De Japanse politiek is beleefder en discreter dan de meeste.
Misschien is dit de reden waarom het westerse publiek niet altijd veel aandacht besteedt.
Maar deze keer lijkt er iets anders, en dat hangt grotendeels af van de vrouw die centraal staat in dit verhaal; de trommelende, Trump-knuffelende, China-provocerende premier heeft de inzet voor beide verhoogd Japan en de regio.
In het centrum van Tokio, slechts enkele uren voordat de stembureaus opengingen voor de vervroegde verkiezingen die zij uitschreef, verdrongen honderden mensen zich in een klein plaatselijk park om Sanae Takaichi te zien.
Ondanks de bitter koude temperaturen en het feit dat velen moeite hadden om haar boven de zee van hoofden te zien, was er een gevoel dat er iets belangrijks aan het gebeuren was.
“Ik kwam net langs,” vertelde een vrouw me, “maar ik kon het niet laten om even te stoppen om haar te zien!”
Het lijdt geen twijfel dat Takaichi simpelweg anders is dan degenen die haar voorgingen.
Ze is een voormalige heavy metal-drummer en motorrijder, en springt graag op het podium tijdens rally’s en zingt voor bezoekende buitenlandse leiders (de Italiaanse Giorgia Meloni werd begroet met een spetterende gelukkige verjaardag).
Zijn buitenmaatse persoonlijkheid in een scène die historisch gezien zo mannelijk en zo droog was, leidde tot stijgende persoonlijke goedkeuringscijfers, 2,6 miljoen volgers op X en een jaar lang wachten om zijn kenmerkende zwarte tas te kopen.
Om nog maar te zwijgen over de ommekeer die de worstelende Liberaal-Democratische Partij (LDP) heeft gezien: zij lijkt nu een meerderheid in het Japanse lagerhuis te gaan behalen, slechts vier maanden nadat zij het roer overnam na het aftreden van haar impopulaire voorganger.
Lees meer: Kan de eerste vrouwelijke premier van Japan haar greep op de macht versterken?
Een kartonnen uitsnede van Sanae Takaichi
Op een hoed die door fans wordt gedragen, staat “Sanai”, de naam van Takaichi, op de achterkant geschreven en “Japan is back” op de voorkant
Als de Japanse ‘Iron Lady’ zegeviert, zal zij een conservatieve visie nastreven
Maar ze is ook verre van de liberale kampioen waar velen op hadden gehoopt in de eerste vrouwelijke leider van het land; ze is in feite ultraconservatief.
Ze is tegen het homohuwelijk en verdedigt openlijk de traditionele genderrollen; ziet Margaret Thatcher als een rolmodel en neigt naar een groeiend gevoel van ‘buitenlandersvermoeidheid’ in Japan, gericht op zowel immigranten als toeristen.
Als hij erin slaagt zijn mandaat bij de verkiezingen van zondag veilig te stellen, zal hij precies deze conservatieve visie nastreven.
De “gevechtsbus” claimt Takaichi
“Ze is als een vriendelijke buurvrouw of zus.”
In zijn geboorteplaats Nara vinden ze dit een goede zaak.
Hier is een kleine minibus omgetoverd tot een soort “gevechtsbus”, en zijn team van supporters rijdt ermee door de traditionele straten, vraagt de lokale bevolking om het te ondertekenen, roept zijn naam door megafoons en vraagt om hun stem.
“Ze is als een buurvrouw of een vriendelijke zuster”, vertelt een oude man ons terwijl hij terugdenkt aan zijn begin in de politiek.
Deze man omschrijft Takaichi als een “vriendelijke buurman”
“Hij doet gewoon wat nodig is om Japan te beschermen.”
Als ik een van zijn teamleden vraag wat hij van zijn conservatieve opvattingen vindt, antwoordt hij eenvoudigweg: “In plaats van het conservatisme te noemen, denk ik dat hij gewoon doet wat nodig is om Japan te beschermen.”
Uiteraard staat bij elke verkiezing de binnenlandse politiek centraal; hij is voorstander van belastingverlagingen en hogere overheidsuitgaven om een stagnerende economie nieuw leven in te blazen.
Maar het terrein van zijn beleid dat de meeste aandacht en de meeste woede heeft getrokken, is zijn benadering van het buitenlands beleid, en in het bijzonder zijn benadering van China.
Een lid van zijn team beweert dat Takaichi “deed wat nodig was om Japan te beschermen”
Deze Nara-kiezer zegt dat hij Takaichi al twintig jaar steunt
Trumps steun
Volgens de grondwet is Japan nog steeds een pacifistisch land, en daarom vertrouwt het land voor zijn veiligheid lange tijd op de Verenigde Staten.
Takaichi wilde vooral dichter bij het Amerika van Donald Trump komen; zijn bezoek aan Japan vorig jaar viel op door de buitensporige warmte, en Trump steunde zijn campagne actief.
Maar het land is ook zeer agressief geweest in zijn houding tegenover het grotere en machtigere buurland van Japan.
De twee waren al klaar om het oneens te zijn; Takaichi’s plan om meer te investeren en het Japanse leger te versterken is een zeer pijnlijk punt in China, dat enorm heeft geleden onder zijn toedoen tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Lees meer van Sky News:
Trump zegt dat hij geen fout heeft gemaakt met de video van Obama als aap
Er zijn in heel Groot-Brittannië ruim 80 overstromingswaarschuwingen afgegeven omdat er verdere regenbuien worden voorspeld
Aanhangers van de premier bij een demonstratie
Gemengde gevoelens over het verzet tegen China
Maar de zaken kelderden in november naar een nieuw dieptepunt toen hij zei dat een Chinese aanval op het eiland Taiwan (een zelfbesturende democratie die China als een afgescheiden provincie beschouwt) een ‘existentiële bedreiging’ voor Japan zou vormen, en dat het land het recht zou hebben om militair in te grijpen.
De opmerkingen veroorzaakten verontwaardiging in China en leidden tot een reeks schadelijke represailles, van een verbod op de import van Japanse zeevruchten tot beperkingen op de toegang tot cruciale zeldzame metalen en een scherpe suggestie dat Chinese reizigers deze moeten vermijden.
De betrekkingen bevinden zich op het laagste niveau in meer dan tien jaar, en hoewel sommige Japanners blij zijn dat hun leider zich tegen China verzet, zijn anderen bezorgd.
“Het zien hoe China economische sancties oplegt, laat zien hoe roekeloos zijn opmerkingen waren”, vertelt een man op zijn bijeenkomst. “Het is absoluut gevaarlijker.”
Takaichi is het doelwit van de Chinese staatsmedia
Eén man reageerde tijdens zijn bijeenkomst op Takaichi’s opmerkingen over Taiwan
De realiteit is dat, ondanks alle Instagrambare momenten, Takaichi’s standpunt ten opzichte van China misschien wel het belangrijkste probleem is dat zijn leiderschap teistert en mogelijk zelfs definieert; het is geen meningsverschil dat de Chinezen het hebben laten gaan.
De Japanse kanteling naar rechts onder het nationalisme in Takaichi-stijl zou bij sommigen een hernieuwd gevoel van trots kunnen veroorzaken, maar het zou ook voor iedereen nieuw gevaar kunnen opleveren.
