Een “draaideur” voor gevangenen?
Voor Armas werd de vreugde van zijn thuiskomst overschaduwd door de angst voor voortdurende vervolging.
De problemen begonnen grotendeels nadat hij tijdens de betwiste presidentsverkiezingen van 2024 als organisator van de Venezolaanse oppositie had gediend.
Demonstranten hadden de stemming als vervalst bestempeld nadat de regering van Maduro er niet in was geslaagd de officiële verkiezingsresultaten bekend te maken. De oppositie publiceerde ondertussen bewijsmateriaal waaruit bleek dat haar kandidaat met een aanzienlijke marge had gewonnen.
Dit resulteerde in een radicale repressie van de regering tegen dissidenten.
In december 2024 werd Armas gearresteerd. Hij zei dat hij naar een huis werd gebracht waar hij werd geblinddoekt, dagenlang aan een stoel werd vastgebonden en werd gestikt met een plastic zak.
Later deelde hij een smerige cel met tientallen andere gevangenen en ratten. Toen hij eenmaal naar El Helicoide verhuisde, hadden zijn vrienden en familie tien maanden lang geen contact met hem.
Zijn bevrijding betekende echter geen vrijheid. De dag dat hij uit de gevangenis werd vrijgelaten, vierde hij door deel te nemen aan een motorparade met Juan Pablo Guanipa, een prominente politicus die ook was vrijgelaten.
Er was een gevoel van energie en optimisme, herinnerde Armas zich, toen ze de families van andere politieke gevangenen bezochten. Maar binnen een paar uur werd Guanipa ontvoerd door gemaskerde individuen. Niemand wist waar hij naartoe was gebracht.
“Ik kon niet slapen omdat ik bang was”, zei hij. Zijn eerste nacht thuis bracht hij liggend in bed door, op zoek naar nieuws over Guanipa.
“Ik had al die adrenaline, al die gemengde emoties. Ik was blij omdat ik bij mijn ouders was, maar er was ook angst.”
Ambtenaren beschuldigden Guanipa ervan de regels rond zijn vrijlating te hebben overtreden, hoewel het onduidelijk is wat die grenzen waren. Hij werd urenlang incommunicado vastgehouden voordat hij werd uitgerust met een elektronische enkelmonitor en onder huisarrest werd geplaatst.
Pas nadat de amnestiewet donderdag werd aangenomen, werd Guanipa vrijgelaten uit huisarrest, volgens een verklaring van zijn broer Tomas Guanipa.
Guanipa waarschuwde echter zelf dat de amnestiewet geen einde zal maken aan de onderdrukkende tactieken van de regering. Hij benadrukte de uitsluitingen en tekortkomingen ervan.
“Wat vandaag in het wetgevende gebouw is aangenomen, is geen amnestie”, zei Guanipa hij schreef op sociale media na de tweede release in minder dan twee weken.
“Het is een gebrekkig document, bedoeld om veel onschuldige Venezolanen te chanteren en verschillende broeders en zusters uit te sluiten die ten onrechte achter de tralies blijven.”
Voor Tineo tonen gevallen van nieuwe arrestaties zoals die van Guanipa aan dat Venezuela niet oprecht is in het beëindigen van de repressie door de regering.
“Zolang gerechtelijke beperkingen van kracht blijven voor vrijgelaten personen en de praktijk van de ‘draaideur’ – herdetentie na vrijlating – voortduurt, kan er geen einde komen aan het vervolgingsbeleid”, zei hij.
