Wooyoungmi’s herfst/wintercollectie 2026 transformeert de brute kou in een mondiale kledingtaal, waarbij gebruik wordt gemaakt van eeuwenlange winterculturen, van het keizerlijke Europa tot Tibet en Mongolië
De winters worden behoorlijk wreed in Zuid-Korea. Dit was de directe inspiratie voor Madame Woo bij Wooyoungmi – een praktische vraag, een geleefde ervaring, die kan worden omgezet in een creatief concept. Waarom kijken we niet naar winterkleding over de hele wereld, door de eeuwen heen, met grandeur, kracht en diepgang? Bevroren stoomtreinen versus ontdooide straalvliegtuigen. Gezien het feit dat de helft van het Amerikaanse contingent momenteel vastzit op Europese shows vanwege de temperaturen onder nul in New York, leek dit vooruitziend. En het is een herfst-/wintercollectie – het is altijd leuk als ontwerpers die herinnering krijgen.
Korea staat misschien bekend om zijn popmuziek, maar dit was minder K-Pop, meer K-Prop: er was een grote werveling van Franz Ferdinand, meer als één man dan als een band, met zwierige dikke wollen Chesterfield-jassen gevoerd met namaak-astrachan en torenhoge Zhivago-hoeden die teruggingen naar het Oostenrijks-Hongaarse rijk rond de eeuwwisseling. Hé, de politiek is momenteel behoorlijk riskant, dus nogmaals, het lijkt een goed idee, ook al zijn deze gemakkelijk te scheiden van de kostuumboeken. En inderdaad bevat deze Wooyoungmi-collectie een aantal winterse referenties, plaatsen, tijden en plaatsen, met ambachtelijk breiwerk dat knipoogt naar Tibet en Mongolië, en dandy, high-end maatwerk met dubbele rij knopen dat Edwardiaans zou kunnen zijn, of de heropleving van de jaren zestig. Ze waren strak dichtgeknoopt om de kou buiten te houden – het werkte toen en nu.
Madame Woo begon echter niet aan een geschiedenisles. In plaats daarvan werd die rijkdom uit het verleden verwerkt in hedendaagse kleding: stevige wandelschoenen werden aangeboden in glanzend leer, die handgemaakte breisels werden parka’s gevoerd met ruig Mongools lamsvlees of werden vereenvoudigd tot nauwsluitende bodysuits. Lichtgewicht bovenkleding met capuchon van technische stoffen werd gecombineerd met glanzend fluweel, een terugkerende stof van het seizoen, die hier ongebruikelijk wordt gebruikt. Die nep-karakul werd ook in schattige, korte bomberjacks voor hem en haar geknipt. En die geweldige jassen zagen er geweldig uit, ongeacht de tijdsperiode. Net zo goed in 2026 als in 1916.
‘Beschermende elegantie’ was een algemene uitdrukking. En hebben we nu niet allemaal een beetje bescherming nodig, zowel tegen de elementen als tegen de rest van de wereld?
