William Li herenigde zich vervolgens met zijn familie buiten de brandende gebouwen, inclusief zijn dochter die zich haastte om hem te omhelzen voordat ze uitriep: ‘Papa is niet dood, papa is niet dood.’
Een overlevende van de brandramp in Hong Kong zei vandaag dat hij met zijn paniekerige moeder in Groot-Brittannië aan de telefoon sprak terwijl hij vastzat en vreesde dat hij op het punt stond te sterven.
William Li, 40, werd meer dan twee uur in zijn appartement opgesloten nadat hij de deur had geopend, minuten nadat de brand zijn gang in dikke, zwarte rook had ontdekt. Hij zei: “Alles werd zwart voor mijn ogen. Ik dacht bij mezelf: ik zit in ernstige problemen.”
De vader van twee kinderen hielp twee oudere buren, die moeite hadden om uit het gebouw te ontsnappen, naar zijn flat voordat hij een telefoontje kreeg van zijn paniekerige moeder, 9.000 kilometer verderop. Hij zegt dat hij haar zei dat ze zich geen zorgen hoefde te maken, maar gaf toe dat hij eerlijker was tegen vrienden.
Ze zei: “Ik begon mijn vrienden te vragen om me te helpen bij het zorgen voor mijn gezin. Ik had het gevoel dat ik het einde van mijn leven tegemoet ging. Ik vroeg (mijn buren) waarom ze hun huis hadden verlaten in plaats van binnen te wachten. Ze vertelden me dat het kwam doordat hun raam oververhit was geraakt en kapot was gegaan door de brand en de brand hun huis was binnengedrongen.”
Toen hij de vlammen zag naderen, begon hij te vrezen dat zijn appartement binnenkort hetzelfde lot zou ondergaan. Hij zei: “Dat was het moment dat ik begon te voelen dat de dood heel dichtbij was. Ik was doodsbang en hulpeloos, omdat ik wist dat mijn ontsnappingsroute, de deur, niet langer veilig was. Op dat moment voelde ik me hulpeloos, alsof ik niets anders kon doen dan wachten.”
Uiteindelijk arriveerde er hulp vóór de vlammen toen een team van heldhaftige brandweerlieden een ladder naar de steiger buiten zijn raam bracht. De heer Li zei tegen de brandweerlieden dat ze zijn buren moesten redden voordat hij hen door een klein raam naar de steiger hielp, waar ze langs kropen tot ze de ladder bereikten.
Hij herinnerde zich: “Toen mijn twee buren eenmaal gered waren, bleef ik alleen achter in het appartement. Op dat moment waren mijn gevoelens erg zwaar, omdat ik wist dat ik dit huis moest verlaten en dat het door brand zou kunnen worden verzwolgen. Ik aarzelde, maar ik had geen keus. Ik moest ontsnappen.”
Terwijl hij de ladder afklom, schreeuwden brandweerlieden tegen hem dat hij zijn hoofd moest bedekken vanwege het vallende puin, terwijl ze hem met water afspoelden om hem tegen de vlammen te beschermen. Hij zei: “Het koude water doorweekte mijn hele lichaam en de emoties waren overweldigend, moeilijk te beschrijven. Maar ik voelde me heel gelukkig.”
De getuigenis van Li kwam nadat acht mensen die betrokken waren bij de renovatie van de wolkenkrabbers waren gearresteerd door het anti-corruptiebureau van de stad in verband met de brand, waarbij minstens 128 mensen om het leven kwamen. De status van nog eens 150 mensen blijft onduidelijk, te midden van de vrees dat het dodental zou kunnen stijgen.
De brand, die donderdag net voor 15.00 uur lokale tijd uitbrak, verspreidde zich van gebouw naar gebouw toen bamboesteigers bedekt met gaas- en schuimpanelen in brand vlogen. Het kostte meer dan 800 brandweerlieden meer dan 24 uur om de vlammen onder controle te krijgen.
De 31 verdiepingen tellende gebouwen in het Tai Po-district van Hong Kong, vlakbij de grens met het vasteland Chinaze huisvestten 4.800 bewoners in bijna 2.000 appartementen. De autoriteiten vermoeden dat sommige materialen van de buitenmuren, die werden gerenoveerd, niet voldeden aan de brandwerendheidsnormen, waardoor de brand zich ongewoon snel kon verspreiden. De politie zei dat ze licht ontvlambare plastic schuimpanelen hadden gevonden die aan de ramen van de enige ongeslagen toren waren geplakt.
De eerste keer dat meneer Li van de brand hoorde, was toen zijn vrouw hem belde omdat het brandalarm in het gebouw niet had geklonken. Hij vertelde over het emotionele moment waarop hij herenigd werd met haar, evenals met hun zoon en dochter, die van buitenaf naar de brand hadden gekeken.
Hij zei: “Mijn vrouw huilde totdat haar tranen volledig waren opgedroogd en kon niet meer huilen. Mijn dochter haastte zich onmiddellijk om me te omhelzen en zei: ‘Papa is niet dood, papa is niet dood’. Mijn zoon zat rustig aan de zijkant, heel kalm, maar de tranen bleven over zijn wangen stromen.”
Meneer Li maakt zich nu zorgen over de toekomst van zijn gezin. Hij zei: “Het maakt niet uit hoeveel voorraden er worden gegeven, ze hebben weinig nut: we kunnen alleen dragen wat onze twee handen kunnen vasthouden, zelfs als er meer wordt gegeven, kunnen we het nergens kwijt.
“Ik ben echter erg dankbaar. De mensen in Hong Kong zijn vol medeleven, helpen voortdurend en geven genereus. Op dit moment hebben we nog niet alles gezien, maar ik zal rondkijken en zien wat ons kan helpen.”
