Na de leeftijd van 50 jaar verminderen te veel vrouwen hun werkuren, komen vast te zitten in banen van lagere kwaliteit of verlaten de arbeidsmarkt helemaal. Deeltijdwerk wordt steeds gebruikelijker naarmate vrouwen ouder worden. De genderkloof wordt groter. Voor vrouwen betekent dit een lager inkomen tijdens het hele leven en aanzienlijk lagere pensioenen. Velen noemen dit fenomeen “bestraffing van de menopauze“- een midlife-equivalent van de moederschapsstraf. En onderzoek wijst er inderdaad op dat de inkomsten van vrouwen afnemen in de jaren na de diagnose van de menopauze.
Maar hoewel de menopauze duidelijk een rol speelt, bestaat het risico dat deze economische tegenslagen te nauw aan de biologie worden toegeschreven. Dit vereenvoudigt niet alleen de realiteit die vrouwen ervaren, maar medicaliseert ook wat fundamenteel sociale en organisatorische problemen zijn. De menopauze is belangrijk. Maar hij handelt zelden alleen.
Een samenloop van druk en tegenslagen
De middelbare leeftijd is vaak de meest uitdagende fase in het leven van vrouwen. De menopauze heeft de neiging samen te vallen met een aantal andere ‘levensschokken’ die vrouwen onevenredig zwaar treffen. De zorgverantwoordelijkheden nemen toe: bejaarde ouders beginnen steun nodig te krijgen, terwijl veel vrouwen hun kinderen of zelfs kleinkinderen blijven helpen. DE “sandwich generatie‘ zit gevangen tussen de bullish remedie en de bearish remedie.
{“blockType”:mv-promo-block”,”data”:{“imageDesktopUrl”https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2026/01/PhotoLVitaud-169.jpg”,”image MobileUrl ‘https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2026/01/PhotoLVitaud-11.jpg’, ‘eyebrow’: ‘headline’:u003Cstrongu003EAbonneren op Laetitia@Worku003C/strongu003E”,”dek ‘Vrouwen bepalen de productiviteit van de wereld – het is tijd om er meer over te praten. Ontdek een op vrouwen gerichte kijk op werk, van verborgen discriminatie tot culturele mythen over ouder worden en zorgen.’ Meer”,”ctaUrl”:http://laetitiaatwork.substack.com”, “theme”:{“bg”:#2b2d30″, “text”:#ffffff”, “eyebrow”:#9aa2aa”, “subhed”:#ffffff”, “buttonB g”#3b3f46”, “buttonHoverBg”:91472265,”buttonText”:false,”slug””}}
Ondertussen nemen de ernstige gezondheidsrisico’s, waaronder borstkanker en chronische ziekten, toe. Echtscheiding komt ook vaak voor op middelbare leeftijd en heeft grote financiële en emotionele gevolgen. De dood van een ouder is een andere grote schok die vaak voorkomt op middelbare leeftijd en die grotendeels onzichtbaar is in het denken op de werkvloer: verdriet past niet bij een paar dagen verlof, maar brengt vaak blijvende uitputting en concentratieproblemen met zich mee.
Voeg daarbij de toenemende blootstelling aan leeftijdsdiscriminatie op de werkvloer, en het wordt duidelijk dat de menopauze zelden de enige boosdoener is. Ja, symptomen zoals vermoeidheid, opvliegers of mentale verwarring kunnen ervoor zorgen dat het werk moeilijker vol te houden is. Maar de menopauze komt in een tijd van cumulatieve spanning. Het creëert geen ongelijkheid. Versterk de bestaande.
Wanneer het werk zich niet wil aanpassen
Veel banen zijn nog steeds ontworpen voor een werknemer die eindeloos beschikbaar is, fysiek veerkrachtig, emotioneel stabiel en grotendeels vrij van zorgtaken. Symptomen van de menopauze botsen met deze onrealistische verwachtingen.
In plaats van het werk opnieuw te ontwerpen – roosters aanpassen, onnodig presenteïsme verminderen, autonomie bieden, ergonomische omstandigheden en werkplekken verbeteren of fluctuerende capaciteiten erkennen – vragen organisaties impliciet aan vrouwen om hun lichaam aan te passen. En als ze dat niet kunnen, zijn de beschikbare ‘keuzes’ het inkorten van uren, afstand nemen van verantwoordelijkheden, promoties weigeren, minder zichtbare rollen aanvaarden of helemaal stoppen met werken.
Van buitenaf lijkt dit een individuele voorkeur. Daarom lijkt de straf voor de menopauze precies op de straf voor het moederschap. Geen van beide wordt eenvoudigweg door de biologie veroorzaakt. Beide zijn het resultaat van de botsing van levensfasen en rigide werksystemen die zijn opgebouwd rond mannelijke, ononderbroken carrièrenormen.
De sanctie wordt ook versterkt door stereotypen. De menopauze wordt nog steeds geassocieerd met emotionele volatiliteit, achteruitgang en verlies van competentie. Veel vrouwen zijn bang om als minder betrouwbaar of minder ambitieus te worden gezien. Sommigen vermijden projecten met hoge zichtbaarheid. Anderen wijzen leiderschapsrollen of klantgerichte posities af, simpelweg omdat ze bang zijn voor blootstelling. Stereotypen over de menopauze zijn als seksisme op steroïden.
Vanuit economisch perspectief betekent de menopauze een enorm verlies aan menselijk kapitaal. Vrouwen van in de veertig, vijftig en zestig beschikken vaak over de hoogste niveaus van vaardigheden, institutionele kennis en professionele ervaring. Wanneer ze de werkuren verkorten of voortijdig hun baan opzeggen, verliezen organisaties leiderschapspotentieel, mentorcapaciteit en expertise.
