Ran Gvili was een van de eerste Israëli’s die op 7 oktober 2023 werden gedood toen Hamas-strijders Israël binnenstroomden en hun woeste aanval lanceerden.
Zijn lichaam werd naar Gaza gebracht en bleef daar.
“First in, last out”, luidde het commentaar op het forum dat de families van de gijzelaars vertegenwoordigde.
Het was een refrein dat door velen werd herhaald, een teken van respect, niet alleen voor zijn leven, maar ook voor het ellendige lijden van zijn familie, die zo lang wachtten totdat ze weer een lichaam konden begraven.
En voor velen binnen Israëlhet is ook het einde van een hoofdstuk. De president van het land, Isaac Herzog, heeft een video vrijgegeven waarop hij de gele lint-badge verwijdert, die voor velen in dit land een belangrijk onderdeel is geworden.
Aan de eis tot teruggave van de gijzelaars is inmiddels voldaan. Voor het eerst in ruim tien jaar worden er geen Israëlische gijzelaars, dood of levend, vastgehouden in Gaza.
Maar De terugkeer van de heer Gvili naar Israël het is niet alleen maar de balsem voor de pijn van een gezin en de blijvende pijn van een natie. Het is ook de sleutel tot het starten van de tweede fase van een vredesplan dat elke dag verandert en transformeert.
Nu zou de focus moeten liggen op de toekomst van Gaza: het verstrekken van meer hulp, de wederopbouw op de lange termijn, het bestuur van de Gazastrook, de ontwapening van Hamas, de veiligheid en de terugtrekking van de Israëlische strijdkrachten.
En dat is alleen maar om ons op de been te houden.
Geen van deze acties zal zelfs maar in de verste verte eenvoudig uit te voeren zijn, en sommige zullen verschrikkelijk moeilijk zijn. En de politieke breuklijnen die zich beginnen te openbaren kunnen breder worden.
Het wolkenkrabberproject van Jared Kushner
Ten eerste vraag je je misschien af wat het einddoel is. Welnu, we weten wat de VS hiervan willen, omdat Jared Kushner een PowerPoint-presentatie hield in Davos en computergegenereerde beelden liet zien van wolkenkrabbers en nieuwe steden, klaar voor investeringen.
Hij riep het “Nieuwe Gaza” uit, dat gebouwd zou worden op het puin van het oude. Maar zelfs dat puin zal jaren – misschien wel een half decennium – nodig hebben om opgeruimd te worden. Dus de bewering van Kushner dat de ontwikkeling snel zou kunnen komen, lijkt op zijn best optimistisch.
Ja, landen in het Midden-Oosten zijn goed in het snel gaan. Maar nee, ze bouwen normaal gesproken niet op land dat door oorlog is verwoest, dat geen noemenswaardige infrastructuur heeft – en dat bezaaid is met onontgonnen munitie.
Dan moet de elektriciteit worden teruggegeven, evenals het water- en rioleringssysteem. Er moeten wegen worden aangelegd. De bommen moeten worden verwijderd. Dit zal niet gemakkelijk zijn en ook niet goedkoop. Als er een verandering van $100 miljard zou plaatsvinden, zou dat een verrassing zijn.
De Amerikaanse president Donald Trump wijst met de vinger naar de Israëlische premier Benjamin Netanyahu in Florida op 29 december 2025. Foto: Reuters
Bestuur zal onvermijdelijk wrijving veroorzaken, vooral met een Vredesraad die grotendeels bestaat uit mensen die beide zijn vrienden van de Amerikaanse president Donald Trump al, of wil in de toekomst wanhopig vrienden met hem worden.
Het ontwapenen van Hamas lijkt duidelijk, maar ook hier kan niemand je vertellen wat het betekent, of hoe het zal gebeuren, of wie het zal doen, of wie het zal controleren. En zo gaat het maar door.
Wat Donald Trump wil in Gaza
Wat heel duidelijk is, is dat Trump en zijn team willen dat de dingen snel gebeuren, ze willen dat ze gebeuren volgens een Amerikaans plan, en ze willen zoveel mogelijk eer opeisen.
Het nieuws over de terugkeer van het lichaam van Gvili werd door het Witte Huis verwelkomd met de onmiddellijke bevestiging dat “president Trump dit allemaal mogelijk heeft gemaakt” en door de president die “zijn geweldige team van kampioenen” dankte.
Benjamin Netanyahu, de Israëlische premier, woont op 26 januari een zitting bij van de Knesset, het Israëlische parlement. Foto: Reuters
Benjamin Netanyahu, de Israëlische premier, werd niet genoemd.
De relatie tussen de twee mannen is al een tijdje hecht en het profiel van Trump in Israël staat buiten kijf. Hij is waarschijnlijk de populairste politicus van het land, maar nu ontstaat er spanning tussen hem en de Israëlische leider.
Lees meer:
Israël zegt dat de grensovergang bij Rafah “beperkt” zal worden heropend.
VN beschuldigt Israël van ‘ongekende aanval’
Om te beginnen was Netanyahu geschokt dat figuren uit Turkije en Qatar waren uitgenodigd om zitting te nemen in een van de uitvoerende comités die toezicht hielden op Gaza. Aan de andere kant krijgt Netanyahu te maken met steeds sterkere kritiek dat hij “zich buigt” voor het Witte Huis.
Voor de archetypische leider van de sterke man is dit een ongemakkelijke positie, maar het is nog veel erger als hij over negen maanden voor algemene verkiezingen staat.
Zoals alles wat de afgelopen jaren is gebeurd, zal de Israëlische stemming complex en onverzettelijk zijn en sterk worden beïnvloed door de acties van de Amerikaanse regering.
