Iraniërs maken zich zorgen over de impasse tussen president Trump en… Irande situatie van de heersers verslechtert. Er is ook angst in Israël, naast voorbereiding. Maar sommige Iraniërs die met CBS News spraken, uitten niet alleen hun nervositeit, maar hoopten ook dat Trump zijn herhaalde beloften zou nakomen om hen te helpen hun situatie te veranderen.
Terwijl minstens tien Amerikaanse oorlogsschepen – waaronder een vliegdekschip en minstens vijf torpedobootjagers – vrijdag op weg waren naar de kustwateren van Iran, lijken de diplomatieke pogingen van andere regionale machten om Washington en Teheran terug te trekken van de rand van een militaire confrontatie te zijn mislukt. eventuele langzame vooruitgang boeken.
Meneer Trump ‘ vertelde hij aan Jennifer Jacobs van CBS News Donderdagavond vertelde hij dat hij de afgelopen dagen gesprekken met Iran had gevoerd en dat hij van plan was er nog meer te voeren. Hij voegde eraan toe: “We hebben momenteel veel zeer grote, zeer krachtige schepen naar Iran varen, en het zou geweldig zijn als we ze niet hoefden te gebruiken.”
“Ik heb ze twee dingen verteld”, zei Trump over zijn contacten met Iran. ‘Nummer één: geen kernwapens. En nummer twee: stop met het doden van demonstranten.’
CBS News heeft het Witte Huis om opheldering gevraagd over eventuele directe onderhandelingen tussen de regering-Trump en Teheran.
De Iraanse minister van Buitenlandse Zaken Abbas Araghchi werd eerder deze week door de staatsmedia geciteerd en zei dat hij de afgelopen dagen geen contact had gehad met de speciale gezant van de VS, Steve Witkoff, hoewel hij zei dat de twee partijen via tussenpersonen in contact bleven. De Zwitserse ambassade in Teheran heeft samen met bemiddelaars als Oman, Qatar, Saoedi-Arabië en Türkiye de communicatie tussen Iran en de Verenigde Staten vergemakkelijkt.
Iraanse leiders zeggen al lang dat ze openstaan voor directe onderhandelingen met de Verenigde Staten, maar dat het land geen gesprekken zal aangaan zolang Washington met militaire actie dreigt, tenzij Teheran de voorwaarden aanvaardt. Teheran heeft ook geweigerd een verbod op uraniumverrijking binnen zijn grenzen te aanvaarden – omdat het beweert dat het een volledig vreedzaam nucleair programma is – of beperkingen op zijn niet-nucleaire ballistische rakettenprogramma.
Morteza Nikoubazl/NurPhoto/Getty
Omdat geen van beide partijen concessies doet, althans publiekelijk, moeten de Iraniërs wachten en proberen zich voor te bereiden op een mogelijke nieuwe militaire confrontatie met een supermacht. En ze doen het onder buitengewone omstandigheden, zelfs voor een land waar het leven al tientallen jaren moeilijk is.
De meeste Iraniërs nemen de dreigementen van Trump serieus, maar communiceren met de buitenwereld, en zelfs binnen het land, is momenteel ongelooflijk moeilijk. Sinds de Iraanse regering begin januari hardhandig is opgetreden tegen de protesten die het land twee weken lang in rep en roer brachten, zijn internet- en telefoonverbindingen grotendeels geblokkeerd.
Zoals Trump bedreigt Iran met ‘grote vernietiging’.“Veel mensen in Teheran hebben alle basisbehoeften ingeslagen. Maar dit is moeilijker dan ooit. De winkelschappen zijn vol, maar de strenge sancties, die door Trump zijn geïntensiveerd, hebben Iran in een economische crisis doen belanden die de prijzen enorm heeft doen stijgen.
Recordinflatie en buitengewone depreciatie van de lokale munt betekenen dat zelfs Iraniërs met stabiele banen zich nauwelijks basisbehoeften kunnen veroorloven. De overheid, die worstelt met liquiditeit, heeft ook gestaag de kosten van nutsvoorzieningen en nutsvoorzieningen verhoogd.
Dus voor veel Iraniërs is het alleen al het op tafel zetten van voedsel, laat staan het hamsteren ervan, een worsteling geworden.
Nahid, 25, vertelde CBS News dat hij een universitair diploma heeft behaald, maar in een bar in Teheran werkt voor een laag salaris en bij zijn ouders woont, “omdat ik niet genoeg verdien om apart te leven.”
“Ik zie dat mijn vader eten en andere basisbenodigdheden heeft gekocht en adviseert het hele gezin zich voor te bereiden op veel moeilijkere dagen”, zei hij donderdag.