Het gevaar van het medicaliseren van ongelijkheid
Er is een groeiende drang om de menopauze in de eerste plaats te zien als een gezondheidsprobleem dat medische oplossingen vereist: meer bewustmakingscampagnes, meer diagnoses, meer behandelingen.
Begrijp me niet verkeerd: betere gezondheidszorg doet er echt toe. Te veel vrouwen lijden onnodig door gebrek aan informatie, slechte medische ondersteuning of aanhoudende angst voor hormoontherapieën. Voor mensen met ernstige symptomen kan de behandeling levensveranderend zijn.
Maar er schuilt een reëel risico in het maken van de menopauze tot de belangrijkste verklaring voor de economische ongelijkheid op middelbare leeftijd. Wanneer dalende inkomsten of stagnerende carrières voornamelijk worden toegeschreven aan hormonale veranderingen, verdoezelt dit de rol van werkplekken, de genderverdeling van onbetaald werk, onvoldoende zorginfrastructuur, leeftijdsdiscriminatie en bredere sociale, politieke en zakelijke kwesties.
Dit suggereert dat als vrouwen simpelweg beter met hun symptomen om zouden gaan, het probleem zou verdwijnen. Vaak medicaliseren we sociale problemen. We schrijven bijvoorbeeld antidepressiva voor zonder armoede, geweld, overwerk of isolatie aan te pakken.
Hormoontherapie kan opvliegers verlichten en osteoporose voorkomen (en dat is veel). Maar hij zal niet in staat zijn de huur te betalen, een vastgelopen carrière opnieuw op te starten, verloren pensioenrechten te herstellen of jaren van onbetaald zorgwerk goed te maken. Pillen bepalen de leeftijd niet. Ze kunnen de structurele ongelijkheid niet wegnemen.
Wij herontwerpen werk voor een lange levensduur
1. Ontwerpwerk voor duurzaamheid. De meeste banen zijn nog steeds opgebouwd rond een ideale werknemer die altijd beschikbaar is, eindeloos energiek is en vrij is van verantwoordelijkheden buiten het werk. Dit patroon verdwijnt in de loop van een lang beroepsleven. Bedrijven moeten de werklast, planningen en prestatieverwachtingen heroverwegen, zodat de capaciteit in de loop van de tijd kan fluctueren. Het focussen op resultaten in plaats van op aanwezigheid, het verminderen van onnodige urgentie en het normaliseren van perioden van lagere intensiteit zouden carrières duurzamer maken.
2. Maak van flexibiliteit de norm. Wanneer flexibel werken als uitzondering wordt behandeld, brengt dit onzichtbare sancties met zich mee (langzamere voortgang, verminderde zichtbaarheid). Om te voorkomen dat flexibiliteit een valkuil voor de carrière wordt, moeten bedrijven standaard autonomie bieden op het gebied van uren en locatie en ervoor zorgen dat flexibele werknemers niet buitenspel worden gezet.
3. Pak leeftijdsdiscriminatie frontaal aan. Veel obstakels voor vrouwen in de midlifecarrière zijn onlosmakelijk verbonden met leeftijdsdiscriminatie. Werkgevers moeten de lonen, promoties en beoordelingen op leeftijd en geslacht bijhouden, stereotypen in leiderschapsculturen uitdagen en ervoor zorgen dat er gedurende de hele loopbaan ontwikkelingsmogelijkheden bestaan.
4. Erken zorg als een normale realiteit in de levensfase. De middelbare leeftijd is vaak het moment waarop de verantwoordelijkheden in de zorg het grootst zijn – voor bejaarde ouders, zieke familieleden of uitgebreide families – maar het beleid op de werkplek blijft gericht op ouderschap op jonge leeftijd. Bedrijven moeten de ondersteuning uitbreiden met flexibiliteit in de ouderenzorg. Wanneer de zorg wordt genegeerd of als een persoonlijk ongemak wordt behandeld, verminderen veel vrouwen stilletjes hun uren of vertrekken.
5. Ga de menopauze openlijk tegemoet. Het vergroten van het bewustzijn en het trainen van managers kan het stigma verminderen en de ondersteuning verbeteren. Maar als er rigide schema’s, lange werktijden en meedogenloze prestatiemodellen blijven bestaan, moeten vrouwen de symptomen beheersen binnen kapotte systemen. Initiatieven voor de menopauze moeten hand in hand gaan met hervormingen op het gebied van werkontwerp, flexibiliteit en inclusiviteit, anders lopen ze het risico eerder symbolisch dan effectief te worden.
{“blockType”:mv-promo-block”,”data”:{“imageDesktopUrl”https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2026/01/PhotoLVitaud-169.jpg”,”image MobileUrl ‘https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2026/01/PhotoLVitaud-11.jpg’, ‘eyebrow’: ‘headline’:u003Cstrongu003EAbonneren op Laetitia@Worku003C/strongu003E”,”dek ‘Vrouwen bepalen de productiviteit van de wereld – het is tijd om er meer over te praten. Ontdek een op vrouwen gerichte kijk op werk, van verborgen discriminatie tot culturele mythen over ouder worden en zorgen.’ Meer”,”ctaUrl”:http://laetitiaatwork.substack.com”, “theme”:{“bg”:#2b2d30″, “text”:#ffffff”, “eyebrow”:#9aa2aa”, “subhed”:#ffffff”, “buttonB g”#3b3f46”, “buttonHoverBg”:91472265,”buttonText”:false,”slug””}}
Nieuwsbron
