Massaal protest staat ver af van revolutie.
De mensen van Iran Ik ben hier eerder geweest. In 2009 wegens vermeende verkiezingsfraude; in 2019over brandstofprijzen; in 2022over het misbruik van de morele politie.
De autoriteiten verfijnden hun plan, dankzij de criminaliteit van de Revolutionaire Garde en de Basij-milities moord op demonstrantenmassa-detenties, openbare executies e het afsluiten van het internet.
Dit laatste punt is uiterst belangrijk. Het betekent dat mensen niet weten of iemand anders aan het daten is.
Ze kunnen geen verbinding maken. Ze zullen niet weten of het de moeite waard is om het hoofd boven de grond te blijven steken na de afgelopen twee nachten van protest, die vooraf zijn gemeld en gecommuniceerd.
De video’s die ze zullen zien zijn die van de staatstelevisie waarin ze bedreigingen zullen horen om de doodstraf toe te passen op demonstranten die ‘vandalen’ of ’terroristen’ worden genoemd, en ze zullen regeringsgezinde menigten zien en gematigde maar nog steeds sinistere repressie.
Het is moeilijk om het momentum in de 31 provincies van Iran vast te houden, vooral in een protest zonder duidelijke leider (tenminste binnen Iran zelf), als de mensen in een informatiezwart gat achterblijven.
Reza Pahlavi, zoon van de voormalige sjah, heeft duidelijk enige steun op straat, maar hij is in de Verenigde Staten en zijn oproepen tot stakingen en verdere protesten zullen wellicht moeilijk doordringen.
En natuurlijk zorgt blokkering ervoor dat autoriteiten kunnen handelen zoals zij willen, zonder de zichtbaarheid die connectiviteit hen zou geven.
Dat gebeurde in 2019, toen minstens 1.500 demonstranten werden gedood. We zijn nog ver verwijderd van deze cijfers, hoewel dit gezien de schaarste aan informatie moeilijk te zeggen is.
Archieffoto: Reuters
Het enige obstakel voor het regime om de black-out voor onbepaalde tijd te verlengen, is de economische tol die het zal eisen van een toch al worstelende economie.
Maar er is nog een lange weg te gaan wat betreft de maatregelen die moeten worden genomen om de situatie te onderdrukken, en er zijn geen tekenen van verbetering.
Voor revoluties is consensus onder de elite nodig – voordat elementen van het veiligheidsapparaat kunnen besluiten dat het niet langer zinvol is zich te blijven onderwerpen aan de 86-jarige opperste leider. Dit lijkt ook niet te gebeuren.
Lees meer:
Wie is de verbannen kroonprins van Iran?
De ernstigste bedreiging sinds de revolutie van 1979
De wildcard is Donald Trump. Hij beloofde Iran hard te zullen treffen als het regime het vuur zou openen op demonstranten. En dan is er Israël, ook, wat de kans voor een nieuwe staking zou kunnen aangrijpen.
De Iraanse islamitische theocratie is kwetsbaarder dan ooit tevoren. Maar het is zelf voortgekomen uit een revolutie, en de Opperste Leider, Ayatollah Ali Khamenei, is niet van plan zwakte te tonen.
