Ik hoorde Nicolas Maduro voordat ik hem zag. Het gerinkel van zijn enkelkettingen waarschuwt een volle rechtszaal voor de aanwezigheid van de Venezolaanse president die vlak buiten wordt gevangengenomen.
Het was precies middag op de 26e verdieping van het federale gerechtsgebouw in New York, met grote ramen die een prachtig uitzicht boden op de skyline van Manhattan en op de achtergrond de Hudson River.
Ongeveer vijftig journalisten, enkele tientallen burgers en een handvol politieagenten van de Drug Enforcement Agency, de instantie die verantwoordelijk is voor het opbouwen van de zaak tegen hem, wachtten op de publieke tribune.
Volg de laatste: Trump reageert na de hoorzitting van Maduro
Drie dagen geleden, Maduro hij genoot van de weelde van zijn paleis in Caracas. Nu wordt hij geconfronteerd met de volle kracht van het Amerikaanse rechtssysteem, dat in één lang weekend van president naar beklaagde gaat.
Hij droeg blauwe en oranje gevangeniskleding en werd door twee Amerikaanse marshals voor de rechter gedaagd. Hij maakte intens oogcontact met enkele mensen in de rechtbank en wenste hen drie of vier keer ‘Gelukkig Nieuwjaar’. Hij schudde de hand van de maarschalken en advocaten die aan weerszijden van hem zaten.
Zijn vrouw, Cilia Flores, de voormalige first lady die ook werd aangeklaagd, zat samen met hem in de rechtszaal, twee stoelen verwijderd van haar man. Hij leek blauwe plekken op zijn rechteroog te hebben en droeg een ooglapje.
Een voertuig met daarin Maduro rijdt na zijn verschijning voor de rechter in de Verenigde Staten. Foto: Reuters
De eerste rechtszittingen zijn vaak erg procedureel en flauw, maar dit was allesbehalve. Maduro maakte van elke gelegenheid gebruik om zijn onschuld te laten gelden en vol te houden dat hij nog steeds president was Venezuela. Toen hem werd gevraagd zijn identiteit te bevestigen, vertelde hij de rechter dat hij was “gevangengenomen” en “ontvoerd”, voordat de rechter hem onderbrak en hem alleen vroeg om te antwoorden met zijn naam.
Voordat de hoorzitting begon, waarschuwde een gerechtsassistent de publieke tribune om gedurende de hoorzitting te blijven zitten en stil te blijven en niet te proberen met de verdachte te praten.
Lees meer:
Waar zouden de Verenigde Staten als volgende kunnen toeslaan?
Was de Amerikaanse aanval in Venezuela legaal?
Hoe zijn de gevangenisomstandigheden voor Maduro?
Maar helemaal aan het einde van de hoorzitting was er een verrassend moment. Toen Maduro door Amerikaanse marshals uit de rechtszaal werd gesleept, stond een man in pak op de openbare tribune op en begon in het Spaans tegen hem te schreeuwen. Ze hadden een korte woordenwisseling, waarbij Maduro de man boos aankeek.
Die man, zo ontdekte ik later, is Pedro Rojas, 33, een Venezolaan in ballingschap. Ik sprak hem buiten de rechtbank en hij vertelde mij dat hij in 2019 vier maanden lang een politieke gevangene was in Venezuela en nu in de Amerikaanse staat Georgia woonde.
Pedro Rojas, Venezolaanse dissident
“Ik heb tegen Nicolas Maduro Moros gezegd dat hij zal betalen”, vertelde hij mij. ‘Dat de Verenigde Staten van Amerika hem voor de rechter zullen brengen. Dat vanaf vandaag, 5 januari 2026, de gouden eeuw van Venezuela begint.
“Nicolas Maduro vertelde me dat hij onschuldig was en dat hij een man van God was. Ik vertelde hem dat ook wij mannen van God zijn, omdat we de Venezolaanse Kerk nooit hebben aangevallen, zoals hij bij talloze gelegenheden heeft gedaan.”
Demonstranten buiten de rechtbank. Foto: Reuters
Aan het einde van de hoorzitting werd Maduro in een colonne teruggebracht naar de gevangenis. Zijn volgende hoorzitting is gepland voor maart. De gevolgen van zijn gevangenneming zijn onbekend.
