De Verenigde Staten hebben feitelijk de ‘speciale militaire operatie’ uitgevoerd die Rusland vier jaar geleden in Kiev had gepland – en niet heeft kunnen uitvoeren. Zal dit Rusland verder aanmoedigen?
JUANA SUMMERS, VOORZITTER:
Bondgenoten en tegenstanders van het Maduro-regime hebben de gebeurtenissen in Venezuela gadegeslagen en overwegen hoe te reageren en wat dit voor hen betekent. Dit geldt ook voor Maduro’s bondgenoot Rusland. Charles Maynes van de NPR is in Moskou en hij is hier om te praten over het Russische standpunt hierover. HOI.
CHARLES MAYNES, BYLINE: Hallo allemaal.
ZOMER: Charles, laten we beginnen met de formele reactie van Moskou op de Amerikaanse aanvallen en de arrestatie van Nicolas Maduro. Wat zeggen ze?
MAYNES: Nou, we hebben niets gehoord van de Russische president Vladimir Poetin, althans nog niet. Dit gaat allemaal over orthodoxe Kerstmis. En in plaats van commentaar te geven op Venezuela, deelde Poetin vandaag telefonisch geschenken uit aan kinderen. Nu heeft zijn ministerie van Buitenlandse Zaken een verklaring uitgegeven waarin hij het voorwendsel van de regering-Trump voor de aanval op Venezuela ongegrond noemt. Ze roepen op tot de vrijlating van Maduro uit Amerikaanse hechtenis en zeggen dat het een onaanvaardbare aanval op de soevereiniteit van Venezuela was. Moskou drukt dus zijn verontwaardiging uit, maar het zijn slechts uitdrukkingen, woorden. Dat weet u, maar Rusland heeft de regering-Trump niet uitgedaagd.
We bevinden ons met kracht midden in deze maandenlange drukcampagne tegen het Maduro-regime. In het najaar heeft het Kremlin Maduro’s verzoek om directe militaire hulp zelfs afgewezen. En de reden, zo lijkt het, was de wens van Moskou om goede betrekkingen met Trump te onderhouden en hem tegelijkertijd te proberen te beïnvloeden bij een eventuele vredesovereenkomst voor Oekraïne. En natuurlijk is er ook het feit dat Moskou vanwege die oorlog niet veel militair materieel heeft om uit te delen, zelfs niet aan zijn vrienden.
ZOMERS: En over vrienden gesproken, Charles, herinner ons aan de aard van de relatie tussen Rusland en Venezuela.
MAYNES: Nou, tijdens de Koude Oorlog waren ze niet zo close, maar de zaken veranderden met de revolutie in Venezuela die Maduro’s voorganger, Hugo Chavez, rond de millenniumwisseling aan de macht bracht – een tijd trouwens waarin Vladimir Poetin ook in het Kremlin opdook. Zo wordt Venezuela in korte tijd de belangrijkste handelspartner en militaire bondgenoot van Rusland in Latijns-Amerika. Olie heeft hierin altijd centraal gestaan, maar dat geldt ook voor gedeelde doelstellingen van het buitenlands beleid, vooral als het gaat om het tegengaan van de Amerikaanse invloed op het wereldtoneel.
SUMMERS: Dus we hadden het over de officiële reactie, maar hoe zit het met het Russische volk? Wat was hun reactie op Amerikaanse acties in Venezuela?
MAYNES: Ja. Weet je, dit is de laatste in een reeks recente tegenslagen in het buitenlands beleid van Rusland ten opzichte van zijn bondgenoten, en nationalisten hier in het bijzonder zijn boos geweest en hebben zich hierover uitgesproken. Er was de ineenstorting van het Assad-regime in Syrië in 2024. U zult zich herinneren dat dictator Bashar al-Assad daarna naar Rusland vluchtte. Er waren deze zomer Amerikaanse luchtaanvallen op Iran, een andere bondgenoot. En natuurlijk blijft Trump het Iraanse regime bedreigen. Toch heeft Moskou, net als in Venezuela, feitelijk een stap opzij gezet.
Ondertussen lijkt deze Amerikaanse aanval op Venezuela, de verovering van Maduro, zeker een veel competentere versie van de militaire operatie die het Kremlin in 2022 tegen Oekraïne heeft gelanceerd. Er is hier dus sprake van enige afgunst, een punt dat voor mij naar voren werd gebracht door Abbas Gallyamov, een voormalige speechschrijver van Poetin, die nu een criticus in ballingschap is.
ABBAS GALLYAMOV: Wat Trump Maduro heeft aangedaan, had Poetin eigenlijk Zelenski moeten aandoen. Trump loste het probleem in slechts een half uur op. Poetin wordt nog steeds geconfronteerd met grote en pijnlijke uitgaven in termen van mensen, geld en sancties. En dat is verre van succesvol.
MAYNES: Er worden dus een aantal lastige vragen gesteld.
SUMMERS: Hoe schadelijk is dit uiteindelijk voor het imago van Poetin?
MAYNES: Nou, Poetin wordt thuis niet uitgedaagd, maar dat komt zijn imago niet bepaald ten goede als een leider die, zo niet gerespecteerd, dan toch op zijn minst gevreesd wordt op het wereldtoneel. Weet je, het heeft ook gevolgen voor de reputatie van Poetin onder bondgenoten, van wie velen, eerlijk gezegd, autocraten zijn, die zich misschien afvragen of zij de volgende op de lijst van Trump zullen zijn.
Aan de andere kant klinkt de redenering van Trump voor zijn daden in Venezuela vreselijk in overeenstemming met de rechtvaardiging van Poetin voor de invasie van Oekraïne. En dit legitimeert zonder enige twijfel de Russische “macht maakt goed”-benadering als het gaat om het beschermen van zijn eigen achtertuin. Dit kan dus echt aan twee kanten werken.
ZOMER: Charles Maynes van NPR in Moskou, bedankt.
MAYNES: Dank je.
Copyright © 2026 NPR. Alle rechten voorbehouden. Bezoek onze website gebruiksvoorwaarden EN machtigingen pagina’s een www.npr.org voor meer informatie.
De nauwkeurigheid en beschikbaarheid van NPR-transcripties kunnen variëren. Transcriptietekst kan worden beoordeeld om fouten te corrigeren of updates aan audio te koppelen. Audio op npr.org kan na de oorspronkelijke uitzending of publicatie worden bewerkt. Het gezaghebbende bewijs van de NPR-programmering is de audio-opname.
