In Groot-Brittannië is een verontrustend massagraf uit het Vikingtijdperk vol uiteengereten lichamen ontdekt, dat mogelijk een ‘executieput’ was.
De grimmige begraafplaats is gevuld met schedels, benen, hele skeletten en de overblijfselen van een ‘extreem lange’ man bij wie een gat in zijn hoofd was geboord.
Op de plek aan de rand van de stad zijn resten gevonden van tien verschillende personen Cambridgewaarbij archeologen de ontdekking als “uiterst zeldzaam” beschouwen voor The Sun.
En in een “ongebruikelijke” wending bevat de tombe een “mix van complete en uiteengereten overblijfselen” uit de 9e eeuw na Christus
Dit omvat ‘een groep schedels zonder duidelijke lichamen die hen vergezellen’ en zelfs een ‘stapel benen’.
Er werden vier complete skeletten gevonden, maar op mysterieuze wijze bevonden ze zich in posities die suggereerden dat ze vastgebonden waren.
Deskundigen denken dat de put het gevolg kan zijn van een veldslag of executie meer dan 1100 jaar geleden.
De put werd tijdens de werkzaamheden opgegraven lente EN zomer vorig jaar in wat een “grensgebied” was tussen het door de Saksen bestuurde koninkrijk Mercia en het koninkrijk East Anglia.
Het gebied werd veroverd door de Vikingen rond 870 na Christus
En de put lijkt gevuld te zijn met ‘relatief jonge mannen’ die ‘er onzorgvuldig in zijn gegooid’.
HET VERHAAL VAN DE REUZE
Eén ongelukkig slachtoffer was een reus van ruim 1,80 meter lang, die volgens archeologen voor die tijd extreem groot was.
Er wordt aangenomen dat hij ongeveer 1,80 meter lang was, wat zelfs naar huidige maatstaven lang is, en tussen de 17 en 24 jaar oud was.
Destijds was de gemiddelde lengte slechts 1,80 meter.
En interessant genoeg was er een trepaning in zijn hoofd gemaakt, wat betekende dat er een gat was gemaakt met behulp van een of ander gereedschap, zei Dr. Oscar Aldred, die de opgraving leidde, spreekt met The Sun.
“Er zijn verschillende gereedschappen die gebruikt hadden kunnen worden, meestal materiaal dat harder is dan bot”, vertelde dr. Aldred van de Universiteit van Cambridge aan de Sun.
“Het kan een harde en mogelijk scherpe steen zijn, zoals vuursteen of obsidiaan, of later het gebruik van een metalen mes.
“Met een steen kan het oppervlak van de schedel zijn geschraapt, of door kruisende sneden of door een snede in een cirkelvormige beweging.
“Als alternatief kan er een boor met een scherp uiteinde zijn gebruikt.
“Helaas vertroebelt botgenezing de gebruikte methode.”
Deskundigen zijn van mening dat het gat van 3 cm verband houdt met een operatie en niet met enige vorm van gevechtswond.
Het is mogelijk dat hij een tumor had die de hypofyse aantastte, waardoor “een overmatige groei van hormonen” ontstond, aldus dr. Trish Biers van de Universiteit van Cambridge.
Hij vervolgde: “We kunnen dit zien aan de unieke kenmerken van de lange schachten van de ledematen en andere delen van het skelet.
“Een dergelijke aandoening in de hersenen zou hebben geleid tot een verhoogde druk in de schedel, waardoor hoofdpijn zou ontstaan die trepanatie mogelijk een poging was geweest om te verlichten. Niet ongewoon bij de hedendaagse hoofdletsels.”
GEVECHT OF UITVOERING?
Het graf bevatte een “duidelijk onthoofde” man, met snijwonden zichtbaar op zijn kaak.
Anderen vertonen “sporen van trauma die verenigbaar zijn met een gevecht”, hoewel er niet genoeg bewijs is om te zeggen dat er zeker sprake was van een gevecht.
Het feit dat er afgehakte hoofden en ledematen in een kuil worden gegooid, bovenop vier dode mannen, betekent echter dat het waarschijnlijk is dat er sprake is geweest van “verschrikkelijk geweld en misschien wel een executie”.
“De begraven mensen zijn mogelijk lijfstraffen ontvangen en dit kan verband houden met het feit dat Wandlebury een heilige of bekende ontmoetingsplaats was”, zei dr. Aldred.
“Het kan zijn dat sommige niet-gearticuleerde lichaamsdelen eerder als trofeeën werden tentoongesteld en vervolgens werden verzameld en begraven naast personen die werden geëxecuteerd of anderszins afgeslacht.
“We zien niet veel bewijs van het opzettelijk afsnijden van sommige van deze lichaamsdelen, dus het kan zijn dat ze in een staat van ontbinding verkeerden en letterlijk uit elkaar vielen toen ze in het graf belandden.”
Het gebied rond Cambridge stond onder de controle van Offa, die in de 8e eeuw over Mercia regeerde.
Maar aan het eind van de 9e eeuw sloeg de helft van het Grote Vikingleger zijn kamp op in de buurt van Cambridge en plunderde de stad.
Dit betekende dat Cambridgeshire werd opgenomen in de Viking-koninkrijk van East Anglia en bleef tot het begin van de 10e eeuw onder zijn controle.
“Cambridgeshire was een grensgebied tussen Mercia en East Anglia, en tientallen jaren lang waren er voortdurende oorlogen tussen Saksen en Vikingen in het gebied,” zei Aldred.
“We vermoeden dat de put mogelijk verband houdt met deze conflicten.”
De ontdekking zal te zien zijn in een aflevering van Digging for Britain, die op woensdag 4 februari wordt uitgezonden op BBC Two.
Het werd gemaakt in Wandlebury Country Park, beroemd om zijn ‘ringwork’, een reeks oevers en sloten die een heuvelfort uit de ijzertijd markeren.
Dit zou een millennium eerder gebouwd zijn Ze was Viking.
En de nieuw gegraven kuil, van vier bij één meter, werd net ten zuiden van de fortring opgegraven.
ZELDZAAM GEVONDEN
Het is een bijzonder zeldzame vondst, zeggen archeologen.
“De ontdekking van skeletten in een graf in de vorm die we hier hebben is een uiterst zeldzame gebeurtenis, maar Wandlebury heeft een eerder precedent”, vertelde dr. Aldred aan de Sun.
«In 1976 werd ook een cache gevonden met daarin vijf individuen daten uit dezelfde periode van de 8e tot de 9e eeuw en houdt waarschijnlijk verband met dezelfde of een soortgelijke gebeurtenis. Ook op andere manieren is het zeldzaam.
“Executiebegrafenissen zullen meestal in individuele graven worden begraven, terwijl we bij Wandlebury minstens tien individuen in één graf hebben.
“Wat de schermutselingstheorie betreft, zijn er slechts een paar voorbeelden van een vergelijkbare datum gevonden, waarvan er één werd gevonden op Ridgeway Hill, Weymouth, maar deze bevatte ongeveer vijftig individuen (47 tot 52).”
Dr. Aldred merkte op dat dit soort putten “in de praktijk helemaal niet gebruikelijk was.”
En hij merkte op: “Vooral omdat de periode tussen de 8e en 9e eeuw die we hier hebben, in het christelijke tijdperk valt, toen mensen op begraafplaatsen werden begraven.”
