Ieen week waarin Keir Starmer onder druk kwam te staan om af te treden, ministers van het kabinet ze gingen naar X om hun steun te betuigen. “We werden allemaal gedwongen om te tweeten”, vertelde een Labour-figuur aan een politieke verslaggever. DE ironie het is moeilijk om te ontsnappen: terwijl de premier verwikkeld is in het schandaal van Peter Mandelsons affaire met Jeffrey Epstein, en nu zijn connecties van voormalige assistenten Tegen een zedendelinquent verdedigen parlementsleden hem op een platform dat ingrijpt vorige maand gebruikers toegestaan geseksualiseerde beelden creëren van vrouwen en meisjes.
Dit zegt iets over de ongekende manier waarop Maar het belicht ook een groeiend dilemma dat niet alleen politici, maar ons allemaal treft: is het nog steeds mogelijk om ethisch te publiceren op sociale media? En wanneer is het tijd om uit te loggen?
Het lijkt erop dat alle grote sociale-mediaplatforms tot op zekere hoogte besmet zijn. Sinds Elon Musk X kocht, zijn er naast deepfakes ook seksueel expliciete afbeeldingenhet algoritme van de site versnelde het proces versterking van van rechts inhoud, waarbij Musk zelf postte over hoe het blanke ras “snel aan het uitsterven was” en andere bijna extreme meningen over ras elke dag in januari. Facebook, lang beschuldigd van massale gegevensverzameling en betrokkenheid bij Gesteund door Rusland electorale inmenging, factcheckers gedownload weken vóór de tweede termijn van Donald Trump. Het blijkt dat Instagram, ook eigendom van Meta’s Mark Zuckerberg, dit heeft gedaan bewust verslechteren het lichaamsbeeld van adolescente meisjes. En TikTok is bekritiseerd kinderen ‘uitbuiten’met kinderen onder de 13 jaar die worden blootgesteld aan zelfbeschadiging en danspartijen.
Die van de Guardian openbaring Deze week dat Substack – het publicatieforum waar sommige progressieven zijn gevlucht nadat andere sites naar rechts zijn gegaan – geld verdient door het hosten van nazi-nieuwsbrieven, is een samenvatting van de doodlopende situatie waarin gebruikers van sociale media zich bevinden. Substack, dat wereldwijd tot 50 miljoen gebruikers heeft, bleek schrijvers te publiceren die blanke suprematie, ontkenning van de Holocaust en antisemitisme omarmen, waaronder een activist die Adolf Hitler omschreef als ‘een van de grootste mannen aller tijden’. Het is allemaal erg 2026, nietwaar? Of 1936.
Dit alles zou echter niet zo verontrustend zijn als de walging niet gepaard ging met een drang om te blijven publiceren. Er zijn heel reële redenen Velen van ons zijn er niet in geslaagd apps te verwijderen, en niet alleen omdat onze dopamine-hongerige hersenen getraind zijn om elke vijf seconden naar onze telefoons te grijpen. De afgelopen vijftien jaar zijn sociale media, zowel ten goede als ten kwade, een essentiële manier geworden om contact te maken met anderen. Als we eerlijk zijn, zouden velen van ons er moeite mee hebben om er helemaal mee te stoppen. Dit geldt zelfs nog meer voor gemarginaliseerde groepen, zoals gehandicaptendie eerder afhankelijk zijn van onlinenetwerken om te socialiseren en praktische hulp te ontvangen. Net zoals het gemakkelijker is om een moreel standpunt in te nemen om Prime op te zeggen als je gemakkelijk naar de winkels kunt gaan, is het veel gemakkelijker om ‘van de sociale media af te komen’ als je de trap op kunt lopen naar de flat van je vriend, je veilig kunt voelen in een LGBT+-bar of je een uitstapje naar de kroeg kunt veroorloven.
Sociale media kunnen ook een letterlijke reddingslijn zijn voor onderdrukte mensen, van Palestijnen die Bluesky gebruiken om geld in te zamelen voor voedsel en medicijnen, tot een advocaat demonstrant in Iran de wereld op de hoogte stellen van hun gevangenschap. Dit is de absurditeit van de huidige sociale media: dezelfde platforms waarop sommige gebruikers gedachteloos kunnen scrollen om te zien welke kleur Stacey Solomon haar keuken schildert, laten anderen toe om te volgen en ontsnappen aan Israëlische bombardementen. We bevinden ons vaak in de surrealistische staat waarin we beide tegelijkertijd via onze schermen bekijken.
Er schuilt een diepe ironie in het feit dat de platforms waar we escapisme zoeken steeds meer de meest zichtbare demonstraties zijn van de duisternis die we willen vermijden. In de zeldzame gevallen dat ik mijn X-account controleer, word ik meestal binnen enkele seconden begroet door (in willekeurige volgorde): racisme, pro-Trump-berichten, anti-uitkerings-/eugenetische retoriek, islamofobie, afbeeldingen van AI en/of naakte vrouwen. Misschien net zo schadelijk als de inhoud zelf is het (tamelijk valse) gevoel dat dit kleine hoekje van het internet op de een of andere manier representatief is voor het land of de mensheid als geheel. Er zijn weinig effectievere manieren voor slechte actoren om de weerstand laag te houden dan goede mensen uit te putten door hen te laten denken dat de strijd al verloren is.
Er zullen mensen in de politiek en publieke instellingen zijn die oprecht geloven dat platforms als There zeker enige waarheid in zich hebben. Toch de Mandelson en de schandalen van Downing Street-assistenten, net zoals de regering die gebruikt. Als Starmer de minachting van zijn regering voor seksueel misbruik of extreemrechts wil tonen, zou het loskoppelen van X een goed begin zijn. De publieke opinie van politici – en van de huidige Labour Party – zit in de modder. Het lijkt onwaarschijnlijk dat de situatie dankzij tweets zal verbeteren.
Persoonlijk zou ik gewoon een foto van mijn hond willen plaatsen zonder in contact te komen met een nazi. Ik weet niet zeker of dat de sneeuwvlokvraag is Musk en zijn bedrijf willen ons laten geloven dat dit zo is.
