WAARSCHUWING: GRAFISCHE INHOUD Bernd Brandes stemde ermee in om door Meiwes te worden gedood en opgegeten in ruil voor het afsnijden en opeten van zijn penis, in een deal die zelfs de meest doorgewinterde rechercheurs met afschuw en verwarring zou hebben veroorzaakt
Voor degenen die bij hem in het rustige Duitse dorpje Wüsterfeld woonden, was Armin Meiwes een perfecte buurman. Hij bleef op zichzelf, zorgde voor het gazon in de voortuin en zelfs hielp auto’s repareren.
Maar achter gesloten deuren leefde Meiwes een zieke fantasie uit die, eenmaal ontdekt, schokkend zou zijn schokgolven heinde en verre.
Meiwes, een computertechnicus uit Rotenberg, raakte als jonge man geobsedeerd door het doden en opeten van mannen.
De obsessie begon volgens Meiwes zelf nadat hij als jongen een slachthuis had bezocht. Onmiddellijk daarna overwoog hij zijn klasgenoten te vragen of hij delen van hun lichaam mocht afsnijden en opeten, waarbij hij zich alleen maar inhield angst voor uitsluiting.
Als technisch onderlegde volwassene had Meiwes toegang tot een reeks groteske fetisjforums, waar gebruikers discussieerden over eten en opgegeten worden door anderen. Op een van deze forums maakte hij voor het eerst contact met zijn toekomstige slachtoffer.
Bernd Brandes, een drieënveertigjarige ingenieur uit Berlijn, stemde ermee in om door Meiwes te worden vermoord en opgegeten in ruil voor het afsnijden en opeten van zijn penis, in een deal die zelfs de meest doorgewinterde rechercheurs met afschuw zou hebben geschokt en in verwarring zou hebben gebracht.
Na een lange en gedetailleerde online discussie ging Brandes naar het huis van Meiwes. Ongelooflijk genoeg werden de groteske scènes die volgden gefilmd door Miewes, zodat onderzoekers precies wisten wat er was gebeurd.
Brandes stemde ermee in om gedrogeerd, verminkt en uiteindelijk doodgestoken te worden, nadat het paar zijn penis had afgesneden en opgegeten.
Ze kregen slaappillen voordat het stel het sinistere voorgerecht at: de penis van Brandes.
De volgende gruwelijke gebeurtenis was de terugkomst van Bernd, waar hij tegen zei documentaire genaamd Docs: Interview With A Cannibal: “Ik haalde mijn beste servies tevoorschijn en bakte een stuk entrecote – een stuk van zijn rug – en maakte wat ik prinsessenaardappelen en spruitjes noem.
“De eerste hap was natuurlijk heel vreemd. Het was een sensatie die ik niet echt kan beschrijven. Ik had er meer dan 40 jaar naar verlangd en ervan gedroomd.
“En nu had ik het gevoel dat ik deze perfecte innerlijke verbinding echt bereikte door het vlees. Het vlees heeft een varkenssmaak, maar dan sterker.”
Bernd nam vervolgens een bad terwijl Meiwes hem een Star Trek-roman voorlas voordat hij hem in zijn nek stak en hem doodde.
Meiwes hakte vervolgens het lichaam in stukken en hing delen ervan aan vleeshaken voordat hij een groot deel van het vlees in de vriezer bewaarde. Gedurende de volgende tien maanden kookte en at hij grote delen van Brandes ‘lichaam, waarbij hij ongeveer 20 kilo mensenvlees consumeerde.
De politie onthulde later dat Meiwes de maaltijden met een angstaanjagende mate van normaliteit behandelde. Hij gebruikte zijn beste bestek, stak zelfs kaarsen aan en dronk rode wijn terwijl hij at.
Onderzoekers meldden dat ze ingevroren menselijke resten hadden gevonden die bij alledaagse levensmiddelen waren bewaard, alsof ze deel uitmaakten van zijn dagelijkse dieet.
De zaak veroorzaakte enorme juridische complicaties in Duitsland, waar kannibalisme zelf nog niet als een specifieke misdaad werd beschouwd. Aanklagers probeerden Meiwes in plaats daarvan te beschuldigen van moord wegens seksuele bevrediging en het verstoren van de vrede van de doden.
Tijdens het verhoor bezorgden sommige van Meiwe’s verklaringen zelfs de meest geharde politie-onderzoekers de rillingen.
Terwijl hij uitlegde hoe hij zich voelde toen hij zijn slachtoffer at, sprak hij negen huiveringwekkende woorden: “Met elke hap werd mijn herinnering aan hem sterker.”
Psychiatrische experts vertelden de rechtbank dat Meiwes al sinds zijn jeugd gewelddadige fantasieën koesterde, die na de dood van zijn moeder nog erger werden. Hoewel hij aanvankelijk werd veroordeeld voor doodslag, werd hij uiteindelijk na een nieuw proces veroordeeld voor moord.
Hij zit nog steeds in de gevangenis en zijn misdaad wordt nog steeds beschouwd als een van de meest groteske en verontrustende zaken die ooit voor een Europese rechtbank zijn gebracht.
