Iedereen kent deze collega, degene die aan ontslagen begint te denken om kosten te besparen als snacks uit de pauzeruimte verdwijnen. Degene die denkt dat hij ontslagen gaat worden omdat zijn baas de laatste tijd geen emoji’s op hem heeft gebruikt. Die van het kantoor Kleine kip: angstig, een beetje paniekerig, vaak misleid. . . en die niet kunnen stoppen met praten met anderen over alles wat hen angstig maakt.
Deze persoon, en jij zou het kunnen zijn, zou gerechtvaardigd kunnen zijn, omdat het logisch is dat werknemers op dit moment nerveus zijn: Het aantal ontslagen is ongekend hoogen januari is een gebruikelijke maand voor ontslagen.
Maar voor het Chicken Little-kantoor zijn het niet alleen de grimmige cijfers over massale beëindiging die beangstigend zijn: het is de onbekende toekomst die hen in langdurige paniek brengt. “Onzekerheid is een enorme trigger voor de stressreactie” in het lichaam, zegt dr. Esther Sternberg, die de effecten van stress op mensen al lang heeft bestudeerd.
Snel bedrijf sprak met verschillende psychologie-experts die deelden wat iemand vatbaarder maakt voor angstspiralen en -cirkels, tips voor het omgaan met eindeloos pessimisme op kantoor, en hoe je kunt ontsnappen aan de zorgen over ontslag.
Wat veroorzaakt angstspiralen
Mensen die zelfs licht negatieve informatie snel omzetten in potentiële catastrofes “hebben de neiging om erg hoog te scoren neuroticisme”, zegt klinisch psycholoog Melanie McNally.
Neuroticisme, een van de ‘Big Five’-persoonlijkheidskenmerken van de psychologie, meet iemands neiging tot negatieve emoties. Denk eens aan de collega die gewoon hij weet het ze worden verwijderd nadat ze uit een groeps-e-mail zijn weggelaten, terwijl de persoon die de e-mail heeft verzonden het in werkelijkheid simpelweg is vergeten.
“Een kleine bezuiniging is voor deze mensen niet alleen een kostenbesparende maatregel”, zegt organisatiepsycholoog Ali Shehab. In plaats daarvan interpreteert misplaatste waakzaamheid het als een “teken dat het bedrijf failliet gaat. ‘Ik word ontslagen en krijg nooit meer een baan.’” Dit wordt vaak gezien als een beschermingsmechanisme dat zekerheid probeert te bieden in een context van stressveroorzakende onzekerheid.
Yvonne Castañeda, een maatschappelijk werker gespecialiseerd in trauma, die in het verleden met dit soort ‘halfleeg glas’ heeft gewerkt, zegt dat ze heeft gemerkt dat tevredenheid voor sommige mensen ‘beangstigend’ of ‘verkeerd’ lijkt, of dat er niet op kan worden vertrouwd dat het veilig is. Dit kan voortkomen uit zijn opvoeding: ouders die zich misschien overdreven zorgen maakten en stilstonden bij mogelijke gevaren, lieten deze persoon achter met de gedachte dat niet alles goed zou komen. Deze mentaliteit kan zich ook manifesteren na een traumatische gebeurtenis, zoals een verlies, waarna de persoon het gevoel heeft dat hij het niet verdient of ‘niet meer gelukkig wil zijn’, zegt Castañeda.
Maar McNally zegt dat deze mensen eenvoudigweg ‘beperkte sociale steun’ hebben. Misschien kunnen ze aan het einde van de werkdag niet naar huis gaan en hun zorgen melden aan vrienden of familie voor een rustgevende luisterbeurt en een alternatief perspectief, en worden collega’s uiteindelijk hun belangrijkste uitlaatklep voor het uiten van zorgen.
Voor David Rosmarin, universitair hoofddocent aan de Harvard Medical School en oprichter van het Center for Anxiety, is de beschrijving van dit archetype veel eenvoudiger. “Ze worden ‘Amerikanen’ genoemd”, zegt hij.
Dergelijk gedrag “komt niet eens voort uit pessimisme. Het komt voort uit het hebben van controle.” Als Amerikanen, zo voegt hij eraan toe, wordt ons geleerd gevoelens van ongemak weg te duwen zodra ze ons komen bezoeken. Met de heersende culturele belangstelling voor onmiddellijke bevrediging en onmiddellijke antwoorden op elke vraag, is het geen verrassing dat velen ervaren wat Rosmarin ‘intolerantie voor onzekerheid’ noemt, of het nu gaat om het weer of werkzekerheid.
Maar de ironie is dat obsessie met zekerheid alleen maar angst voedt.
Navigeren door deze energie op het werk
Terwijl sommige werknemers hun angsten op anderen uiten – uit angst, uit een verlangen naar controle of gewoon uit de behoefte aan een klankbord – herinnert McNally ons eraan dat emoties ‘besmettelijk’ zijn. “Je verspreidt hoogstwaarschijnlijk stress” als je jezelf in angst laat belanden, zegt hij.
