Familieleden van Keniaanse burgers die door het Russische leger in Oekraïne zijn ingelijfd, poseren met foto’s van hun familieleden tijdens een demonstratie in Nairobi op 19 februari 2026 waarin wordt opgeroepen tot dringende actie van de regering om hun familieleden te repatriëren.
Simon Maina/AFP via Getty Images
onderschrift verbergen
ondertiteling activeren/deactiveren
Simon Maina/AFP via Getty Images
NAIROBI, Kenia – In het dorp Sikonga, in de provincie Kisii, klinkt het gejammer van een moeder door het huis. Dennis Bagaka Ombwori, 39, de tweede zoon van John en Esther Ombwori, is de laatste bevestigde Keniaanse dode in de oorlog tussen Rusland en Oekraïne.
De dorpelingen verzamelen zich buiten en bieden zo min mogelijk troost, maar Esther Ombwori is niet te troosten. Dennis werkte als bewaker in Qatar toen recruiters hem benaderden met wat een beter aanbod leek. Maar zijn familie zegt dat hij nooit wist wat het werk werkelijk was.
Zijn broer, Alfred Morara, zei dat het nieuws de familie kapot maakte.
“Ze kregen niet te horen welk werk ze wilden doen. Ze werden naar Rusland gebracht.” zei Morara. “Hij werd als buitenlandse soldaat in Rusland gerekruteerd. Ze begonnen voor Rusland te vechten tegen Oekraïne.”
Honderden kilometers verderop, in Nairobi, rouwt de familie Ogolla om een soortgelijk verlies. Oscar Agola Ojiambo, 32, verdween kort nadat hij afgelopen juni bij het Russische leger kwam. Maanden later wacht zijn familie nog steeds op antwoorden – en dat geldt ook voor zijn lichaam.
“Commandanten aan het oorlogsfront onthulden dat mijn zoon op 14 augustus 2025 stierf”, zegt Charles Ojiambo Mutoka, de vader van Oscar. “Deze onthulling kwam in januari van dit jaar, maar de Russische regering heeft het niet aan de nabestaanden bekendgemaakt.”
Charles Ojiambo Mutoka, 72, staat met portretten van zijn zoon Oscar, die in augustus 2025 werd vermoord, tijdens een persconferentie in Nairobi op 27 januari 2026, waar familieleden van dienstplichtigen de regering opriepen hun dierbaren dringend te repatriëren.
Tony Karumba/AFP via Getty Images
onderschrift verbergen
ondertiteling activeren/deactiveren
Tony Karumba/AFP via Getty Images
Voor families als de Ombworis en de Ogollas vervaagt de hoop. Een rapport dat woensdag door de Keniaanse Nationale Inlichtingendienst aan het parlement is gepresenteerd, schat dat momenteel ruim duizend Kenianen in Oekraïne vechten, een aantal dat veel hoger is dan eerdere cijfers.
De regering zegt dat ze eraan werkt om Kenianen die in het conflict verwikkeld zijn, te identificeren en te repatriëren, maar de omvang van het probleem is onthutsend.
Volgens het inlichtingenrapport bevinden 89 Kenianen zich nog steeds in de frontlinie, zijn 39 in het ziekenhuis opgenomen en worden er 28 vermist.
Sinds december zijn minstens dertig mensen gerepatrieerd nadat ze het conflict hadden verlaten. Velen maakten melding van zware omstandigheden op het slagveld. Enkele van de vermiste of gevreesde doden zijn voormalig personeel van de Keniaanse strijdkrachten.
In het Parlementhet rapport veroorzaakte alarm en wetgevers zeiden dat ze geschokt waren door de omvang van het probleem. Meerderheidsleider Kimani Ichung’wah zei dat functionarissen in zowel Nairobi als Moskou een rol hebben gespeeld bij het sturen van Kenianen naar de frontlinie.
“Belangrijker is de samenzwering tussen functionarissen van de Russische ambassade en de Keniaanse ambassade in Moskou”, zei Ichung’wah tegen het parlement. “Onze ambassadeur in Moskou moet ambassadefunctionarissen kunnen identificeren die mogelijk met deze criminelen hebben samengespannen.”
