Home Nieuws Ayn Thor-recensie – IGN

Ayn Thor-recensie – IGN

2
0
Ayn Thor-recensie – IGN

Sinds ik mijn zilveren Game Boy Advance SP voor het eerst ontving voor mijn verjaardag in 2003, ben ik dol op het clamshell-ontwerp van mijn draagbare spelapparaten. Wat begon met de GBA SP, is voor mij de DS Lite sindsdien gestold: twee schermen en een clamshell-behuizing zijn veruit mijn favoriet handzaam project. Ruim twintig jaar vooruit en ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst zo snel verliefd werd op een apparaat als Thor, een krachtig Android-gebaseerd clamshell-apparaat van Ayn.

De Ayn Thor is verkrijgbaar in vier verschillende varianten, waarvan er drie identiek zijn, afgezien van de toenemende hoeveelheid intern geheugen en RAM, terwijl de vierde de “Lite” -versie is, met een andere CPU. Ongeacht welk model je ook kiest, je kunt een batterij van 6000 mAh, een driftvrije joystick met Hall-effect, actieve koeling, DisplayPort voor video-uitvoer en, wat mij verbaasde, twee prachtige AMOLED-schermen verwachten: de bovenste is een 6-inch 1080×1920 bij 120 Hz-scherm en de onderste is een 3,92-inch 1080×1240 bij 60 Hz-scherm. Elke game, video en webpagina die ik op Thor heb weergegeven, zag er geweldig uit, zoals je van dergelijke displays zou verwachten. Natuurlijk heb ik het bovenste scherm meestal op een vergrendelde verversingssnelheid van 60 Hz gehouden om de levensduur van de batterij te verbeteren, maar een snelle druk op de Ayn-knop bracht het aangepaste Ayn-instellingenmenu naar voren, waar ik op elk moment naar 120 Hz kon overschakelen.

De Base-, Pro- en Max-versies zijn allemaal voorzien van de krachtigere Qualcomm Snapdragon 8 Gen 2 CPU, Adreno 740 GPU en DDR5-geheugen, terwijl de Lite een Snapdragon 865 CPU, Adreno 650 GPU en DDR4-geheugen heeft. De niet-Lite-opties bevatten ook aanvullende verbeteringen, waaronder Wi-Fi en de mogelijkheid om 4K-video af te spelen met 60 fps.

Ik heb voor de Max-versie gekozen om mijn opslagcapaciteit toekomstbestendig te maken, hoewel er een Micro SD-poort is om de opslag uit te breiden, ongeacht het model. Ik overwoog de Thor als een mogelijke vervanging voor de mijne Stoombrugdus het hebben van de best mogelijke specificaties zou me helpen bij deze zoektocht. Ongeacht welk model je kiest, je kunt kiezen tussen Clear Purple, Rainbow (warmgrijs plastic met op SFC-kleuren geïnspireerde knoppen en joysticks), Zwart (waarvan ik hoor dat het een absolute vingerafdrukmagneet is) en Wit. Dit doet me denken aan mijn geliefde witte DS Lite en dit is wat ik heb gekozen.

Met een gewicht van 380 gram (iets minder dan een pond – de nieuwe 3DS XL weegt 326 gram ter vergelijking) en bijna hetzelfde formaat als de nieuwe 3DS XL, heeft de Thor glaslagen op alle boven- en onderschermen, minus de gaten voor de knoppen en joysticks. Ik was bang dat zoveel glas zou leiden tot overmatige reflecties of het verzamelen van vingerafdrukken, die beide de gameplay zouden kunnen vertroebelen. Gelukkig bleek bij het witte model waarmee ik ging, geen van deze zorgen een probleem te zijn. Hoewel ik niet veel buiten heb gespeeld, omdat het winter is in het Midwesten, besloot ik te spelen terwijl ik bij een raam in de felle zon zat, en was aangenaam verrast door hoe helder alles nog steeds is. De prachtige OLED-schermen en de helderheid van 550 nits klaren de klus met gemak.

