Deze kaarten tonen twee verschillende benaderingen om Groenland weer te geven. De kaart aan de linkerkant is een orthografische projectie, die een wereldbol nabootst. De kaart aan de rechterkant is een Mercator-projectie, die de omvang van de landmassa’s – inclusief Groenland – die zich het dichtst bij de polen bevinden, overdrijft.
Alyson Hurt/NPR
onderschrift verbergen
ondertiteling activeren/deactiveren
Alyson Hurt/NPR
President Trump brengt het idee opnieuw naar voren annexatie van Groenlandhet semi-autonome Arctische eiland dat het grondgebied van Denemarken is.
De ligging van Groenland tussen Noord-Amerika en Rusland geeft het land strategische waarde voor de Verenigde Staten, die dat al doen het heeft een militaire basis Daar. “We hebben Groenland absoluut nodig”, zei Trump zondag. “We hebben het nodig voor de verdediging.”
Als je door al dit gepraat Groenland op een kaart wilt zien, zul je misschien de omvang ervan opmerken. Groenland is het grootste eiland ter wereld en beslaat meer dan 836.000 vierkante mijl.
Maar is Groenland werkelijk zo groot als het op de kaart lijkt? Het blijkt van de kaart af te hangen.
Hoewel globes een redelijk nauwkeurig beeld geven van de geografie van de wereld, worden de zaken veel ingewikkelder als je probeert een bol op een tweedimensionaal oppervlak weer te geven. De vormen en afmetingen van landmassa’s kunnen vervormd zijn, en afstanden en richtingen dreigen instabiel te worden. Er zijn veel verschillende soorten wereldkaartenen elk heeft zijn sterke en zwakke punten.
Een van de meest voorkomende kaarttypen wordt genoemd Mercator-projectievernoemd naar de 16e-eeuwse Vlaamse cartograaf die het uitvond. Dit is wat je als kind misschien in een atlas hebt gezien, en een versie ervan het wordt gebruikt in online kaarttools zoals Google Maps.
De Mercator-kaart neemt de breedte- en lengtegraden van de aarde (parallellen en meridianen) – die rond de bolvormige bol buigen – en maakt er rechte lijnen van.
Hierdoor konden zeilers een koers uitzetten tussen twee willekeurige punten met behulp van een rechte lijn, maar het veroorzaakte ook vervormingen op de kaart naarmate ze zich van de evenaar verwijderden. Groenland bijvoorbeeld lijkt min of meer even groot zoals het Afrikaanse continent op een Mercator-kaart, ook al is Afrika ongeveer 14 keer groter.
“Wiskundig gezien worden de parallellen en meridianen uit elkaar getrokken, in verschillende hoeveelheden en grootheden van de evenaar naar de polen getrokken, dus je krijgt dit soort overdreven effecten, als je wilt, op de hogere breedtegraden waar de landmassa’s enorm lijken”, zegt Fritz Kessler, professor aardrijkskunde aan Penn State en expert in kaartprojectie.
Er zijn pogingen ondernomen om afstand te nemen van de Mercator-projectie en alternatieven te gebruiken die een nauwkeuriger beeld bieden van de relatieve omvang van het territorium. DE Robinson-projectiedat probeert de omvang en vorm van landmassa’s beter in evenwicht te brengen, probeerde het “Groenland-probleem” op te lossen. En vorig jaar, de De Afrikaanse Unie verleende haar steun achter een poging om Mercator te vervangen door de Equal Earth-kaart, die de schaal van het continent beter weergeeft.
Maar volgens Kessler hangt welke van de verschillende kaartprojecties je op een bepaald moment kiest eigenlijk af van het doel waarvoor je de kaart gebruikt.
‘Zal het worden gebruikt om afstanden of richtingen te meten? Hoeken? Gebieden? Verdelingen van thematische gegevens weergeven, weet je, bevolking?’ zei hij. “Er zijn honderden projecties die kunnen worden gebruikt, en het feit dat we ons slechts op een zeer beperkte subset concentreren, is volgens mij een ander probleem dat moet worden aangepakt.”