Oppositieparlementariër Joseph Makilap, die aandrong op de publicatie van het inlichtingenrapport, zei dat de omvang van de rekrutering onthutsend was.
“Ik ben extreem geschokt over de manier waarop Kenianen daadwerkelijk helemaal naar Moskou kunnen worden gebracht om te vechten tegen een ander soeverein land, Oekraïne genaamd.”
Dr. Korir Sing’Oei, hoofdsecretaris van het ministerie van Buitenlandse Zaken, zegt dat jonge Kenianen het slachtoffer zijn van gewetenloze rekruteringsnetwerken.
“Sommige Kenianen zijn op onregelmatige wijze gerekruteerd om te dienen in de context van het aanhoudende Oekraïens-Russische conflict”, zei Singoei. “Helaas worden veel Kenianen in hun verlangen om in het buitenland te werken het slachtoffer van gewetenloze groepen.”
Een poster waarop een Keniaan te zien is die door het Russische leger in Oekraïne is ingelijfd, wordt getoond tijdens een demonstratie in Nairobi op 19 februari 2026. Meer dan 1.000 Kenianen gingen vechten voor Rusland, van wie de meesten naar verluidt werden misleid om militaire contracten te ondertekenen, volgens een inlichtingenrapport dat aan het Keniaanse parlement werd gepresenteerd.
Simon Maina/AFP via Getty Images
onderschrift verbergen
ondertiteling activeren/deactiveren
Simon Maina/AFP via Getty Images
Volgens meerderheidsleider Ichung’wah zijn de rekruteringstrainingen beperkt. “Niemand in het leger traint mensen drie weken lang. Sommigen hebben maar negen dagen voorbereiding.”
“Ze krijgen feitelijk een wapen en worden ter dood gestuurd”, zei Ichung’wah tegen het parlement.
De Russische ambassade in Nairobi heeft de beschuldigingen van de hand gewezen als ‘gevaarlijk en misleidend’ en zegt dat haar personeel nooit betrokken is geweest bij ‘malafide plannen’ of enige vorm van illegale rekrutering.
In de publiceren op X, de ambassade verklaarde: “Tijdens de aanhoudende crisis in Oekraïne heeft de ambassade op geen enkel moment visa afgegeven aan Keniaanse burgers die naar Rusland willen reizen met het verklaarde doel om deel te nemen aan de Speciale Militaire Operatie (SMO) in Oekraïne. Ook heeft de ambassade geen enkele Keniaanse burger daartoe aangemoedigd.”
Volgens het Keniaanse inlichtingenrapport zijn bij de rekruteringsnetwerken zowel Keniaanse als buitenlandse actoren betrokken. Veel van de militairen reizen door Oeganda, Zuid-Soedan of Zuid-Afrika om detectie te voorkomen. Anderen verlaten veilige banen in het Midden-Oosten voor contracten die duizenden dollars beloven en de kans om het Russische staatsburgerschap te verwerven na een jaar aan de frontlinie.
Rekruten wordt een maandsalaris beloofd van maximaal 350.000 Keniaanse shilling ($2.400), met bonussen variërend van 900.000 tot 1,2 miljoen shilling ($6.200-8.300).
Over het hele continent is deze situatie hetzelfde allesbehalve geïsoleerd. In november heeft de minister van Buitenlandse Zaken van Oekraïne Andrii Sybihabeweerde dat meer dan 1.400 Afrikanen uit meer dan 30 landen voor Rusland vechten, hoewel Kenia’s eigen gegevens suggereren dat dit een conservatieve schatting kan zijn.
Jongeren wordt een baan beloofd als chauffeur of bewaker, met lonen die tien keer hoger zijn dan ze thuis zouden kunnen verdienen. In plaats daarvan worden velen naar de frontlinies gestuurd.
De Keniaanse minister van Buitenlandse Zaken zal naar Rusland reizen om aan te dringen op een overeenkomst om de dienstplicht van Keniaanse soldaten te verbieden – een missie waar families als de Ogollas hun hoop op vestigen.
Voor de Ogolla en vele anderen is het meer dan een politieke onderhandeling: het zou een reddingslijn kunnen zijn, die antwoorden en een weg naar huis biedt voor de honderden jonge Kenianen die nog steeds gevangen zitten in een oorlog die niet de hunne is.