Zelfs met de platte bodem was het gebruik van de Thor voor langere stukken nog steeds redelijk comfortabel. Het toestel heeft een goed gewicht en het plastic voelt stevig en kwalitatief aan. Zelfs onder zwaardere belasting raakte de Thor nooit oververhit en behield hij een redelijke temperatuur dankzij de verrassend stille ventilatoren. Hoe nostalgisch de clamshell ook is, er zijn een paar aspecten van de Thor waar ik enige kritiek op heb, in de eerste plaats – en degene waar ik het meeste moeite mee heb – is de platte vorm van de L2- en R2-triggerknoppen. Een ronder ontwerp, beter uitgelijnd met de ronding van de vinger langs de zijkant, zou dit apparaat nog comfortabeler maken om te spelen.

De naar voren gerichte luidsprekers van de Thor doen voldoende werk, maar ze hebben me zeker niet weggeblazen, en ik heb snel mijn draadloze oordopjes gekoppeld in plaats van audio op hoog volume af te spelen. Een ander probleem is dat er een kleine opening zit tussen de twee helften wanneer het apparaat gesloten is, waarbij het bovenste scherm op twee kleine kussentjes rust. Ik vond het leuk om het stuk schuim dat bij het apparaat werd geleverd daar te houden, gewoon voor extra stabiliteit, en hoewel ik me niet al te veel zorgen maak dat het schade veroorzaakt, is deze tekortkoming nog steeds iets dat ik graag zou willen aanpakken in een Thor van de tweede generatie. Ik zou blij zijn met een lichte bult op het bovenste scherm om het te bedekken, en Ayn biedt een omhulsel aan dat je kunt kopen en dat het gat overbrugt. Maar aangezien de afmetingen van de Thor zo dicht bij die van de 3DS XL liggen, als je toevallig nog oude hoesjes hebt liggen, gooi ze daar dan in. Mijn Thor zit comfortabel in mijn Persona Q 3DS-hoes.

Als je veel tijd gaat besteden aan het spelen van games waarbij beide joysticks nodig zijn, vond ik het een beetje lastig en krap om met de rechter joystick te werken. Ik werd af en toe gedwongen om hem met het midden van mijn duim te bedienen in plaats van hoe ik normaal met mijn duim zou doen, gewoon om mijn hand in een comfortabele schouderknoppositie te houden. Ayn biedt een griphulpstuk aan dat je kunt kopen en dat hierbij kan helpen, maar ik heb het niet persoonlijk getest.

Als je Thor voor de eerste keer opstart, wordt je begroet met een vertrouwd ogende Android-gebruikersinterface met een aangenaam verrassende hoeveelheid rommel of opgeblazenheid om mee te kampen. Met Android 13 als basisbesturingssysteem biedt Thor niet veel meer dan de typische stock-Android-software, waarbij je zelf alle games of apps moet installeren die je maar wilt. Het downloaden van games en apps uit de Play Store is eenvoudiger dan ooit: log gewoon in met uw account, zoek wat u zoekt en klik op Downloaden. Voor andere gameactiviteiten is het proces iets ingewikkelder, maar gelukkig is Android 13 op dit moment een bekende hoeveelheid en zijn er voldoende bronnen en installatiehandleidingen beschikbaar als je zoekt.

Compacte kracht

In de loop van de laatste paar weken van testen heb ik Thor op dezelfde manier gebruikt als mijn Steam Deck, mijn PlayStation 5 gestreamd met de Chiyaki-app, retro-games gespeeld (vooral games waar ik nog getrouwer van kan genieten dankzij de twee schermen van Thor), en ja, zelfs pc-games spelen dankzij apps als Gamehub Lite en Winlator waarmee ik mijn Steam-bibliotheek native op het apparaat kan installeren en afspelen. Dit is waar de extra opslag en interne opslag van het Max-model echt hielpen.

