per se om afscheid te nemen; in plaats daarvan ronden ze meestal een einde af dat al langer is dan waar het recht op heeft.
De laatste aflevering van dit seizoen duurt iets meer dan 2 uur, een belachelijke lengte voor een show die sinds seizoen 4 zijn grenzen verlegt. Vreemdere dingen is de belichaming van streaming-bloat: de serie zou lang hebben geprofiteerd van efficiënter, minder toegeeflijk schrijven, maar de Duffers nemen de tijd omdat ze dat kunnen. Er zijn geen regels voor een show op Netflix en dat opent de deur voor talloze fouten in het tempo. In seizoen vijf zijn deze tekortkomingen onmogelijk over het hoofd te zien – sterker nog, ze zijn zelfs nog gemakkelijker te herkennen, omdat ze worden onderbroken door nog een flashback die we simpelweg niet nodig hebben.
Het is logisch dat Vreemdere dingen doen er alles aan om fans een afscheid te geven dat verdiend voelt. Het publiek heeft zoveel tijd in de show geïnvesteerd dat de meesten het niet erg vinden om een seizoen vol afleveringen van 90 minuten te hebben (ze zijn er in ieder geval blij mee). De Duffers en hun team van schrijvers hebben ondertussen geprobeerd fans halverwege te ontmoeten, door veel doordachte afscheidswoorden te schrijven tussen personages als Mike en El, of El en zijn surrogaatvader Hopper (David Harbour), of de bende doorgewinterde tieners uit de serie.
Na vijf seizoenen van grenzen verleggen, Vreemdere dingen hij maakte een einde aan de zaken door op safe te spelen.
Netflix
Het helpt dat de inzet hier ervoor zorgt dat het lijkt alsof onze helden misschien nooit de kans krijgen om over de zaken na te denken: de dreiging van Vecna of ondersteboven (wat om de een of andere reden eigenlijk een wormgat naar een andere wereld is) dwingt deze cast tot een potentiële zelfmoordmissie. Dus Eleven wil natuurlijk terugdenken aan de jaren die ze met Hopper doorbracht en leerde wat het werkelijk betekende om een dochter te zijn, wanneer hij haar ronduit vraagt of ze zichzelf gaat opofferen voor haar vrienden. Natuurlijk zou het uit de kast komen van Will een montage van herinneringen met zijn vrienden teweegbrengen. Het probleem hier, afgezien van de geestdodende verveling, is dit Vreemdere dingen hij besteedt niet dezelfde aandacht aan zijn toekomst.
Ondanks een epiloog van 40 minuten, de Vreemdere dingen het einde is te gepassioneerd om de losse draden te negeren ten gunste van meer schouderklopjes. De laatste aflevering speelt het te veilig, bijvoorbeeld: naast Vecna, alleen Kali (Linnea Berthelsen) bijt zeker in het stof, hoewel er nog een nep-out is voor Steve Harrington (Joe Keery)! De andere meest opvallende fout is de totale desinteresse in het beantwoorden van de belangrijkste vragen van de show. Hoe ontsnapte de Hawkins-bende aan Dr. Kay (Linda Hamilton) na hun gevangenneming? Hoe kreeg Hopper zijn oude leven terug nadat iedereen dacht dat hij stierf in de Slag om Starcourt? Hoe slaagde Max erin om met zijn klas af te studeren, ondanks dat hij twee jaar in coma had gelegen? EN Elf in leven, ondanks dat ze zichzelf blijkbaar hebben opgeofferd aan de Ondersteboven? Er liggen te veel antwoorden buiten beeld, maar ze zijn er wel veel nostalgie rond. Het is misschien wel het slechtste voorbeeld van de Finale Flashback-trend en de slechtste manier om zo’n enorm verhaal te beëindigen.