En voor de mensen om die persoon heen: “Het is heel gemakkelijk om in die tornado meegezogen te worden”, voegt Castañeda toe. “Misschien probeer je iets te zeggen om ze op te vrolijken, maar het werkt averechts en plotseling heb je een conflict.”
Echter, de experts waarmee ze spraken Snel bedrijf Merk op dat het nuttig is om uw zorgen met anderen te delen. De geestelijke gezondheidsvoordelen van het hebben mensen die u kunt vertrouwen op het werk ze zijn echt.
Maar wanneer mensen regelmatig de drang voelen om angsten te uiten, waardoor onnodige stress ontstaat, is het voor collega’s het beste om grenzen te stellen.
‘Als het gesprek cyclisch en schadelijk wordt’, zegt Shehab, is het de bedoeling om ‘voorzichtig afstand te nemen’. Je kunt zeggen dat je het gevoel hebt dat de persoon zich zorgen maakt, maar op dit moment moet je je concentreren op een belangrijke deadline.
“Laten we ons het komende uur concentreren op het werk waar we controle over hebben”, stelt Shehab voor.
Deskundigen raden over het algemeen aan de zorgen van een angstige collega te erkennen en te valideren voordat ze proberen hun perspectief te veranderen. Iemands angsten negeren of tegen hem zeggen dat hij moet kalmeren, zegt McNally, ‘werkt niet.’ Luister in plaats daarvan gewoon, als je je geaard en open genoeg voelt om naar ze te luisteren zonder in een spiraal terecht te komen.
“Houd de ruimte vast. Probeer het niet beter te maken”, stelt Castañeda voor. ‘Dat doe je niet.’ Rosmarin suggereert ‘reflectief luisteren’, een ‘basistechniek van psychotherapie’ waardoor mensen zich op hun gemak en begrepen voelen.
Stel je bijvoorbeeld voor dat een collega zegt: ‘Ik word gek van de ontslagen. Ze zijn vorig jaar om deze tijd gebeurd en ik weet zeker dat dit weer gaat gebeuren.’ Je kunt reageren met iets als: ‘Ja, je hebt gelijk wat betreft vorig jaar, en het is absoluut eng om over na te denken.’ Het valideren van de gevoelens van iemand die in een spiraal zit, kan helpen hem te aarden door hem het gevoel te geven dat hij gehoord wordt, zodat hij of zij zich tenminste niet zorgen hoeft te maken over ongegronde angsten.
Shehab stelt ook voor om feiten te gebruiken om de bron van de angst te achterhalen. “Welk concreet bewijs hebben we dat er vandaag een ontslag plaatsvindt?” Shehab stelt voor om te poseren voor een bezorgde collega (of voor jezelf). “Wat zijn de huidige bedrijfsgegevens op dit moment?” Dit, zegt hij, “betrekt de prefrontale cortex”: het deel van de hersenen dat verantwoordelijk is voor rationeel denken en dat tijdens angstcycli vaak wordt “gekaapt door de overactieve amygdala”, het angstcentrum van de hersenen.
Onderzoek toont aan dat ventilatie nuttig kan zijn, maar dit geldt slechts voor een paar minuten voordat het contraproductief wordt. McNally stelt voor een timer in te stellen op drie of vier minuten. Wanneer de timer afgaat, schakel je over naar een nieuwe activiteit die je volledige aandacht zal opeisen, zoals dansen op je favoriete nummer aller tijden of een diner koken met je gezin.
Valideer de angst, handel met empathie en veranker deze vervolgens in het heden met zacht uitdagende feiten en herkaderingen.
Smoor de spiraal in de kiem
Of het nu nerveuze collega’s zijn of jezelf, zoek naar ‘wat de oorzaak van de angst is’, zegt Rosmarin.
Waar maakt u zich het meest zorgen over: de huurbetalingen? Het kan nuttig zijn om te werken aan het definiëren van een nieuw persoonlijk budget bij ontslagen. Is het nadenken over het vinden van een nieuwe baan de grootste stressfactor? Update je cv en begin met netwerken.
Door mentaal los te laten en jezelf te baseren op kalme actie, kan je fysiologische reactie op angst veranderen: “Er stroomt minder adrenaline door je systeem” als je dit doet, zegt Rosmarin.
In situaties van ‘hoge stress en hoge controle’, zegt Sternberg, ‘ben je eigenlijk vol energie.’ Geconfronteerd worden met een mogelijk ontslag is zeer stressvol, Bas-controle, maar het omgaan ermee tijdens het solliciteren naar een nieuwe baan geeft je iets terug Sommige controle en kan sommige van de negatieve gevoelens van stress verlichten.
Anders, voegt Sternberg eraan toe, zorg ervoor dat je voldoende slaap krijgt, gezond eet en beweegt om angst te verminderen.
Nogmaals, het komt allemaal neer op onzekerheid. . . en ermee leren leven.
Als je je collega (of jezelf) kunt helpen het te accepteren of als brandstof te gebruiken productiviteithoe waarschijnlijker het is dat iedereen angstspiralen vermijdt.
“De vraag is niet of je de uitkomst kunt controleren”, zegt Rosmarin. Het betekent “het feit omarmen dat we niet helemaal aan het stuur zitten.”
