Het O-1-visum wordt vaak omschreven als het ‘geniale visum’ van Amerika, gereserveerd voor mensen met buitengewone vaardigheden op gebieden als wetenschap, onderwijs, zaken, atletiek en kunst. De afgelopen jaren meldt de Financial Times echter dat immigratieadvocaten en visumaanvragen die door journalisten zijn beoordeeld, aantonen dat een groeiend aantal artiesten en makers van pornofilms zich met succes heeft gekwalificeerd voor één, waarbij de populaire veronderstellingen over voor wie het visum is bedoeld, ter discussie worden gesteld.De trend heeft online en in de immigratiewereld tot discussie geleid. Voorstanders beweren dat de goedkeuringen rechtsgeldig zijn en de manier weerspiegelen waarop modern entertainment werkt. Critici zeggen dat ze hiaten en inconsistenties blootleggen in de manier waarop ‘buitengewoon vermogen’ wordt geïnterpreteerd.
Wat het O-1 visum eigenlijk vereist
De O-1 valt onder de normen die zijn opgesteld door de United States Citizenship and Immigration Services. Aanvragers moeten blijk geven van “buitengewone bekwaamheid” door aanhoudende nationale of internationale bekendheid te verwerven. Voor kunstenaars en entertainers betekent dit geen academisch genie, maar onderscheiding aan de top van hun vakgebied.Met USCIS kunnen aanvragers zich kwalificeren door aan ten minste drie criteria te voldoen of vergelijkbaar bewijsmateriaal te overleggen. Deze omvatten grote onderscheidingen, hoge verdiensten, kritische erkenning, hoofdrollen in vooraanstaande producties, berichtgeving in de pers en brieven van experts.Belangrijk is dat de wet niet definieert welke artistieke vakgebieden aanvaardbaar zijn. Entertainment voor volwassenen is niet uitgesloten.
Als volwassen kunstenaars voldoen aan de criteria
Immigratieadvocaten zeggen dat succesvolle aanvragers hun werk doorgaans presenteren als digitale mediaprofessionals of kunstenaars, in plaats van zich te concentreren op de expliciete aard van de inhoud. De case is gebaseerd op meetbaar succes.Bewijsmateriaal omvat vaak miljoenen geverifieerde volgers op sociale media, abonnementsinkomsten op verschillende platforms, optredens in topproducties, brancheprijzen, media-interviews en contracten die inkomsten laten zien die ruim boven het sectorgemiddelde liggen. Brieven van deskundigen van producenten, regisseurs en managers van digitale media worden gebruikt om te beargumenteren dat de kunstenaar een leidende positie bekleedt op een competitieve wereldmarkt.Advocaten wijzen er ook op dat entertainment voor volwassenen tegenwoordig overlapt met de reguliere influencercultuur, branding en ondernemerschap, waardoor het gemakkelijker wordt om het bereik en de commerciële impact ervan te documenteren.
Omdat de goedkeuringen zijn toegenomen
Verschillende factoren hebben bijgedragen aan de toename van O-1-goedkeuringen voor volwassen artiesten. De makerseconomie heeft het inkomen en de omvang van het publiek transparanter gemaakt, waardoor concrete statistieken zijn ontstaan die USCIS-functionarissen kunnen evalueren. Tegelijkertijd zijn traditionele werkvisa zoals de H-1B niet beschikbaar voor kunstenaars, waardoor de O-1 een van de weinige haalbare legale opties blijft.Een andere factor is geografie. Veel volwassen artiesten wonen buiten de Verenigde Staten, maar werken samen met Amerikaanse studio’s, platforms en marketingbureaus. Dankzij de O-1 kunnen ze in de Verenigde Staten wonen en werken zonder afhankelijk te zijn van toeristenvisa voor de korte termijn, die juridische risico’s met zich meebrengen.De goedkeuringen zijn legaal volgens de huidige immigratieregels, maar blijven controversieel. Critici beweren dat de norm voor ‘buitengewone vaardigheden’ bedoeld was voor zeldzame elite-prestaties, en niet voor commerciële populariteit.