“Ik wil niet dat Amerika ons komt bevrijden, want dat is het werk van ons eigen volk”, zei hij. “Maar ik wil dat president Trump zich houdt aan wat hij al heeft gezegd: dat als het regime mensen vermoordt… hij tussenbeide zal komen en de Iraniërs zal helpen. Hij moet op zijn minst zijn woord houden, anders zal het Iraanse volk hem als een leugenaar herinneren.”
Taxichauffeur Mohammed, 35, uit Teheran vertelde CBS News dat hij moeite heeft om voor zijn vrouw en twee jonge kinderen te zorgen, omdat de rampzalige economie en de recente onrust in de straten van de hoofdstad de zaken doen opdrogen, waardoor zijn inkomen gehalveerd is.
“Ik wil dat president Trump zich houdt aan de belofte die hij aan het Iraanse volk heeft gedaan, toen hij de demonstranten vertelde dat ze door moesten gaan, want er is hulp onderweg”, zei hij. “De mensen die op straat protesteerden waren vreedzaam en hadden geen wapens, maar de politie en de Basij (paramilitaire) troepen vielen mensen met geweld aan en schoten veel weerloze mensen neer.”
Maar er zijn enkele Iraniërs die, net als hun leiders, publiekelijk opstandig blijven en volhouden dat Amerika – met zijn duizenden troepen verspreid over de regio, binnen bereik van Iraanse raketten – een zeer hoge prijs zou betalen voor elke aanval op bevel van president Trump.
“De Verenigde Staten kunnen absoluut niets doen”, zegt Hai Morteza Armani, 67, een handelaar in de enorme centrale bazaar van Teheran, die zichzelf tegenover CBS News omschreef als een vrome moslim en voorstander van de regering.
“President Trump zei veel onzin die hij de volgende dag vergat, en deze recente opmerkingen tegen de Islamitische Republiek Iran zijn slechts ongegronde dreigementen”, zei hij. “Als de Amerikanen onze leider kwaad doen, zullen we zoveel mogelijk Amerikaanse soldaten doden, en zij kennen onze raketcapaciteiten en zijn er bang voor. Daarom zullen ze niets doen.”
Trump gaf echter pas zeven maanden geleden opdracht tot militaire actie tegen Iran, sloot zich aan bij Israël in een twaalfdaagse oorlog met de Islamitische Republiek en gaf opdracht tot aanvallen op drie van de meest gevoelige nucleaire installaties van het land.
Geruchten over oorlog in Israël
De herinneringen aan die oorlog liggen nog vers in het geheugen van Israël, en de uitwisseling van dreigementen tussen Teheran en Washington heeft het gevoel van angst hernieuwd en de mensen alert gemaakt.
Hoewel de Israëlische luchtverdediging tijdens die oorlog ongelooflijk effectief bleek te zijn, werden de Israëli’s talloze keren gedwongen dekking te zoeken door sirenes van luchtaanvallen, en de angst voor een nieuwe confrontatie is de afgelopen twee weken toegenomen.
De regeringen van Israël en Iran beschouwen elkaar al lang als bittere vijanden, en de meeste Israëli’s bewaren hun woede voor het regime in Teheran. Er was in het land veel sympathie voor de demonstranten in Iran, en de belofte van president Trump om de heersers van de Islamitische Republiek te vervolgen en de Iraanse bevolking te beschermen, kreeg in Israël aanzienlijke steun.
Terwijl Amerikaanse oorlogsschepen naderden, concentreerden de Israëlische media zich wekenlang op het vooruitzicht van een nieuwe Amerikaanse aanval op Iran – en de waarschijnlijkheid dat laatstgenoemde de dupe zou worden van de vergelding van Teheran als Amerika’s nauwste bondgenoot in de regio.
Sommige gemeenten hebben de heropening van openbare schuilkelders al aangekondigd. Verschillende luchtvaartmaatschappijen hebben vluchten naar Israël geannuleerd en hotels melden dat toeristen reserveringen annuleren. Mensen slaan voedsel en flessenwater in.
Maar er zijn nog geen speciale instructies geweest van de regering of het Thuisfront Commando, dat waarschuwingen naar burgers stuurt op basis van realtime dreigingsbeoordelingen door Israëlische veiligheidsdiensten.
Bij gebrek aan dergelijke duidelijke instructies, en omdat de retoriek van zowel Trump als Iraanse functionarissen doorgaans veel drama maar weinig details bevat, verspreidden geruchten zich snel in Israël. Iedereen lijkt iemand te kennen die iemand kent die ‘iets weet’.
Dagelijkse gesprekken tussen Israëli’s gaan vaak over beweringen dat ze enige kennis hebben over een Amerikaanse aanval die over een paar uur of dagen zal plaatsvinden, of over debatten over het al dan niet uitstellen van vakanties en andere evenementen.
Maar niemand in Teheran of Tel Aviv weet echt wat er zal gebeuren.
