Variant, een generatieve ontwerptool die oneindige verkenning van de gebruikersinterface belooft, onlangs geïntroduceerd een functie die de meeste creatievelingen en ontwerpers al tientallen jaren gebruiken: de pipet. In Variantde tool selecteert trillingen: je kunt er op klikken NAAR DE-gegenereerde interface en injecteer het esthetische DNA ervan – typografie, ruimtelijke relaties en kleurenpaletten – in een andere. Na zoveel hype rond ‘vibecoding’ en de op tekst gebaseerde onnauwkeurigheid ervan, is het fantastisch om een directe en vertrouwde manipulatietool te zien toegepast op generatieve AI.
De nieuwe vorm van AI zet een grote stap voorwaarts in het overbruggen van de kloof tussen de ondoordringbare wegen van de grote zwarte dozen van het taalmodel en de hulpmiddelen die ontwerpers feitelijk met hun ogen en handen gebruiken. Het adopteren van een universeel erkend instrument om AI op een andere manier dan met woorden te controleren, is precies het soort innovatie dat de industrie nu nodig heeft.
Het is gewoon jammer dat de Variant zelf hiervoor het voertuig is. De onderliggende AI-engine van de tool lijdt aan een duidelijk gebrek aan differentiatie. Alles wat het creëert voelt vlak en hetzelfde aan, dus het nieuwe hulpmiddel voor absorberen en loslaten is niet zo handig. Ja, de getransformeerde gebruikersinterface verandert, maar de resultaten leken al erg op elkaar (behalve de kleurenpaletten).
Dat gezegd hebbende, de implementatie is leuk. Wanneer u op een eerder gegenereerde gebruikersinterface klikt, animeert de pipet het ontwerp terwijl het zijn ziel opzuigt. Vervolgens verplaatst u het pipet, klikt u op een andere gegenereerde gebruikersinterface en wordt de nieuwe stijl eroverheen gegoten, waarbij u deze opnieuw rangschikt zodat deze overeenkomt met de bron. Het is een bevredigend stukje UI-theater, een illusie die wordt doorbroken door het feit dat je een tijdje moet wachten om de resultaten te zien terwijl de AI het allemaal regelt.
Het probleem is de kleine variatie in Variant. Je kunt een bitmapafbeelding of Figma-project niet “eyedroppen” en tegen de AI zeggen: “de gebruikersinterface van deze nieuwe app eruit laten zien Dit.” Momenteel is het met de Variant-pipet alsof je probeert te schilderen in Photoshop terwijl het palet slechts vijf tinten beige bevat.
A voor inspanning
Dat is jammer, aangezien de pipet een van de meest duurzame en krachtige metaforen in de geschiedenis van de computer is. Het concept dateert uit SuperPaint uit 1973, dat de mogelijkheid introduceerde om tintwaarden van een digitaal canvas te bemonsteren. Terwijl MacPaint in 1984 de digitale tekengereedschappen populair maakte, was het in 1990 Adobe Photoshop 1.0 die het pipetpictogram als standaard voor kleurmonsters instelde.
Vervolgens veranderde Adobe Illustrator 6.0 in 1996 de tool in een stijldief. Het stelde ontwerpers in staat hele sets attributen (lijndiktes, vulpatronen en effecten) te absorberen en deze in andere objecten in te voegen. Nu probeert Variant dit daadwerkelijk in zijn UI-ontwerparsenaal te brengen. Het verschil is dat de tools van Adobe precisie boden. Je wist precies wat je kreeg. Met Variant geef je een visuele hint aan een probabilistische engine en hoop je er het beste van.
Maar het is een positieve verandering die benadrukt waarom we meer hulpmiddelen zoals deze pipet en minder tekstinstructies nodig hebben. In tegenstelling tot de nieuwste generatie AI die multimodale video’s genereerthet gebrek aan precisie in de vibecoding-tools maakt me zenuwachtig. Het doet me denken aan een oefening die ik deed tijdens mijn cursus communicatieontwerp op de universiteit: een professor liet ons een spel spelen waarin een student een vorm bouwde met Tangram-stukken en ik moest mondeling aan een partner beschrijven hoe ik het kon reproduceren met een andere Tangram-set. Het was onmogelijk om hem te evenaren.
Wij zijn mensen, veel betere semantische motoren dan welke kunstmatige intelligentie dan ook, en zelfs wij kunnen beelden niet met woorden beschrijven. We hebben interfaces nodig die directe en exacte manipulatie mogelijk maken, en niet alleen maar duimen en hopen op het beste. De Variant-druppelaar wijst ons de weg. Makers van generatieve AI-tools, meer alstublieft. Laten we stoppen met het dwingen van ontwerpers om met de machine te praten, en laten we zien wat we willen.