Bijna elke indiegame die ik heb gelanceerd, van nieuwe hits zoals Bal x Pit spellen als Hades II en Gundam Breaker 4 waren leuk om te spelen. Hoewel je niet zou verwachten dat je Cyberpunk 2077 erop uitbrengt (in ieder geval in ieder geval), ben ik erin geslaagd om medio 2010 shooters zoals Deus Ex: Human Revolution en de BioShock-games aan de praat te krijgen. Het kan soms wat gedoe vergen, en het leeglopen van de batterij van deze zwaardere 3D-games betekent dat ik er niet veel van zal spelen, maar deze capaciteit is erg fijn en maakt Thor tot een fantastische indiemachine.

De Thor slaagde er ook in iets te doen wat ik voorheen voor onmogelijk hield: mij interesseren voor mobiele games. Met de Play Store vooraf geïnstalleerd, was het inloggen en het downloaden van games zoals Persona 5X een snel en eenvoudig proces waar ik altijd voor terugdeinsde, omdat het gebruik van bedieningselementen op het scherm voor games nooit mijn ding is geweest. Met de geweldige, klikkende (maar niet te klikkende) knoppen en de soepele joysticks met Hall-effect kon ik Persona en een paar andere spellen uitproberen en had ik veel plezier. Alle Play Store-apps die ik heb geprobeerd, werkten prima, en voor games als Pokémon Unite die geen native controllerondersteuning bieden, kun je met Thor snel verschillende toetsen en joysticks toewijzen aan delen van het scherm om controllerondersteuning te simuleren.

Vanuit softwareperspectief, gebaseerd op Android 13, maakt Thor het gebruik van beide schermen ongelooflijk eenvoudig. Als u op het bovenste of onderste scherm tikt, wordt dit ingesteld als het actieve scherm, net zoals u zou doen met Windows op een pc, en alle toepassingen die u start, worden op het actieve scherm geladen. Beide schermen tonen standaard hetzelfde typische Android-menu, en schakelen tussen applicaties is net zo eenvoudig als tikken op het bijbehorende pictogram op dat scherm om onmiddellijk te schakelen.

Het feit dat beide schermen onafhankelijk kunnen handelen, levert de Thor ook enkele leuke multitaskingmogelijkheden op. Kun je niet voorbij het moeilijke deel van het spel dat je speelt? Laad YouTube met een walkthrough op het andere scherm om je te helpen. Of speel terwijl je wacht tot een ander spel wordt gedownload en op je andere scherm wordt geïnstalleerd. Een handig klein knopje net onder het onderste scherm, de Ayn-knop, opent een statistiekenscherm waar je de temperatuur, de ventilatorsnelheid kunt zien, de prestatiemodi kunt aanpassen, de directe stroomoptie kunt activeren en andere handige aanpassingen.

Lange tijd dacht ik dat het doorbreken van de limiet voor twee schermen het laatste grote obstakel was voor de Android-handheld markt, en terwijl ik in mijn stoel zat en mijn Thor speelde, denk ik dat dat nog steeds het geval is. Hoewel hij niet de eerste is die over de finish komt, slaagt de Thor erin een sensationeel product af te leveren tegen een redelijk redelijke prijs, beginnend bij $ 249 voor de Lite of $ 299 voor de Base (eerlijk gezegd zou ik de Lite gewoon vermijden). Als je meer geïnteresseerd bent in het spelen van pc-games vanaf het apparaat of andere, meer resource-intensieve taken, dan zijn de Pro voor $ 349 en Max voor $ 429 de juiste keuze. Ze zijn allemaal goedkoper dan het goedkoopste Steam Deck, behalve de Max, die $ 20 meer kost (de moeite waard). Nu is het een kwestie van alles verfijnen en de specificaties in de komende generaties verbeteren.

Nieuwsbron