In 2020, wanneer Star Trek: ontdekking bracht de franchise naar de 32e eeuwfans hadden één vraag: wat is er met de Klingons gebeurd? Terwijl de Klingons uit de 23e eeuw handelden veranderende esthetiekde Klingons van de verre toekomst ontbraken in actie. Maar nu, Starfleet Academie produceerde een geweldige aflevering die de Klingon-kwestie volledig oplost. De vierde aflevering van het seizoen, ‘Vox in Excelso’, begint met een bizar uitgangspunt, maar blijkt uiteindelijk pure ouderwetse Trek te zijn.
De vreedzame Klingon van Karim Diane, Jay-Den, staat hiervoor in de schijnwerpers, en samen met Starfleet Academie showrunner Noga Landau, het echtpaar hielp Achteruit onthul waar deze aflevering over ging en hoe ze een nieuwe kant van de Klingons lieten zien zonder de kern weg te nemen van wat hen speciaal maakt. Spoilers vooruit.
Jay-Den’s familie in flashback.
Brooke Palmer/Paramount+.
‘Vox in Excelso’ is Latijn voor ‘een stem van boven’, en de aflevering begint met een letterlijk onderzoek van stemmen en toespraken. Het blijkt dat Starfleet Academy een toespraak- en debatteam heeft en dat de dokter (Robert Picardo) hun coach is. We leren dat Caleb (Sandro Rosta) heel goed is in debatteren en dat Jay-Den doodsbang is voor spreken in het openbaar. Maar de aflevering gebruikt dit alleen als uitgangspunt, omdat we al snel ontdekken dat de Klingons niet langer de heersers zijn van een enorm rijk, maar vluchtelingen verspreid over de melkweg, en dat er nog maar acht grote Klingon-huizen meer bestaan. In wezen is dit het antwoord op de vraag Ontdekking verzoek. De Klingons zijn sindsdien afwezig Ontdekking het was omdat na de brand het rijk instortte en de Klingons hulp weigerden.
“Ik denk dat het heel belangrijk voor ons was om te vragen: waarom hebben we Klingons nog nooit eerder gezien (in dit tijdperk)? En wat zou het betekenen om een Klingon te zijn in de 32e eeuw?” Landau vertelt Achteruit. ‘En dat bracht ons bij dit heel belangrijke gesprek over hoeveel mensen op aarde vandaag de dag vluchtelingen zijn, en wat het zou betekenen als het Klingon-rijk een diaspora zou worden, die geen huis hadden, die nergens heen konden, die hun imperium verloren. Maar die nooit hun identiteit als Klingon verloren.’
Nahla doet haar best om de Klingons te begrijpen, maar zelfs haar eeuwenlange wijsheid kan niet tippen aan de boeiende prestaties van Jay-Den.
Fundamenteel+
Wanneer het noodlot toeslaat en veel van de weinige overgebleven Klingon-vluchtelingenschepen worden vernietigd, wordt de noodzaak om een nieuwe thuiswereld te vinden dringend en wil Starfleet helpen. Het is op dit punt dat het centrale debat van de aflevering interessant wordt: Jay-Den weet dat de enige manier om de Klingons ervan te overtuigen hulp te accepteren, is door dit te doen zonder hun cultuur te vernietigen.
Het is een onderwerp dat centraal stond in veel van Star Trek’s beste gesprekken over multiculturalisme; of zoals Klingon-kanselier Azetbur (Rosanna DeSoto) het uitdrukte. Het land om te ontdekken (1991), “De Federatie is niets meer dan een club gereserveerd voor homo sapiens”. In essentie pakt “Vox in Excelso” dat gesprek enkele eeuwen later op. De Federatie hecht uiteraard waarde aan pluralisme, maar zelfs een atypische, vredelievende Klingon als Jay-Den weet dat je iemands cultuur niet kunt wegnemen in naam van het redden van diegene. Het Klingon-probleem heeft een Klingon-oplossing nodig.
“De reis die Jay-Den in deze aflevering maakt, gaat over het vinden van zijn stem”, zegt Karim Diane. “En dat was ook de reis die ik maakte, letterlijk haar stem vinden. Hoeveel emotie kan ik die stem geven? En ik denk dat je dat zult blijven zien en onze stem zult blijven ontwikkelen, zowel sonisch als emotioneel.”
Net als de verlegen Jay-Den wilde Worfs zoon Alexander geen krijger zijn.
Fundamenteel+
Als Diane over haar Klingon-alter ego praat, wisselt ze af tussen haar zachtere, natuurlijkere stem en de diepe bariton van Jay-Den. Ook daar is sprake van pluralisme. Diane bevat Jay-Den, maar heeft haar verlegen Klingon doordrenkt met een aantal onverwachte referentiepunten. Diane deed haar huiswerk toen ze de rol kreeg, en dat betekende dat ze alle aspecten van de Klingons moest begrijpen, niet alleen de clichés die iedereen kent.
“Ik zou zeggen dat de afleveringen van het kijken en observeren van Alexander misschien invloedrijk voor mij waren”, onthult Diane, verwijzend naar Worfs zoon De volgende generatie EN Diepe ruimte negen. “Met die afleveringen besefte ik dat Klingons niet allemaal op één manier bestaan. Er zijn veel manieren waarop ze kunnen bestaan.”
Dit wil niet zeggen dat Jay-Den precies op Alexander lijkt, maar terwijl Diane de traditie van dit trotse en complexe buitenaardse ras voortzet, bewijst ze opnieuw dat de Klingons uit grote aantallen bestaan.
