De designcultuur houdt van de fantasie van het ‘blauwe lucht’-denken. Geen beperkingen. Geen grenzen. Pure verbeelding. Het klinkt bevrijdend, maar het levert vaak een ontwerp op dat alleen onder ideale omstandigheden werkt voor een ideale gebruiker die niet bestaat. De blauwe lucht leidt tot design op papier: ‘grote’ ideeën die de markt nooit halen.
De waarheid is simpel: beperkingen voeden de creativiteit. De kostbaarste band is de menselijke band.
Wanneer ontwerpers echte beperkingen omarmen, zoals beperkte behendigheid, slechte verlichting, vermoeidheid, mobiliteitsbeperkingen, zintuiglijke gevoeligheid, kleine woonruimtes en beperkte budgetten, houden ze op met ontwerpen voor abstractie. Ze beginnen te ontwerpen voor de werkelijkheid. Dit is waar innovatie onvermijdelijk wordt. Dit is waar design een succesvol keerpunt in de bedrijfsstrategie wordt.
OMDAT BEPERKINGEN BETERE PRODUCTEN CREËREN
Beperkingen doen krachtige dingen.
Ten eerste scheppen ze duidelijkheid. Als u geen perfect zicht, perfecte grip, perfecte houding of perfecte aandacht kunt aannemen, moet u prioriteit geven aan wat er echt toe doet.
Ten tweede brengen ze kansenlacunes aan het licht. Wrijvingspunten die karakters van “gemiddelde gebruikers” niet zien, worden zichtbaar. Op deze wrijvingspunten ligt de onvervulde vraag.
Ten derde verhogen ze het nut. Een product dat onder beperkingen werkt, werkt vaak uitzonderlijk goed onder normale omstandigheden. Dat is de reden waarom zoveel toegankelijke innovaties mainstream worden.
DE RAND IS WAAR DE REVOLUTIE BEGINT
Veel van de functies die we nu als vanzelfsprekend beschouwen, zijn begonnen als oplossingen met beperkte voorwaarden. Stoepranden zijn ontworpen voor rolstoelen en werden vervolgens onmisbaar voor kinderwagens, koffers, bestelwagens, fietsen en scooters. Ondertiteling ondersteunt doven en slechthorenden en helpt ook iedereen in luidruchtige omgevingen, stille omgevingen en meertalige omgevingen.
Dit patroon is niet toevallig. Ontwerpen voor de edge dwingt teams om meer wrijving op te lossen. Eenmaal opgelost, breidt het voordeel zich naar buiten uit.
EEN PRAKTIJK KADER VAN BEPERKINGEN
Als je wilt dat beperkingen innovatie genereren in plaats van frustratie, behandel ze dan als ontwerpinputs in een vroeg stadium, en niet als oplossingen in een laat stadium.
Begin met vier vragen:
1. Wat zijn de meest voorkomende beperkingen in de gebruikersomgeving? Lawaai, verblinding, kou, wanorde, tijdsdruk.
2. Wat zijn de meest voorkomende beperkingen in het lichaam van de gebruiker? Behendigheid, kracht, mobiliteit, uithoudingsvermogen.
3. Wat zijn de meest voorkomende beperkingen in het hoofd van de gebruiker? Cognitieve belasting, stress, afleiding, dubbelzinnigheid.
4. Welke emotionele beperkingen draagt de gebruiker met zich mee? Angst om fouten te maken, schaamte, verlies van vertrouwen en een verlangen naar waardigheid, bekwaamheid en controle.
Wanneer deze vier beperkingen als standaard worden behandeld, bewijzen producten niet langer dat ze werken, maar beginnen ze te bewijzen dat ze er toe doen. Deze verandering is wat een goed ontwerp scheidt van geliefde producten. Ontwerp alsof deze beperkingen de standaard zijn en niet de uitzondering. Voor elk organisme zijn of worden ze de norm op verschillende momenten en levensfasen.
HET VERSCHIL TUSSEN “HET WERKT” EN “HET WERKT GOED”
Een product kan technisch werken, maar toch falen. Het kan compliant zijn, maar frustrerend. Het kan bruikbaar zijn, maar niet geliefd. Het werkt misschien, maar het geeft mensen het gevoel dat er iets mis met hen is. Beperkingen helpen deze kloof te dichten, omdat ze het product voorbij de minimale haalbaarheid duwen en richting echte uitmuntendheid streven.
Wanneer u onder beperkingen ontwerpt, maakt u minder aannames. Schrijf duidelijkere signalen in het formulier. Verminder stappen. Verminder de fout. Je creëert comfort. Neem de schaamte weg. Bouw vertrouwen op.
BEPERKINGEN ZIJN GEEN BEPERKING, ZIJ ZIJN DE CONCLUSIE
De volgende toonaangevende merken zullen niet degenen zijn die nieuwigheid najagen omwille van de nieuwigheid. Zij zullen degenen zijn die bereid zijn om binnen echte menselijke grenzen te ontwerpen en die grenzen als creatieve partners te behandelen. Inclusie is geen beperking die wordt opgelegd aan het ontwerp. Het zijn de beperkingen die het ontwerp beter maken. Wanneer je stopt met proberen aan beperkingen te ontsnappen, begin je producten te maken waar mensen daadwerkelijk mee kunnen leven, van kunnen houden en die ze kunnen houden.
Ben Wintner is CEO van Michael Graves Design.
