Sinds 2018 is een Een groep onderzoekers van over de hele wereld heeft de cijfers berekend over hoeveel hitte er in de wereld is oceanen Ik ben absorberend elk jaar. In 2025 braken hun metingen opnieuw records, waardoor dit het achtste jaar op rij is dat de oceanen van de wereld meer warmte hebben geabsorbeerd dan in voorgaande jaren.
Uit het onderzoek, vrijdag gepubliceerd in het tijdschrift Advances in Atmospheric Science, bleek dat de oceanen in de wereld in 2025 nog eens 23 zettajoules aan warmte absorbeerden, het hoogste aantal in enig jaar sinds de start van de moderne metingen in de jaren zestig. Dit is aanzienlijk hoger dan de extra 16 zettajoules die in 2024 worden geabsorbeerd. Het onderzoek is afkomstig van een team van meer dan 50 wetenschappers in de Verenigde Staten, Europa en China.
Een joule is een gebruikelijke manier om energie te meten. Een enkele joule is een relatief kleine meeteenheid: dat is het ook Genoeg om een klein lampje een seconde van stroom te voorzien of een gram water lichtjes te verwarmen. Maar een zettajoule is er één triljoen joule; numeriek gezien kunnen de 23 zettajoules die dit jaar door de oceanen worden geabsorbeerd, worden geschreven als 23.000.000.000.000.000.000.000.
John Abraham, hoogleraar thermische wetenschappen aan de Universiteit van St. Thomas en een van de auteurs van het artikel, zegt dat hij soms moeite heeft dit getal in een context te plaatsen die leken kunnen begrijpen. Abraham biedt een aantal opties. Zijn favoriet is om de energie die in de oceaan is opgeslagen te vergelijken met de energie van atoombommen: de opwarming van 2025 is volgens hem het energie-equivalent van twaalf Hiroshima-bommen die in de oceaan ontploffen. (Sommige andere berekeningen die hij heeft gemaakt, zijn onder meer het gelijkstellen van dit aantal aan de energie die nodig is om 2 miljard zwembaden van olympische afmetingen te koken, of meer dan 200 maal het elektriciteitsverbruik van wie dan ook op deze planeet.)
“Vorig jaar was een gek jaar, met gekke warming-ups, dat is de technische term”, grapte Abraham tegen mij. “De peer-reviewed wetenschappelijke term is ‘gek’.”
De oceanen ter wereld vormen het grootste koellichaam en absorberen meer dan 90% van de overtollige warmte die in de atmosfeer vastzit. Terwijl een deel van de overtollige warmte het oceaanoppervlak verwarmt, verplaatst deze zich ook langzaam naar diepere delen van de oceaan, geholpen door circulatie en stroming.
Berekeningen van de mondiale temperatuur, zoals die worden gebruikt om de warmste jaren ooit te bepalen, omvatten doorgaans alleen metingen die aan het oceaanoppervlak zijn gedaan. (Uit het onderzoek blijkt dat de totale temperatuur van het zeeoppervlak in 2025 iets lager was dan in 2024, wat wordt geregistreerd als de warmste jaar sinds de moderne opnames begonnen. Sommige weersverschijnselen, zoals El Niño-gebeurtenissen, kunnen in sommige regio’s ook de temperatuur van het zeeoppervlak verhogen, waardoor de oceaan als geheel in een bepaald jaar iets minder warmte kan opnemen. Dit helpt verklaren waarom er zo’n grote sprong was in de toegevoegde warmte-inhoud van de oceaan tussen 2025, dat laat in het jaar een zwakke La Niña ontwikkelde, en 2024, dat aan het einde van een sterk El Niño-jaar viel.) Hoewel de temperatuur van het zeeoppervlak sinds de industriële revolutie is gestegen, geven deze metingen, dankzij ons gebruik van fossiele brandstoffen, geen volledig beeld van de manier waarop de klimaatverandering de oceanen beïnvloedt.
“Als de hele wereld bedekt zou zijn door een ondiepe oceaan van slechts een halve meter diep, zou deze ongeveer even snel opwarmen als de aarde”, zegt Zeke Hausfather, onderzoeker bij Berkeley Earth en co-auteur van het onderzoek. “Maar omdat veel van die warmte naar de diepten van de oceaan ontsnapt, zien we over het algemeen een langzamere opwarming van de oppervlaktetemperaturen van het zeewater (vergeleken met de landtemperaturen).”
