Autoritaire acolieten zullen je vertellen dat een land, om sterk te zijn, ‘kracht moet tonen’.
Dat zei de raadsman van het Witte Huis, Stephen Miller, onlangs dat wereldbeeld duidelijk op CNN, waarin wordt beweerd dat “de echte wereld … wordt geregeerd door macht … door macht … door macht” – een bewering die, om zo te zeggen, door de geschiedenis wordt weerlegd.
Amerika is niet in de eerste plaats een supermacht geworden door te bewijzen dat het dat wel kon domineren. Het werd een supermacht door te bewijzen dat het het kon partner.
Na de Tweede Wereldoorlog hadden de Verenigde Staten geen militaire rivalen meer. Het land vertrouwde echter niet alleen op geweld om zijn positie veilig te stellen. In plaats daarvan investeerde hij in de wederopbouw van een verwoeste wereld. Het Marshallplan was geen liefdadigheidsdaad: het was een strategie die economisch herstel koppelde aan politieke stabiliteit en door oorlog verscheurde landen omvormde tot bondgenoten voor de lange termijn. Door anderen te helpen bloeien, hebben de Verenigde Staten hun eigen veiligheid en economische toekomst vergroot. Dit is zachte kracht aan het werk.
Dwight Eisenhower, een vijfsterrengeneraal, bracht het idee naar voren dat diplomatie niet de enige bevoegdheid van regeringen is en dat als mensen je kennen, ze minder snel bang voor je zullen zijn. En als ze je vertrouwen, is de kans groter dat ze met je samenwerken. John F. Kennedy zette deze logica voort met het Peace Corps. Het programma gaf een duidelijk signaal af dat de Amerikaanse macht dienstbaarheid, samenwerking en nederigheid omvatte. In een Koude Oorlog was het aanbieden van concurrerende modellen om naar te streven van belang, en dat is nog steeds zo.
DE ROL VAN ZACHTE MACHT
Zachte macht was nooit bedoeld als een exclusief overheidsproject. Na de ineenstorting van de Sovjet-Unie stonden de Verenigde Staten opnieuw voor een cruciale keuze: de overwinning uitroepen en vertrekken of het harde werk van de transitie voortzetten. Vanaf dat moment ontstonden initiatieven op het gebied van burgerdiplomatie, zoals wat later Pyxera Global werd, opgericht in opdracht van het Witte Huis van George HW Bush, dat opriep tot een ‘Citizen Democracy Corps’ om de vaardigheden van vrijwilligers uit de particuliere sector te mobiliseren om samenlevingen in de planeconomie te helpen markteconomieën en democratische instellingen op te bouwen.
Naast deze inspanningen hebben instanties als USAID ontwikkeling geïnstitutionaliseerd als een pijler van het Amerikaanse buitenlandse beleid, waarbij decennialang is geïnvesteerd in gezondheidszorg, onderwijs, voedselzekerheid en economische groei als instrumenten voor stabiliteit en invloed. Dat model – een publiek doel gecombineerd met private capaciteit – heeft altijd centraal gestaan in de Amerikaanse zachte macht.
Er zijn zeker veel situaties en geografische gebieden waar de Amerikaanse betrokkenheid jammerlijk onvoldoende is geweest. Alles bij elkaar genomen leiden deze inspanningen echter tot een simpele conclusie: de invloed van Amerika was het sterkst wanneer deze het nuttigst was, en niet het meest intimiderend. Zachte macht is nooit een zwakte geweest: het is een hefboom geweest.
Dat verhaal doet er nu toe. Wanneer de Amerikaanse regering zich terugtrekt uit ontwikkeling, diplomatie en partnerschap, blijft er geen leegte bestaan. Andere krachten willen dit land ongetwijfeld graag vullen met transactionele relaties, schuldenverslaving en autoritaire invloed.
Als Washington nu zijn rol inkrimpt, zal de particuliere sector voor een eigen keuze komen te staan. Het kan zich naar binnen terugtrekken en de mondiale instabiliteit als het probleem van iemand anders behandelen. Of het kan een simpele waarheid onderkennen: een stabiele wereld is een voorwaarde voor duurzaam ondernemen. Zachte macht is geen filantropie. Het is risicobeheer op de lange termijn.
HOE HET BEDRIJF DE KLOOF KAN BINNENKOMEN
Geen van de volgende acties vervangt de overheid. Maar ze vertegenwoordigen een voorbeeld van de manieren waarop het mondiale bedrijfsleven nu de kans – en het vermogen – heeft om de leemte op te vullen.
- Normaliseer bestuursdiensten als leiderschap, en niet als bijproject. Het aanmoedigen van leiders om zitting te nemen in besturen van maatschappelijke organisaties en non-profitorganisaties versterkt instellingen in een tijd van ernstige beperkte middelen, waarin we ze nodig hebben om goed te functioneren. Het ontwikkelt ook empathie, bestuursvaardigheden en besluitvorming in de echte wereld, kwaliteiten die bedrijven zeggen te waarderen in leiders.
- Breid het op vaardigheden gebaseerde vrijwilligerswerk uit. Financiën, compliance, cyberbeveiliging, personeelszaken en logistiek zijn enkele van de vaardigheden waar veel publieke en non-profitinstellingen niet gemakkelijk toegang toe hebben. De implementatie ervan vult een cruciaal tekort aan middelen en voldoet tegelijkertijd aan de vraag van werknemers naar doelgericht werk waarbij gebruik wordt gemaakt van echte vaardigheden.
- Verdubbel de veerkracht van de toeleveringsketen als een vorm van stabiliteit. Het diversifiëren van leveranciers, het investeren in transparantie en het waarborgen van lokale gelijkheid verminderen de blootstelling aan verstoring en dwang. Veerkrachtige toeleveringsketens zijn niet alleen goede zaken: ze helpen kansen en stabiliteit te verankeren op de plaatsen waar bedrijven actief zijn.
- Breid initiatieven uit die worden aangestuurd door de gemeenschap waarin bedrijven opereren. Zakelijk succes kan niet op duurzame wijze zwaarder wegen dan het welzijn van de gemeenschap. Gezondheid, voeding, onderwijs, opleiding van arbeidskrachten en lokale economische ontwikkeling zijn geen public relations-gebaren: het zijn investeringen in menselijk kapitaal, sociale cohesie en bedrijfscontinuïteit op de lange termijn.
DE KRACHT VAN PARTNERSCHAP
Alles bij elkaar genomen en op grote schaal geïmplementeerd, benadrukken deze acties een simpele waarheid: kracht is niet alleen het vermogen om toe te slaan, maar ook het vermogen om mensen aan te trekken, opnieuw op te bouwen en samen te werken. En als Washington zich blijft terugtrekken uit de zachte macht, kan het mondiale bedrijfsleven iets nieuws, duurzaams en betrouwbaars bevorderen.
Deirdre White is de CEO van Pyxera Global.
