Dankzij de “Activiteit”-update van Claude Code kunnen agenten langer werken en tussen sessies coördineren

Een van de grootste beperkingen waarmee AI-ontwikkelaars momenteel worden geconfronteerd als ze agenten willen inzetten om hun individuele of zakelijke doelen te dienen, is het ‘werkgeheugen’ dat nodig is om complexe, uit meerdere fasen bestaande engineeringprojecten te beheren.

Wanneer een AI-agent uitsluitend opereert met een stroom tekst- of spraakgesprekken, beschikt hij doorgaans niet over de structurele stabiliteit om afhankelijkheden aan te kunnen. Hij weet wat hij moet doen, maar vergeet vaak waarom hij het doet of in welke volgorde.

Met de uitgave van Activiteiten voor Claude Code (geïntroduceerd in v2.1.16) vorige weekAnthropic heeft een oplossing geïntroduceerd die minder gaat over de ‘magie van AI’ en meer over solide software-engineeringprincipes.

Door van kortstondige ‘taken’ naar aanhoudende ‘taken’ over te stappen, herontwerpt het bedrijf fundamenteel de manier waarop het model interageert met tijd, complexiteit en systeembronnen.

Deze update transformeert de tool van een reactieve codeerassistent in een statusbewuste projectmanager, waardoor de infrastructuur wordt gecreëerd die nodig is om de geavanceerde workflows uit te voeren die worden beschreven in de onlangs uitgebrachte best practices-gids van Anthropic, terwijl de recente Changelog-updates (v2.1.19) signaleren een focus op de stabiliteit die nodig is voor zakelijke adoptie.

Agentschaparchitectuur: van kortstondig tot persistent

Om te begrijpen wat deze release voor technische teams betekent, moeten we kijken naar de mechanische verschillen tussen het oude ‘To-Do’-systeem en het nieuwe ‘Tasks’-primitief.

Voorheen gebruikte Claude Code een ’to-do’-lijst, een lichtgewicht, in de chat aanwezige checklist.

ALS Antropisch ingenieur Thariq Shihipar schreef in een artikel over: “Todos (oranje) = ‘help Claude herinneren wat hij moet doen’.” Deze waren effectief voor scripts voor één sessie, maar kwetsbaar voor daadwerkelijke engineering. Als de sessie eindigde, de terminal crashte of het contextvenster afdreef, verdween het plan.

Activiteiten (groen) introduceren een nieuw abstractieniveau dat is ontworpen om “het werk tussen sessies, subagenten en contextvensters te coördineren”. Dit wordt bereikt door drie belangrijke architectonische beslissingen:

1. Afhankelijkheidsgrafieken en lineaire lijsten: In tegenstelling tot een eenvoudige takenlijst ondersteunt Taken gerichte acyclische grafieken (DAG’s). De ene taak kan de andere expliciet ‘blokkeren’. Zoals blijkt uit gemeenschapsdemonstraties kan het systeem bepalen dat taak 3 (test uitvoeren) pas kan beginnen als taak 1 (API maken) en taak 2 (authenticatie configureren) zijn voltooid. Deze toepassing voorkomt “hallucinerende voltooiings”-fouten die vaak voorkomen in LLM-workflows, waarbij een model code probeert te testen die het nog niet heeft geschreven.

2. Bestandssysteempersistentie en duurzaamheid: Anthropic koos voor een ‘filosofische UNIX’-benadering van staatsbeheer. In plaats van de projectstatus binnen een eigen clouddatabase te vergrendelen, schrijft Claude Code taken rechtstreeks naar het lokale bestandssysteem van de gebruiker (~/.claude/tasks). Hierdoor ontstaat een blijvende toestand. Een ontwikkelaar kan zijn terminal afsluiten, van machine wisselen of herstellen van een systeemcrash en de de agent herlaadt de exacte status van het project. Voor bedrijfsteams is deze volharding van cruciaal belang: het betekent dat het ‘plan’ nu een artefact is dat kan worden geverifieerd, geback-upt of versiebeheerd, ongeacht de actieve sessie.

3. Orkestratie via omgevingsvariabelen: De krachtigste technische ontgrendeling is de mogelijkheid om de status tussen sessies te delen. Door het instellen van de CLAUDE_CODE_TASK_LIST_ID omgevingsvariabele kunnen ontwikkelaars meerdere exemplaren van Claude naar dezelfde takenlijst verwijzen. Hierdoor kunnen updates worden “uitgezonden” naar alle actieve sessies, waardoor een niveau van coördinatie mogelijk wordt dat voorheen onmogelijk was zonder externe orkestratietools.

