Zwaarbewapende militaire officieren schreeuwen ons toe dat we op de grond moeten knielen voor gesloten etalages tegenover de Kibuye-rotonde in het centrum van Kampala, terwijl de schokkende geluiden van geweervuur en verdovingsgranaten weerklinken.
Tientallen soldaten verzamelen zich om tijdelijke hechtenis op te leggen. Sommigen dragen bivakmutsen en anderen zijn blootshoofds en schelden.
Uit hun dreigementen blijkt duidelijk dat de journalisten net zo onwelkom zijn als de demonstranten die oproepen tot een einde aan het veertigjarige bewind van de Oegandese president Yoweri Museveni.
Uiteindelijk krijgen we gratie van een hoge commandant die zijn soldaten beveelt ons onze camera’s terug te geven en zegt: “Ik vergeef je, maar breng ons niet in verlegenheid.”
Oeganda is verwikkeld in een door de staat opgelegde internet-black-out, en mediakanalen zijn met geweld verhinderd verslag uit te brengen over scènes van aanhoudende onrust terwijl de stemmen voor de volgende president worden geteld en betwist.
Toen we voor het eerst bij de drukke rotonde aankwamen om het harde optreden tegen demonstranten te filmen, liet een plaatselijke journalist ons de deuk van een knuppel op zijn biceps zien en waarschuwde: “Ik vertelde ze dat ik een journalist was en ze sloegen me.”
“Mensenmacht”
Aan de overkant van de straat rent een man weg van een groep soldaten die een stapje terug doen om een andere man te zoeken en te slaan voordat ze hem meenemen.
Mannen die in Boda Boda-motortaxi’s rijden, uiten hun ongenoegen aan de overkant van de straat voordat geweervuur hen in de buurt verdrijft.
De chauffeurs roepen “people power!” uit hun auto’s klinkt een van de strijdkreten van oppositieleider Bobi Wine. Een man staat langs de kant van de weg om zich uit te drukken en zegt: “Op dit moment stemmen mensen op Bobi Wine. Hij is van zijn stem beroofd!”
Een groot Museveni-reclamebord zweeft boven deze chaos. Zijn campagneslogan ‘bescherming van winsten’ lijkt gewelddadig letterlijk.
De strijdkrachten die zich richten op aanhangers van zijn belangrijkste tegenstander worden geleid door zijn zoon, generaal Muhoozi Kainerugaba, hoofd van de Uganda People’s Defense Forces (UPDF) en, voor velen, zijn erfgenaam.
Dit is allemaal al eerder gebeurd Bobi-wijnDe Nationale Eenheidspartij (NUP) maakte bekend dat veiligheidsagenten zijn huis hadden overvallen en dat een legerhelikopter op zijn terrein was geland en hem vrijdagavond had ontvoerd.
De Oegandese regering heeft de claims van de NUP ontkend.
De voorzitter van de Oegandese Nationale Strategische Communicatiecommissie zei dat Bobi Wine en zijn vrouw ‘veilig in hun huis’ waren en onder politiebescherming stonden.
Lees meer:
Verkiezingen in Oeganda leiden tot dodelijk geweld
De president over het afsluiten van het internet
Hoe de Oegandese regering een popsterpoliticus probeert tegen te houden
Beschuldigingen van zijn arrestatie zouden nationale protesten kunnen aanwakkeren die kunnen wedijveren met die van de verkiezingen van 2021 en op een nog bruter antwoord kunnen leiden.
De botsing tussen zijn aanhangers en de staat eerder op de dag werd weerspiegeld door een koortsachtige vechtpartij in het Kololo-telcentrum in Kampala, na een betwiste verklaring over het tellen van de stemmen, waardoor de overwinning aan Museveni werd overhandigd.
“Ik heb het recht om te spreken! Ik heb het recht om te spreken”, roept een functionaris van de oppositiepartij in het gezicht van de strenge agenten van de regerende partij, gesteund door het leger en de politie, die de teltent onder water zetten.
Uit de teltent komen de oppositieschreeuwen van een lid van Wine’s partij: “Wij willen onze overwinning! Dit is een proteststem! Wij willen onze overwinning! Ze beschermen criminelen.”
Het leger en de politie omsingelen hem en slepen hem met geweld in een politietruck. Hij sluit zich aan bij 300 andere supporters en functionarissen die volgens de NUP de afgelopen weken zijn gearresteerd en verdwenen.
Elizabeth Namagembe
Een mede-NUP-lid, de 23-jarige universiteitsstudente Elizabeth Namagembe, is buiten adem van frustratie.
“We hebben Oegandezen die hebben gestemd en dit is hun recht om een leider te kiezen”, vertelt ze ons in tranen buiten de tent, terwijl soldaten en politie achter haar op wacht staan.
“De internationale gemeenschap, wat kan zij voor ons doen? Omdat wij Oegandezen kwamen om te vechten, hebben we gestemd en hebben we niet om geweld gevraagd.”