De ‘zwerm’ mogelijk maken: parallellisme en subagenten

De release van de Taken maakt de “Parallel Sessions” beschreven in de Anthropic Best Practices-gids praktisch. De documentatie suggereert een Schrijver/Reviewer-model dat gebruik maakt van deze gedeelde status:

1. Sessie A (schrijver) hervat activiteit nr. 1 (“Werktuigsnelheidsbegrenzer”).

2. Sessie A markeert het als voltooid.

3. Sessie B (reviewer), kijkend naar de gedeelde statusupdate, ziet taak nr. 2 (“Review Rate Limiter”) is nu ontgrendeld.

4. Sessie B begint de beoordeling in een schone context, onpartijdig ten opzichte van het generatieproces.

Dit komt overeen met het advies van de gids om het werk over bestanden te ‘verdelen’, waarbij scripts worden gebruikt om taken door te lopen en Claude parallel te bellen. Cruciaal is dat de patch v2.1.17 de “onvoldoende geheugencrashes bij het hervatten van sessies met zwaar subagentgebruik” repareerde, wat aangeeft dat Anthropic actief bezig is met het optimaliseren van de runtime voor deze zwaarbelaste multi-agentscenario’s.

Bedrijfsgereedheid: stabiliteit, CI/CD en controle

Voor besluitvormers die Claude Code voor productiepijplijnen evalueren, onthullen recente changelogs (v2.1.16–v2.1.19) een focus op betrouwbaarheid en integratie.

De best practices-gids keurt expliciet het gebruik van Claude in de headless-modus goed (claude -p). Hierdoor kunnen ontwerpteams de agent integreren in CI/CD-pijplijnen, pre-commit hooks of gegevensverwerkingsscripts.

Een nachtelijke cron-taak kan bijvoorbeeld een Claude-sessie starten om ‘de logbestanden van de dag te analyseren op afwijkingen’, met behulp van een takenlijst om de voortgang via verschillende logfragmenten bij te houden.

De overstap naar autonome agenten introduceert nieuwe faalmodi, die door recente patches zijn verholpen:

• Lopende onderzoeken: v2.1.19 heeft een probleem opgelost waarbij Claude-codeprocessen bleven hangen bij het sluiten van de terminal; het systeem legt nu vast EIO fouten en zorgt voor een schone uitvoer (met behulp van SIGKILL als reserve).

• Hardware-compatibiliteit: Crashfixes op processors zonder AVX-ondersteuning zorgen voor een bredere distributiecompatibiliteit.

• Git werkende bomen: Oplossingen voor resume functies bij het werken aan verschillende git-mappen of werkbomen zorgen ervoor dat de “staat” de code volgt, niet alleen de shell-sessie.

Anthropic besefte dat zakelijke workflows niet op een cent kunnen draaien en introduceerde de CLAUDE_CODE_ENABLE_TASKS omgevingsvariabele (v2.1.19). Instellen op false stelt teams in staat het nieuwe systeem tijdelijk buiten gebruik te stellen, waarbij de bestaande workflows behouden blijven terwijl ze migreren naar de taakgebaseerde architectuur.

De workflow van de bouwer: contexteconomie beheren

Voor de individuele ontwikkelaar lost het Task-systeem het probleem van de “contexteconomie” op. Anthropic’s documentatie waarschuwt dat “Claude’s contextvenster… de belangrijkste bron is om te beheren” en dat de prestaties afnemen naarmate het vol raakt.

Vóór Tasks was het wissen van de context gevaarlijk: je wiste het geheugen van de agent over het hoofdplan. Omdat het plan nu op schijf is opgeslagen, kunnen gebruikers de beste praktijk van “agressief contextbeheer” volgen. Ontwikkelaars kunnen rennen /clear OF /compact om tokens vrij te maken voor modelredenering, zonder de projectroadmap te verliezen.

De changelog belicht ook verbeteringen in de levenskwaliteit voor ervaren gebruikers die complexe scripts maken:

• Steno-onderwerpen: Gebruikers hebben nu toegang tot aangepaste opdrachtargumenten via $0, $1, enz., waardoor het gemakkelijker wordt om herbruikbare “skill”-scripts te maken (bijvoorbeeld een /refactor commando dat een bestandsnaam als argument gebruikt).

• Sleutelbindingen: Volledig aanpasbare sneltoetsen (/keybindings) zorgen voor snellere interactiecycli.

Wat betekent Taak voor gebruikers van Claude Code

Met de introductie van Tasks geeft Anthropic aan dat de toekomst van codeeragenten projectmanagement is.

Door Claude Code te voorzien van persistent geheugen, een manier om afhankelijkheid te begrijpen en de stabiliteitsverbeteringen die nodig zijn voor langlopende processen, hebben ze de tool verplaatst van een ‘co-piloot’ die naast je zit naar een ‘sub-agent’ die je op de achtergrond kunt vertrouwen, vooral wanneer deze wordt aangedreven door het best presterende model van Anthropic, Claude Opus 4.5.

Het is een technische evolutie die een simpele waarheid erkent: code kost weinig in het bedrijfsleven; het zijn de context, het plan en de betrouwbaarheid die waardevol zijn.